მინდა მიყვარდეს თავი 10
10 წლის ვიყავი როცა ჩემი მშობლები ერთმანეთს გაშორდნენ.მე დედასთან დავრჩი და ჩემი და მამასთან.მაშინ ჩემი და 9 წლის იყო.კარგად მახსოვ ის დღე როდესაც იმ სახლიდან წამოვედით მე და დედაჩემი.იმის მერე მამას ყოველ შაბათ-კვირას ვხვდებოდი და ჩემი დამინდა მიყვარდეს თავი 9
ბოდოშით დაგვიანებისთვის ინტერნეტი არ მქონდა და გუშინ მაგიტომ ვეღარ ავთვირთე შემდეგი თავი,მაგრამ გპირდებით რომ ასეთი რამ აღარ განმეორდება.მიყვარხართ ყველა ვინც კითხულობთ და მიკომენტარებთ, ძალიან მახარებს ტქვენი კომენტარები...მინდა მიყვარდეს თავი 8
როგორც იქნა ტირილი შევწყვიტე,ცრემლები შევიმშრალე და ლევანს გავხედე, სრულიად მშვიდი გამომეტყველებით.მისი დუმილი დანაშაულის გრძნობას მიორმაგებდა და უფრო ცუდად ვგრძნობდი თავს.მინდოდა რამე მაინც ეკითხა მაგრამ ის ჩუმად იჯდამინდა მიყვარდეს თავი 7
ბექა ისეთი გავარდა საავადმყოფოს ეზოში რომ უკან არც მოუხედია,ლევანიც უკან გაეკიდა და არ ვიცი მათთან რა ხდებოდა.ვხვდებოდი რომ ზედმეტი მომივიდა მაგრამ ამის აღიარება არ მინდოდა.გოგოები გვერდით დამიჯდნენ და ინტერესიანი მზერითმინდა მიყვარდეს თავი 6
ლექსოს ძლივს ვაკავებდით მე და ლევანი,რომ იქვე ქუჩაში არ ეცემა ირაკლი.აყალმაყალს ვერიდებოდით არ გვინდოდა პოლიცია დაგვდგომოდა თავს და თან არც გოგოების თვალწინ გვინდოდა საქმის გარჩევა.შამანაური როგორც იქნა დავაწყნარეთ.სამივე ირაკლისკენ გავემართეთ დამინდა მიყვარდეს თავი 5
მომიტევეთ ბავშვებო თუ შეცდომებს იპივით და დარწმუნებული ვარ ასეც იქნება,გვიანია უკვე და გადაკითხვის თავი არ მაქვს ნამდვილად ისე ვარ დაღლილი.არ მინდა პირობა დავარღვიო და ყოველ საღამოს დავდებ მომდევნო თავს.იმედია მოგეწონებათ და ისიამოვნებთ.მინდა მიყვარდეს თავი 4
2 საათი ხდებოდა უკვე ძალიან გვიანი იყო,ახალგაზრდებმა დაშლა რომ დაიწყეს.ნიას სახლამდე მიყვანა ლევანიმ საკუთარ თავზე აიღო.მე და თეკო ჩემი მანქანისკენ გავემართეთ როდესაც უკნიდან ბექას ხმა მომესმა. -ანა,სახლამდე გაგიყვანთ თუ გინდათ.-მოგვმართა მე დამინდა მიყვარდეს თავი 3
უცებ ჩემს წინ ლექსო და ის ბიჭი იდგნენ იმ საღამოს რომ დამელაპარაკა და გაოცებული თვალებით შევყურებდი ჯერ ლექსოს და მერე მას.ვერ ვხვდებოდა ამ ორს ერთად რა უნდოდათ და კიდევ მესამე ლევანს რა ესაქმებოდა მათთან და საიდან იცნობდნენმინდა მიყვარდეს 2
-რა მაყვირებს კი არა რა ჯანდაბა გინდა ჩემს ოთახში ამ დილაუთენია?-იქით შევუბღვირე მე. -მე კი ვიცი აქ რა მინდა მაგრრამ ის ვერ გავიგე შენ რა გინდა ჯერ კიდევ სახლში და მითუმეტეს დილაუთენია კი არა უკვე 12 საათი ხდება ჩემო ძილისგუდაა.-შემახსენა ლევანმა.მინდა მიყვარდეს
პირველად ვწერ ცხოვრებაში ესე საქვეყნოდ ჩემს ისტორას,იმისთვის არ ვწერ რომ ვინმემ შემიფასოს ანა დააკომენტაროს,უბრალოდ რაც აქ შემოვდივარ და ვკითხულობ ამ ისტორიებს გამიჩნდა სურვილი მეც დამეწერა.შეიძლება ზოგს ბანალურად მოეჩვენოს,ზოგს უინტერესოდ მაგრამ მეტესტები
აქტიური მწერლები
აქტიური მწერლები
.:დღის აქტიური მკითხველი:.
ყველაზე მნიშვნელოვანი ცხოვრებაში არის?
ყველა გამოკ
.:შემოგვიერთდით FACEBOOK-ზე:.










