მაპატიე დედა, მე გოგონები მომწონს (3)

-სახლში წასვლა არ მინდოდა.- ვუთხარი ემას როცა კარები გამიღო. სახლში წასვლა მართლა არ მინდოდა, ახლა ჩემი მშობლები ბატონ დავითთან ერთად ჩემი ქორწილის საკითხებზე ბჭობენ, მეკი არაფრის გაკეთება არ შემიძლია, ემასთვის უნდა მეთქვა ამიტომ პირდაპირ მასთან

მე და შენ... მთვარის შუქზე(თავიll)

ოთახი კომფორტულად იყო მოწყობილი, კუთხეში ორსართულიანი საწოლი იდგა მის გვერდით ფართო ფანჯარა იყო, საიდანაც ულამაზესი ხედი მოსჩანდა, კუთხეში მაგიდა და ორი სკამი იდგა, მის გვერდით კი ცოტა მოშორებით ტანსაცმლის კარადა იდგა. მესიამოვნა, როცა ვნახე ასეთ

მე და შენ... მთვარის შუქზე(თავიI)

ბევრი მეგობარი არასდროს მყოლია. ერთი მეგობარი მყავდა, რომელსაც ნინა ერქვა ისიც ჩემსავით დედასთან ცხოვრობდა. სკოლა დიდი ხანი არცაა რაც დავამთავრე ვიცოდი, რომ არასდროს მომენატრებოდა, თუმცა ზოგჯერ, როცა ვიხსენებ ისე ძალიან მინდა, რომ სკოლის მოსწავლე

მე, შენ და ზღვა . . .

ზღვას გავცქეროდით ჩვენ ორნი - თოვდა, მაგრამ ფიფქები არ ჩანდა არსად. იმ დღეს თითქოს და ბუნებაც გრძნობდა, შენი შემცვლელი სხვა, რომ არ მყავდა. ზღვის სურნელს ვგრძნობდით თან სიო ქროდა, აფერადებდა შრიალით ტალღას. თოლიაც თითქოს თბილ გრძნობებს გრძნობდა,

მაპატიე დედა, მე გოგონები მომწონს (2)

-ადექი მივდივართ.- არ გავნძრეულვარ თვალები დახუჭული მქონდა და არც არაფრის თქმას არ ვაპირებდი სანამ იგივე სამჯერ არ გაიმეორა მანამ სანამ ჩემს კარადაში ტანსაცმელს ეძებდა. -ადექი სალომე- მოთმინების ფიალა აევსო, დამიყვირა, მხარზე ხელი ოდნავ მომიჭირა და

მაპატიე დედა, მე გოგონები მომწონს (1)

-სალომე ჩაი მზადაა ჩამოდი -ახლავე დედა- ზურგჩანთა ავიღე და კიბეებზე სირბილით ჩავედი. -დილამშვიდობის- ვუთხარი დედას და მაგიდასთან დავჯექი. -დღეს დაგვაგვიანდება მე და მამაშენს- მითხრა სამზარეულოდან გამოსვლისას და ფინჯანი მაგიდაზე დადგა.

მე უშენოდ ძალიან მიჩირს

დღეს ყველაფერი მინდა წარსულით, ისევ ამაო ხდება ოცნება, დღეს მონატრება მაწევს ლოდივით, დღეს მინდა ღმერთო მე შეცოდება.

მე - წამოვედი ის - დარჩა

მე - წამოვედი ის - დარჩა მითხრა მეგობრები ვიყოთო არ შემეძლო რა ვქნა. მოგონებები მაინც გაგვაჩნდეს მაგით ვიცხოვრებდი მახსოვხარ

მე და შენ!...

ახლა ჩემი ლექსის ჩარჩოს აფერადებ კართან გულდაწყვეტით სხვა ქალს ელოდები თუმცა შენც იცი რომ ვერსად აღმომაჩენ რადგან არავისში მე არ ვმეორდები.

მე დავიღალე . . .

მე დავიღალე და ბრძოლისთვის ძალა აღარ მაქვს, ისევ დაცემის მძიმე დარტყმას ვეღარ გავუძლებ. ცოტაც მოიცა და ქვეყნიდან მე თვითონ წავალ, ოღონდ მანამდე ჩემს სულს ცოტა სითბოს ვაჩუქებ.