ცუდი წარსული ბედნიერი მომავალი (თავი 5)

იმ დღის შემდეგ ერთი კვირა გავიდა და იცით რა??მაგარი სულელი ვარ, იმის გამო რომ სანდრა დავადანაშაულე,მისი რა ბრალი იყო,რომ დედაჩემმა ასეთი გადაწყვეტილება მიიღო?მე მას მკვლელი ვუწოდე და ალბათ ახლა

ცუდი წარსული ბედნიერი მომავალი (თავი 3)

წინა თავში ვთქვი, რომ „ცუდს, ყოველთვის მოყვება კარგი“, მაგრამ დავფიქრდეთ იქნებ კარგსაც მოყვება ცუდი? ამაზე ოდესმე გიფიქრიათ? აი სანდრას ნამდვილად არ უფიქრია,მხოლოდ და მხოლოდ ფიქრობდა, რომ მე არ მჯერა იმის, რომ ცუდს მოყვება კარგიო,

ცუდი წარსული ბედნიერი მომავალი (თავი 3)

უფროსის დაძაბულობა მეც გადმომედო და ცოტა ანერვიულებულმა დავუკაკუნე კარებზე,თანხმობა როდესაც მივიღე შიგნით შევედი.-გამარჯობა ბატონო ლევა.- ვუთხარი უფროსს.-დაჯექი სანდდრა შენთან საქმე მაქვს.

ცუდი წარსული ბედნიერი მომავალი (თავი 2)

დღე ჩვეულებრივ დაიწყო. როგორც ყოველთვის მაღვიძარაზე 5წუთით ადრე ავდექი.მიუხედავად იმისა, რომ მაღვიძარაზე ადრე ვიღვიძებ, მაინც ვაყენებ ყოველ ღამით. ამას იმიტომ ვაკეთებ, რომ თითქოს მაღვიძარა საერთოდ

მომავალი ბედნიერება {სრულად}

მე ვარ ანამარია ლუტიძე. 20 წლის, საშვალო სიმაღლის, თაფლისფერი თვალებითა და შავი თმით. მყავს და ლიზი ლუტიძე, 23 წლის, რომელიც ჩემი ტყუპი დასავითაა, რადგან ძალიან ვგავარ, მასაც ჩემსავით თაფლისფერი თვალები აქვს, საშვალო სიმაღლის და ოდნავ გამხდარი

მომავალი ბედნიერება {11 თავი} *დასასრული*

ეს რა გამიკეთა, ამას ვიმსახურებდი ალექსისგან?. უკვე მერამდენედ მივდივარ მისგან, მაგრამ ბოლოს ისევ მე, ისევ მე გავრბივარ შესარიგებლად, მიუხრდავად იმისა რომ, თვითონ მეუბნება ურთიერთობაზე უარს და ხაზს უსვმს ჩვენს ერთდ ყოფნას. არაა!! ეს უკვე მეტისმეტია,

ჩვენ შექმენით ჩვენი ბედნიერი მომავალი (სრულად)

...სისულელეა ის მოსაზრება,რომ ბედნიერი დასასრული მხოლოდ ანიმაციურ ფილმებს აქვთ......ცხოვრებაში უამრავი პრობლემა გექნება,წამით თავს უბედურადაც ჩათვლი,თუმცა შენს თავს უნდა აჯობო და მდგომარეობიდან გამოხვალ

ჩვენ შევქმენით ჩვენი ბედნიერი მომავალი (დასასრული)

ალექსანდრე გამოწერეს საავადმყოფოდან.არვ მიფიქრია ეს ბუშტებით და აყალ მაყალით შეხვედრა,მაინც ვიცოდი რომ ვერაფერს მიხვდებოდა.ეს კიარა რომ მოგვყავდა სახლში იმას გვეკითხებოდა თქვენ ვინ ხართ და რატომ მიგყავართო.ჩემი სახელიც კი არ ახსოვდა...არც

ჩვენ შევქმენით ჩვენი ბედნიერი მომავალი (12)

-აღარ გააგრძელო აღარ თქვა არაფერი,ხმა აღარ ამოიღოთ,ალექსანდრე...ჩემი ალექსანდრე გამიხსენებს!მე არ დამივიწყებს!ყველას დაივიწყებს,ჩემსგარდა...ყველას ჩემს გარდა...-ამ სიტყვებს ვიმეორებდი და თან კედელთან ჩავიკეცე.იცით როგორ სიტუაციაში ვიყავი?არა

ჩვენ შევქმენით ჩვენი ბედნიერი მომავალი (11)

მოლოდინი,ცრემლი,ტკივილი და ისევ მოლოდინი.ხალხის მზერა და აქა იქ მოძახილი სიტყვები ,,ეჰჰ საწყალი'', ,, რა ცოდო ხარ შვილო'' და მსგავსი უაზრობები,რაც ყველაზე მეტად მაღიზიანებდა.სიმართლე რომ ვთქვა აღარავინ მაინტერესებდა მხოლოდ ალექსანდრე...მარტო ჩემი