"პროვინციელო, შენ მე მეკუთვნი!" (ნაწ. III, დასასრული)

თირგართენის პარკში სეირნობდნენ. გადაწყვიტეს, რომ მშობიარობამდე აქ დარჩებოდნენ, რადგან გართულებების ნებისმიერ მომენტში წარმოშობის რისკი იყო დიდი. სახლი იქირავეს, ბერლინის ცენტრალურ პარკთან ახლოს. ლიკა ექიმი მადლობებითა და საჩუქრებით დახუნძლული

"პროვინციელო, შენ მე მეკუთვნი!" (ნაწ. II, 6 - დასასრული)

- მე სულ შენთან ვარ ისეც, - გაუღიმა და განაგრძო: - მაგრამ შენ თუ ამით უკეთ იქნები, დავესწრები ოპერაციას! ნატროშვილმა გაუღიმა და აკოცა. უკვე სასწაულად ენატრებოდა მამაკაცის სითბოს ყველა წერტილში შეგრძნება. ენატრებოდა და მიიღო კიდეც, ამდენი ხნის

"პროვინციელო, შენ მე მეკუთვნი!" (ნაწ. II, თავი 5)

დაიძრა თუ არა თვითმფრინავი, შეშინებული ჩაებღაუჯა საყვარელი მამაკაცის მაისურს, თავი მხარზე ჩამოსდო და ქუთუთოები ერთმანეთს ძლიერად დააჭირა. – არ ინერვიულო, ღრმად ისუნთქე! – გააფრთხილა ლიკამ (კარდიოლოგმა) მაშინვე.

"პროვინციელო, შენ მე მეკუთვნი!" (ნაწ. II, თავი 4)

არეული შევიდა გოგონას პალატაში ირემაშვილი. თავი მარცხნივ, ფანჯრისკენ გადაეწია და უემოციოდ მისჩერებოდა აყვავილებულ ხეებს. როგორ უნდოდა გაზაფხულის სურნელით გაეჟღინთა ფილტვები და ლამაზი კვირტებისთვის ჩუმად გაენდო საიდუმლო - რომ გიჟდებოდა მათზე.

"პროვინციელო, შენ მე მეკუთვნი!" (ნაწ. II, თავი 3)

საავადმყოფოს ჰოლში ისხდნენ, სამნი. ყველა დაძაბული ელოდა ექიმს, რომელსაც თითქოს პირი შეეკრა და განზრახ არ ჩანდა. ყველაზე დაძაბული მაინც ლუკა იყო, ანდა რა გასაკვირია ეს ვინმესთვის?!.. ნერვიულობისგან წაშლილი სახე თლილ თითებში მიემალა და

ფიქტიური (ნაწ.2 დასასრული)

-გიმალავდი? ყოველთვის ვცდილობდი როგორღაც გამომეხატა ჩემი სიყვარული მაგრამ შენ ვერც მამჩნევდი ... ახლა უკვე იცი ყველაფერი იცი რომ მიყვარხარ და მეყვარები სიცოცხლის ბოლომდე მიუხედავდა იმისა რომ შენთვის ალბათ სულ ერთი ვარ მაგრამ რომ

"პროვინციელო, შენ მე მეკუთვნი!" (ნაწ. II, თავი 2)

საღამოს, როცა კარგად მოილხინეს და შეზარხოშებული ბიჭები დააწვინეს გოგონებმა, სუფრის ალაგებას შეუდგნენ. მხიარულ ამბებს ყვებოდნენ, რაც იცოდნენ ერთმანეთზე და რაც არ იცოდნენ. უცბად თავბრუ დაესხა ნატროშვილს, იგრძნო, რომ თავზე კონტროლს კარგავდა.

"პროვინციელო, შენ მე მეკუთვნი!" (ნაწ. II, თავი 1)

– ეუ, ლუკა! მთელი ღამე რომ არ დამაძინე, არ გეყო, კიდევ ნერვებს მიშლი? – გაბუტულმა გამოწია ტუჩები წინ. – ახლა მთელი წელი ეგ უნდა მასაყვედურო? – ნაწყენმა ჩაილაპარაკა, წამოდგა და კარისკენ წავიდა. – ღირსიც იქნები! – მიაძახა და ისევ საწოლზე დაემხო.

ფიქტიური (ნაწ.2 თავი 6)

-და შენ დღეის მერე დარწმუნებული ხარ რომ ცხოვრებაში ოდესმე გენდობი ? - აკო გაშეშდა.არ ელოდა ასეთ პასუხს.-რა არის იცი ? - გახედა და მერე ისევ საწყის პოზიციას დაუბრუნდა - ვიცი რომ ვერ მიტან მაგრამ ასე თუ გძულდი არ მეგონა ... რაც შენ დღეს გააკეთე?!

ფიქტიური (ნაწ.2 თავი 5)

ქორწილის შემდეგ მარიამი და თორნიკე თაფლობის თვის მოგზაურობაში წავიდნენ.ნინო და კაკი,კაკისთან სოფელში.გოგონები კურსელებთან ერთად ზღვაზე დასასვენებლად.თბილისში მარტო აკო და ანა იყო დარჩენილი,და კესოს სატრფო (აი ის ექიმი).ბავშვები დათასთან