ორმაგი გრძნობები(15)

ნარნარი მოძრაობით დაიძრა სახლისკენ და რამდნეიმე წუთში კიბეზეც გაისმა მისი ფეხსაცმლის ხმა. კარი მშვიდად შემოაღო ,ზურგს უკან მიხურა და სამკაულების მოშორება დაიწყო უცებ რომ გამისწორა მზერა. -დემეტრე?

ორმაგი გრძნობები(14)

უბრალოდ ვბედნიერდები... მაბედნიერებს მისი არსებობა ჩემ ცხოვრებაში . ახლა ვგრძNობ სიმშვიდეს ,რომელსაც თან ახლაც ღელვა ,ყველაზე სასიამოვნო ღელვა და გიჟური ქარიშხალი...

ორმაგი გრძნობები(13)

ვუყურებ და ვხვდები რომ იქ ,იმ მდგომაროებაში მხოლოდ მასზე ვფიქრობდი. არც ტაიზე ვრელავდი, არც ლიზიზე არც ნინიზე მხოლოდ ის ,მხოლოდ მარიამი იყო როგორც კი ფიქრს ვიწყებდი. მხოლოდ მისი დაკარგვის მეშინოდა, ეს ფაქტი მაგიჟებს.

ორმაგი გრძნობები(12)

-ნუ ხარ საზიზღარი - ხელი მომარტყა და თვითონაც დაიწყო სიცილი. მალე კარგ ხასიათზე დადგა და აჟღურტულდა. სხვებზე საუბრობდა და გეგმებს აწყობდა.ა ქედან ისე არ წავალ თაის და დაჩის ამბავი თუ დეტალებში არ გავიგეო და მერე წავიდა.

ორმაგი გრძნობები(11)

-დემეტრე ეგ იყო უბრალოდ შენი სატყუარა...- იცინის და თავისი სკამიდან ჩემს მუხლებზე ინაცვლებს, ფეხებს მეორე ფეხზე მაწყობს და ყურთან მკოცნის- ნუთუ ვერ გაიგე რომ შენგან ყველაფერი მინდა...ყველაფერი კი ყველაფერს მოიცავს ჩემი ჭკუიდან გადაყვანა ყოველთვის

ორმაგი გრძნობები(10)

ნამდვილი ტანგო,თითქოს კი არ ცეკვავდნენ იბრძოდნენ, საუბრობდნენ, კამათობდნენ, უყვარდათ, სძულდათ , გიჟდებოდნენ და ბოლოს უყვარდათ. ისე ახლოს იყო მეგონა აკოცებდა, ლიზას თვალებში გამკრტალი სხივი და დარბაზში შეკრებილების ოვაციები.

ორმაგი გრძნობები(9)

მეღიმება ... ვზივარ სავარძელში და თითქმის ნახევარი დღე მის ტკბილ ძილს ვდარაჯობ ნორმალური რომ არ ვარ დიდი ხნის წინ ვთქვი ხომ? მგონი ორი საათი იყო ან იქნებ სამიც თვალები ზანტად რომ გაახილა .

ორმაგი გრძნობები(8)

ფანჯრიდან მზის სხივები პირდაპირ მის სახეს ეცემა , სახე ეჭმუხნება მგონია რომ ამჯერად მაინც გაიღვიძებს ის კი უბრალოდ გვერდს იცვლის ტრიალდება და მთელი ზურგი საჯდომამდე უშიშვლდება . ამჯერად ჩემ ბალიშს ეხვევა , ცხვირს უხახუნებს და კრუტუნებს. მეღიმება ..

ორმაგი გრძნობები(7)

-გისმენ ! გისმენ დიდი ყურადღებით და იმედია ისეტ რამეს არ მეტყვი რომ აუქციონზე გასაყიდი მონა მეგონოს თავი. ხო და თუ შეიძლება მოკლედ და თან გარკვევით- ვშორდები, მადლობა ღმერთს რაღაც მოვახერხე. ვუსხლტები და ვისკის მორიგ ჭიქას ვსვამ. სხეულში ჟრუანტელი

ორმაგი გრძნობები(6)

არ მეხება მაგრამ ვგრძნობ სულ მილიმეტრები აშორებს ჩემამდე მისი სუნთქვა ზურგზე მეფრქვევა . შემდეგ ტავს წევს და ყურთან აქვს ტუჩები,ზუსტად ყურთან რომ დაილაპარაკებს თანვე კანზე შემეხება და ვხვდები რომ მეც ამ წამს ველი ... უთავმოყვარეო არსების ტყავში