ოქროსფერი რეცეპტი (ნაწილი 5)

- თვალებს ვერ ვუჯერებ... მართლა მოხვედი?! - შორენა ფეხზე წამოდგა, მის მკაცრ სახეზე იშვიათი სიხარული გამოიკვეთა. - ხომ გინდოდა, ხო და აგისრულე ოცნება, დღეიდან ვაპირებ ჩემი თანამდებობა დავიკავო - გიორგის სახე დაეძაბა, ნინის შიშისფერმა

ოქროსფერი რეცეპტი (ნაწილი 4)

ბარის მფლობელმა ნიკოლასს ცალყბად გაუღიმა, ნიკოლას ხელაძის თვალებში ახლა ბრაზი აღარ ჩანდა, უფრო სახიფათო რამ იკვეთებოდა.. შურისძიების სურვილი, ადამიანის გამწარების სურვილი.. - ახალია, ნიკოლას, დღეს პირველი დღე აქვს - ძალიან მორცხვია. - ტუჩის კუთხე

ოქროსფერი რეცეპტი (ნაწილი3)

ნიკოლასი კიდევ უფრო მიუახლოვდა, მაჯაში ამჯერად უფრო ძლიერად ჩაავლო ხელი, უმოწყალოდ. -აჰ.. - მხოლოდ ეს აღმოხდა ნინის, სახე შეეჭმუხნა, მაგრამ თვალები არ დაუხრია, კვლავ პირდაპირ უყურებდა..ნიკოლასი მისკენ გადაიხარა. - თქვენს ჯოჯოხეთად ვიქცევი - ხმა

ოქროსფერი რეცეპტი (ნაწილი 2)

ნინი საშინლად დაფრთხა ამ სიტყვების გაგონებაზე, მთელი ძალით სცადა მაჯის გათავისუფლება, მაგრამ უშედეგოდ. ნიკოლასის თითები რკინის მარწუხებივით ჰქონდა შემოჭერილი, ტკივილი ნელ-ნელა უფრო ძლიერდებოდა. - მე არაფერი ვიცი! - აკანკალებული ხმით უპასუხა -

ოქროსფერი რეცეპტი (ნაწილი 1)

სტადიონი გუგუნებდა, ტრიბუნებზე შეკრებილი ათასობით გულშემატკივარი ფეხზე იდგა და ერთხმად სკანდირებდა: - ნი-კო! ნი-კო! ნი-კო! - მატჩის ბოლო წუთები იწურებოდა, ანგარიში 1 : 1 იყო, როცა ბურთი ნახევარდაცვის ხაზიდან ნიკოლას ხელაძემ მიიღო. ერთი მეტოქე

ოქროსფერი განთიადი (სრულად)

-აღარ დაიღალე? -არ უნდა მეკითხებოდეთ ამას. -გეკითხები,აღარ დაიღალე? -უსაშველოდ. -ცოლ-შვილი არ მოგენატრა? -უსაშველოდ. -ამას რისთვის აკეთებ? -მათთვის. -მერამდენე დღეა? -1090.