ჯაშუში მაღალ ქუსლებზე ( ნაწილი თოთხმეტი )

ნერსეს ღრიალმა მთელი სახლი შეარყია, და ექომ გამგმირავად გადაუარა უზარმაზარ ჰოლს. შეუბრალებელი, შემზარავი სიჩუმე ჩამოწვა. საკუთარი გულის აჩქარებული ცემაც კი ესმოდა და მკერდზე ძლიერ მოიჭირა ხელი, თითქოს შეეხებოდა და შესძლებდა მის დადუმებას.

მძიმე გზა(პირველი ნაწილი) მესამე თავი

ჯერ ისევ თავბრუ ეხვეოდა,მაგრამ ტემპერატურა მაღალი აღარ ქონდა.ქვემოთ რამდენიმე ადამიანის ხმამაღალი ლაპარაკი ისმოდა,სალომეს ახსენებდნენ. სოფიას გულმა ცუდი უგრძნო.სასწრაფოდ ხალათი მოიცვა.მსახურები მისაღებ ოთახში შეჯგუფებულიყვნენ.ყველას დამწუხრებული

ჯაშუში მაღალ ქუსლებზე ( ნაწილი ცამეტი )

თვალს ვერ აშორებდა ბავშურ თანანოს. ახლა უფრო გულწფელი, ბავშური და ლამაზი ეჩვენებოდა. სიცილის დროს ლოყაზე ფოსო უჩნდებოდა. თვალები კი განსაკუთრებით უბრწყინავდა. ის ისეთი გულწფელი და ბუნებრივი იყო, უნდოდა მისი ყოფილიყო მთელი ცხოვრების განმავლობაში.

მძიმე გზა (პირველი ნაწილი) მეორე თავი

–ეს წყეული მაღვიძარა_ბუზღუნით წამოდგა სოფია საწოლიდან.ზანტად ადგა და ფანჯარა შეაღო. ყოველთვის ცუდ ხასიათზე იღვიძებდა სკოლის პერიოდში,მაგრამ ახლა გაახსენდა.რომ სკოლაში არ იყო წასასვლელი.გაეღიმა და სააბაზანოსკენ წავიდა. როდესაც მოწესრიგდა,დერეფანში

ჯაშუში მაღალ ქუსლებზე ( ნაწილი თორმეტი )

- ვაიჰ, თანო, რა მოუხერხებელი ხარ.. - საკუთარ თავს გაუჯავრდა და გაეცინა. - მმ, ამასაც რა კარგი სუნი აქვს მაგრამ რა ვქნა რომ ხელიდან შემთხვევით გამივარდა ?! რა ჩემი ბრალია ?! - მეორე ფლაკონმაც გაიზიარა წინა მორბედის ბედი.

ICEHEAVEN (განახლებული ვერსია,8 ნაწილი ერთად)

ვენდი ფაჯნარასთან ფარდის უკან იდგა,ცივ ყავას წრუპავდა და მეზობელ სახლს უთვალთვალებდა. სახლიდან მაღალი,ქერა ქალი გამოვიდა შავი მზის სათვალეებით,ხელში 2იოდე წლის ბიჭუნა ეკავა და მანქანაში ჩაჯდა. "როგორც იქნა წაეთრა" თქვა ვენდიმ თავისთვის. -რას

მძიმე გზა(პირველი ნაწილი) პირველი თავი

ზარი დაირეკა და ბოლო გაკვეთილიც დასრულდა,მოსწავლეების ხმაურმა მთელი დერეფანი მოიცვა.ეზოც ბავშვებით გაივსო.ბავშვების მხიარული ჟრიამული ისმოდა ყველა მხრიდან,დამღლელმა სასწავლო წელმაც გაიარა და წინ საზაფხულო არდადეგები ელოდათ. სოფია კი,ჯგუფ–ჯგუფად

ჯაშუში მაღალ ქუსლებზე ( ნაწილი მეთერთმეტე )

თავი როდესაც ასწია და მის სახეს წააწყდა, გულმა რამოდენიმე დარტყმა გამოტოვა. თავიდან ვერ გაიაზრა რა ხდებოდა. მაგრამ როდესაც გოგონას წკრიალა ხმა გაიგონა ტანში განსხვავებულმა ჟრუანტელმა დაუარა.

ჯაშუში მაღალ ქუსლებზე ( ნაწილი მეათე )

ირგვლივ გამეფებული სიწყნარით ტკბებოდა. გრძნობდა რომ მისი სულიერი სიმშვიდე დიდხანს ვერ გასტანდა. მაშინვე დამთავრდებოდა როგორც კი თბილიში შევიდოდნენ და იქაურ ჰაერს ჩაისუნთქავდა. მაგრამ, აქაც ვერ შეძლებდა გაჩერებას, იცოდა ის საზიზღარი კაცი ყველგან

ის, ვინც არავის ჰგავს (მეორე ნაწილი სრულად)

ზოგჯერ ვგრძნობდი, რაღაცის მოყოლა უნდოდა, თუნდაც წარსულში მომხდარი სასიყვარულო თავგადასავლის, მაგრამ ახსენდებოდა, რომ მე მისი მეგობარი თითქმის აღარ მერქვა და თავს იკავებდა. არადა, მესაიდუმლე ყოველთვის ვიქნებოდი.