მე შენ და ცხოვრება (თავი 12)

იმიტომ კი არა რომ მე შეგიყვარდი.-იმიტომ ხარ რომ ჩემს ნათქვამს ვერ ვხდები,ვერ ხვდები როდის მინდა შენი გაბრაზება,-ძალიან მომწონხარ გაბრაზებული და რა გავაკეთო?-მაგიჟებ.-ვერ ვიტან როცა ჩუმად ხარ მინდა სულ მესმოდეს შენი ხმა სულ მეხებოდე და მეფერებოდე.

მე შენ და ცხოვრება (თავი 11)

დუდუ იცოდე თუ თმის ერთი ღერიც ჩამოუვარდება და მაგ იარაღს არ შეინახავ მიწასთან გაგასწორებთ ყველას საერთოდ, ხომ იცი არ გამიჭირდება, თქვენი გაზრდილი ვარ.თუ თქვენ ვერ გაგიმეტებთ იმ ქვეყნისთვის, საკუთარ თავს გავიმეტებ და ვფიქრობ ეს უფრო დაგტანჯავთ.

მე რომ ბებია მყავდა...

ყველაზე მეტად დაწყება მიჭირს. საუბრის, ურთიერთობის, უფრო უფრო კი წერის...ახლაც, თავს ისე ვგრძნობ, თითქოს დიდი ხნის უნახავ მეგობარს შევხვდი, აი ისეთს ყოველ დღე რომ არ ვხვდებით და ვსაუბრობთ, მაგრამ იმ ჯადოსნურ დღეებს, რომლებიც ერთმანეთს გვახვედრებენ

მე შენ და ცხოვრება (თავი 10)

მეც მიყვარხარ. -ჩემი ცხოვრება, ჩემი პატარა,ყველაზე მაგარი დღეა დღეს, ჯერ შენ რომ დაიბადე, მერე ჩემთვის რომ დაიბადე,მე რომ გიპოვე და ისევ ამ დღეს რომ გამაბედნიერე.

მე არ დამისრულებია...(დასასრული)

რომ გამეღვიძა გაბრიელის მკლავებში ვიყავი მომწყვდეული, თავი ჩემს თმებში ჰქონდა ჩამალული და მშვიდად სუნთქავდა. ადგომა ვცადე, მაგრამ უფრო ძლიერად მომხვია ხელები და საწოლზე დამაბრუნა.

სიზმრად მე სოხუმი ვნახე

სოხუმი,აფხაზეთი ჩვეი დიდი ტკივილი.ჩემ დაბადებამდე დიდი ხნის წინ მოგლიჯა იგი საქართველოს დემონმა და გაიტაცა.მე სიზმრად აფხაზეთი ვნახე ო ღმერთ რა ლამაზი იყო იგი. "გამარჯობა აფხაზეთო შენი"

მე ვფიქრობ

მე ვფიქრობ, დრო გადის, მე ვფიქრობ, დრო სადღაც მიდის და ქრება. . . სადღაც შორს ქრება, ქარს მიაქ ან წვიმას

მე და ბაბუ

ერთი ბაბუ იყო, სახელად იურა, რომელიც ცალი თვალით კარგად ვერ ხედავდა. პატარა გოგონა, შვილიშვილი კი მას გამუდმებით ერთსა და იმავე კითხვას უსვამდა...

მე სიზმარში სოხუმი ვნახე...

ღამით უჩვეულოდ ადრე დავიძინე დაღლილი ვიყავი და მალე ჩამეძინა,მოულოდნებლად სადღაც მოვხვდი თითქოს მეცნობა ეს ადგილი მაგრამ ვიცი რომ აქ ნამყოფი არ ვარ,ირგვლივ ვიხედები გაკვირვებული იქნებ ვინმემ გამოიაროს და ვკითხო თუ სად ვიყავი,ფაქტი ერთი იყო

შენ და მე, მე და შენ

ჭექაც შენ ხარ და ქუხილიც, მე მხოლოდ და მხოლოდ კავშირი ვარ, ნაგულისხმევი, შეცვლილი და შემაერთებელი. შენ გეზიზღები მე, რადგან მე გესიზმრები შენ, როგორც წინაპრებისა და პირადი გამოცდილების შექცევადობა.