ვერეს მსხვერპლი(თავი 2)

თამარის ღრმა ძილი ჩვევია.ბომბი რომ ჩამოვარდეს,მას მაინც არ დაურღვევ ამ მყუდროებას,ამიტომ არც ნატალიას სკოლაში წასვლა გაუგია.გოგონა სწრაფად გაემზადა,ჩაალაგა ჩანთა და სკოლისკენ გასწია.კიდევ კარგი,სკოლა სახლის გვერდით აქვს,თორემ ისე ეზარება ადრე ადგომა

ვერეს მსხვერპლი(თავი 1)

ისტორია არის გოგონაზე,რომლის თითქოს დალაგებულ ცხოვრებაში უეცრად იჭრება უბედურება.ეს ისტორია არის გოგონაზე,რომელსაც არ გაუმართლად ცხოვრებაში.ახლა იძულებულია შეერკინოს დაუმორჩილებელ ბედს...ვნახოთ,რით დასრულდება ეს.ვნახოთ თუ შეულძლია ადამიანს ბედის

მოტაცების მსხვერპლი ... დასასრული

საავადმყოფოდან გამოწერის შემდეგ ნიკა სულ ჩემს გვერდით იყო და არ მშორდებოდა, თითქმის დამავიწყდა ის უცნობიც რომლის გამოც გონება დავკარგეე. თან მადლობლიც ვიყავი მისი ნიკასთან ურთიერთობის უფრო გაუმჯობესების გამო. ეს დღეები აღარ მიმიღია აღარს წერილი და

მოტაცების მსხვერპლი ... 4 თავი

ჩემივე დაუდევრობაზე მეშლებოდა ნერვები. ზევით რომ ავიხედეე, ნიკუშა დავინახე, რომელიიიც ძაღლს ასეირნებდა პარკში. ხელი გამომიწოდა და მეც ჩემი შევაგგებე. ისეთი თლილი თითები ჰქონდა, რომ კიდევ დიდხანს ვუყურებდიი მის თითებს სიჩუმე ისევ მას, რომ არ დაეღვია.

მოტაცების მსხვერპლი ... 4 თავი

ჩემს ოთახში ასვლის შემდეგ, დავიწყე კაბების დათვალიერება. რადგან ჩემი ბანკეტი ახლოვდებოდა მეკიიდევ არ მქონდა კაბები ნანახი. გადაწყვეტილი მქონდა ისეთი ვყოფილიყავი, რომ ყველა გამეკვირვებინა. შევედი ფეისზე და ისე შევყევი დათვალიერებას ვერც მივხდი დრო

მოტაცების მსხვერპლი ... 2 თავი

სახლში მისვლისთანავე ცოოტა წავუძინე, გაკვეთილები ვისწავლე და უსაქმური დავრჩი,ამიტომ გადავწყვიტე სოციალურ ქსელში შევსულიყავი მოვიმარჯვე ლეპტოპიი და შევედი ფეისბუქზე. სადაც მეგობრობის შემოთავაზება დამხვდა, მაგრამ მე რის ანამარია არაბული ვიქნებოდი, რომ

მოტაცების მსხვერპლი...

ანამარია ადექი თორემ დაგაგვიანდება ... გააჰკიოდა დედაჩემი დაა თაან ჩემს უფროს დას აღვიძებდაა.- აუ თქვენ ხო არ დააძინებთ ადამიანს რაა. წამოვდექი წუწუნიით დაა კარადასთაან მივედიი გადმოვიგე ჩემიი უსაყვარლესი ჯინსის კომბინიზონიი რომელიიც სუუ დახეულიი

ნდობის მსხვერპლი (სრულად)

მე ელენე ამაშუკელი ვარ. 24 წლის. რამდენიმე თვის წინ ფსიქიატრიულ კლინიკაში დავიწყე მუშაობა. 12 პაციენტი გვყავდა. ყველა 50 წელს გადაცილებული. მხოლოდ ალექსანდრა იყო 20 წლის. გოგონა ოთახიდან იშვიათად გამოდიოდა. სულ იჯდა და ხატავდა. მორიგეობის პირველ

ცხოვრების მსხვერპლი.

ახალი მოთხრობა. ნახეთ და შეაფასეთ! გაგრძელება რა თქმა უნდა იქნება. მოკუნტული ვიწექი საწოლში და ფანჯარაში იმედიანად ვიყურებოდი რომ წვიმას გადაეღო,უკვე სამი დღეა რაც ელი არ მინახავს, ბავშვთა სახლიდან ვერ გამომყავს რადგან ვიცი რომ მას ვერ მოვუვლი,

ძალადობის მსხვერპლი

ამან შიგნიდან მომიკლა გული და მისი რაღაც ნაწილი სიშავემ გადაფარა. ეს იყო სიძულილი ხალხის მიმართ, რომელიც ძალადობდა ჩემზე, მრიყავდა მათგან თითქოს რაიმე სენი მჭირდეს. ეს დღევანდელი საზოგადოებაა, ისინი რიყავენ ინდივიდებს, ხალხს, რომლებიც მათგან