სამუდამოდ სიცოცხლეში (მეთოთხმეტე თავი)

არ ვაპირებდი გაგრძელების დადებას. ვიცი ბევრი მკითხველი არ მყავს,ბევრი კი არა ძალიან ცოტა მკითხველი მყავს. ძალიან რთულია როცა არავის არაინტერესებს და შენ მაინც წერ. ვცემდი თქვენს აზრს პატივს და არ ვაგრძელებდი დადებას. მაგრამ ესისტორია იმდენად

სამუდამოდ სიცოცხლეში (მეცამეტე თავი)

უტაქტოები, უგულოები, გულღრძო, გრძელ ცხვირა არამკითხეები. -ისევ კინოში დაბრუნდებით? რეპორტიორების სახე არ დაუნახავს, არ მოუსმენია მათი ბზუილი. ყურები დახშული, ხედვა უარყოფილი, გრძნობა განულებული. მაგრამ ბენს შეეძლო მოესმინა, შეეხედა და ეგრძნო. ისეთ

სამუდამოდ სიცოცხლეში (მეთორმეტე თავი)

ანდრეისთვის სიახლე აქვს სტივ უილსონს, რომელიც ასაკით ბენის ასაკს უტოლდება. -ბიჭებო არ მინდა წინასწარი დასკვნები გავაკეთო მაგრამ მოკლედ გეტყვით, ჯერ-ჯერობით დაკავებული ჯეკი ერთადერთი ეჭვმიტანილია და მისი მეშვეობით კვალზე გავალთ.

სამუდამოდ სიცოცხლეში (მეთერთმეტე თავი)

ნდობა ყველაზე დიდი ნიჭია ამ ცხოვრებაში. ნდობა არ ბადებს ეჭვს. ვინმეს მიმართ იმედად ყოფნა გულში სითბოს გიღვრის და ბედნიერი ხარ ამ წუთით. ბევრი უნდა იბრძოლო ბედნიერი რომ იყო. ცოტათი დამშვიდებული საწოლზე ჩამოჯდა, თუმცა დიდხანს ვერ შეძლო უმოქმედოდ

სამუდამოდ სიცოცხლეში (მეათე თავი)

უცებ მის სულში ალისიას გარეშე ცხოვრების შიშმა იფეთქა. თვალებს ცრემლები მოადგა. ძალა გამოცლილს მაგრად ჩაებღუჯა წერილი ხელში და დაბინდული თვალები მისთვის არ მოუშორებია ის დაეშვა ძირს ჩაიმუხლული. ცრემლები სახეზე ჩამოსდის. ტირის ყველაზე ძლიერი სულის

სამუდამოდ სიცოცხლეში (მეცხრე თავი)

ყოველთვის როცა ვწერ მეშინია მომდევნო თავმა იმედები არ გაგიცრუოთ. -ანდრეი. -მისი თბილი სხეული გონებას უბინდავდა, ფეხისგულებიდან ენით გამოუთქმელი ჟრუანტელი სხეულს მაღლა აუყვა და მკერდამდე ასული შეეკუმშა იგი. სისხლი აუჩქროლდა, გრძნობდა მთელს სხეულში

სამუდამოდ სიცოცხლეში. (მერვე თავი)

მაპატიეთ ბავშვებო გუშინ ვერ დავდე სემდეგი თავი. მიზეზი მქონდა ) ავად ვიყავი (. -რას აკეთებ -მის ხელებს ჩაეჭიდა თამარი და წამლებს წაეტანა. -გოგო გაგიჯდი? -აღფშოთდა. -ანდრეი უკვე კარებთან დგას, არ გესმის? კარზე აკაკუნებენ. ალისიას ხმამაღლა გაეცინა.

სამუდამოდ სიცოცხლეში (მეშვიდე თავი)

-რას აკეთებ, გაგიჟდი? -ხელი გაინთავისუფლა და მტკივან მაჯაზე მოისვა. გარეთ საკმაოდ სციოდა. განათებულ ქუჩებში ფეხით მომავლი ხალხი დადიოდა, მანქანები ზოგჯერ სიგნალით იკლებდნენ იქაურობას. ყველა თავისთვის იყო, რობოტებივით მომართულნი დადიოდნენ, მხოლოდ

სამუდამოდ სიცოცხლეში. (მეექვსე თავი)

-გისმენ ანდრეი. -უთხრა ბოლოს ძალა მოკრებილმა. -ალისია შემაჩერე. ვერ ვხვდები რა მომდის. ალისია, რაღაც უცხოა და სხვა. შემაჩერე ალისია, შენ თუ არ შემაჩერებ მაშინ მე არასოდეს შევჩერდები რადგან მგონი შემიყვარდი.

სამუდამოდ სიცოცხლეში. (მეოთხე ნაწილი)

მიხარია თუ ერთი ადამიანი მაინც კითხულობს ამ ისტორიას. მადლობა თქვენ მისთვის. ერეკლე წერეთელს ჭირივით სძულდა ძალადობა. იარაღი რომელიც თბილისში, მეგობრების ხელიდან ხელში გადადიოდა მისთვის ყველაზე საშიში იყო და ახლოსაც არ გაკარებია არასდროს.