მისი ქალიშვილი (მეცხრე)

ვუყურებდი და მსურდა ის სიტყვა მეთქვა, წლების მანძილზე რომ მაწამებდა. ყოველღამ რომ ვჩურჩულებდი სიცარიელეში და ოცნებასაც ვეღარ ვბედავდი, რომ ოდესმე ადრესატი გაიგონებდა. ტუჩებზე მადგა, მაგრამ თქმას ვერ ვბედავდი.

მიწისქვეშ მეცხრე სართული

ზოგჯერ დუმილი აუტანელი რომ იცვლის ფორმებს, არად დაგიდევს აღარც ეთიკას და აღარც ნორმებს!

საქმიანი ქორწინება ( თავი მეცხრე)

- ჩვენ კონტრაქტით ვართ ცოლქმარი- სცადა მტკიცე ყოფილიყო მისი სიტყვები - თუ ასე გააგრძელებ , შენი ნების საწინააღმდეგოდ გახდები ჩემი ნამდვილი ცოლი და სარეცელსაც გაიყოფ ჩემთან , ამიტომ დაფიქრდი, იქნებ ნებით უფრო მოგეწონოს- ირონია ჩააქსოვა დავითმა, კატო

ანუკი. გაგრძელება (თავი მეცხრე)

ალექსანდრე წარსულია... შეცდომა.. ჭაობი. ეგოისტი და საშინელი ადამიანი, უემოციო, მარტო კარიერაზე ჩაციკლული, არ ვიცი რატომ შემიყვარდა. ეს კი... ყველაზე მზრუნველი ადამიანია და მაშინაც კი როდესაც ჩემზე გაბრაზებულია... რაღაც საოცარ მიზეზებს იგონებს ოღონდ

ვითომ შემთხვევით (მეცხრე ნაწილი)

- ვერ ვხვდები ,რატომ ვარ ვალდებული , ჩემს პირადზე თქვენთან ვისაუბრო, ვინც არ უნდა იყოს. - თავს ნუ ისულელებ გისმენ - რატი ის არის ვიზეც ადრე გითხარი - რომ გიყვარდა ? - ხო

საუკეთესო ჩემში (ნაწილი მეცხრე)

-გიორგი იცი რა მინდა? -რა გინდა ქალბატონო? -ქვიშაში ვითამაშოთ... -რაა? გადაირიე? -სულაც არა! ვითამაშოთ ქვიშაში...აუ გთხოოვ რაა.. -როგორ? -ნუთუ ბავშობაში არასდროს გითამაშია..ქვიშის სახლები არ გაგიკეთებია? -ძალიან ადრე..ახლა მაგისთვის მგონი დიდები

მეც შემიყვარდა (თავი მეცხრე)

თერთმეტი წლის ვიყავი სოფელში მეზობლის ბიჭმა რომ მითხრა პირვლად მიყვარხარო, მე კი თმებით ვითრიე ეს როგორ გაბედე თქო. მერე თოთხმეტი წლის ვიყავი სკოლაში ერთმა ბიჭმა მითხრა იგივე, მას კი ისეთი სილა გავაწანი მგონი ახლაც ეტყობა ჩემი ხუთი თითი. მერე კი...

იღბლიანი შეცდომა (თავი მეცხრე)

თბილისამდე ისე ჩამოვედი, ვერაფერი გავიგე. გზას ვუყურებდი, თუმცა ფიქრები სხვაგან გამირბოდა. ისე ვგრძნობდი თავს, თითქოს პირველად მომეწონა ვიღაც, თითქოს აქამდე ეს გრძნობა არ განმიცდია, თუმცა, ჰო , ეს გრძნობა სრულიად განსხვავებული იყო, საოცარ სიმსუბუქეს

უნებლიე მოწმე (თავი მეცხრე)

-ჩემო ლამაზო, ვიცი ,რომ ძალიან გიჭირს ,მაგრამ ისიც ვიცი ,რომ ამ ყველაფერს გაუძლებ-თბილად უთხრა და მოეხვია-მე შენთან ვარ იცოდე-ვინც მასე დამპირდა ყველამ დამტოვა-სახეზე ცრემლი უნებართვოდ ჩამოუგორდა

როცა მოვკვდი (თავი მეცხრე)

თავადაც გაოცებული ვიყავი ვერც კი გავაცნობიერე რა ვუთხარი “მამაჩემს” სებასტიანს ვუყურებდი და გული მიკვდებოდა, საყვარელ ადამიანს ასე გულს ვინ ტკენს ?! როგორც ჩანს მე ასეთი ვიყავი, როგორც ჩანს პირველ ადგილას საკუთარ თავს ვაყენებდი.