"სიყვარული თვით რაფლეზია"

სიმართლე გითხრათ, ის აღარ გამოჩენილა და მეც თავი არ შემიწუხებია მისი გახსენებით. ვბრაზობდი, მაგრამ ჩემი ბრაზის დამალვა შემიძლია... მისმა გაქრობამ სულ გამიქრო სურვილი იმის, რომ მასთან რამე გამომივიდოდა... ახალი პაციენტები მივიღე, წყვილთა თერაპია. ხომ

"სიყვარული თვით რაფლეზია"

ზამთარი უკვე იწურებოდა, ამიტომაც მიყვარდა განსაკუთრებით ეს პერიოდი, მიყვარდა თბილ ქვეყნებიდან დაბრუნებული ფრინველები, წვიმიანი ამინდები... ვიჯექი და გავყურებდი, მოსეირნე ადამიანებს, წყვილებს, ბავშვებს, აქა-იქ ბეღურებს, მოღუშულ ბეღურებს...

"სიყვარული თვით რაფლეზია"

უკვე, მეორე ბავშვობის ვარსკვლავმა გადაინაცვლა რეალურ ცაზე, დაუჯერებელია, თუმცა ნუთუ ყველამ იქედან გადაწყვიტა მისი თანადგომა. მას უმძიმს, რადგან ეუფლება გრძნობა, თითქოს ბავშვობა ქრება, ჰიპნოზს ჰგავს, რომელიც ბავშობას გავიწყებს.

"სიყვარული თვით რაფლეზია"

არც ის არის გასაკვირი,რომ ჩვენი შინაგან სამყაროს ამოცნობა რთულია, ჩვენ „სიდამპლის სუნს“ ვერ ვგრძნობთ მარტივად. რაფლეზია მწერ ყლაპიაა, აი, ზოგი ადამიანი კი- ენერგო ვამპირი, ანუ ადამიანის ნერვების მოშლით, ენერგიებით იკვებებიან, რამ გაყო ამ ორის

"სიყვარული თვით რაფლეზია"

ალბათ, რაფლეზია არაფერს არ გეუბნებათ, თუმცა,ბუნებრივია, ეს ჩემი გამოგონილი სიტყვა არ გახლავთ, რაფლეზია ლამაზი ყვავილია, რომელსაც საშინლად სუნი აქვს, იმასაც ამბობენ, რომ მომაკვდინებელი სუნი აქვსო. რომანის დაწერის იდეაც, ზუსტად, რაფლეზია იყო,