ჩემი სასჯელი ხარ ( 17 თავი)

ალექსანდრე ამღვრეული თვალებით ჩააცქერდა გოგონას აწყლიანებულ ცისფერ სფეროებში -ცუდად არ ხარ-დაუჩურჩულა ზედ ტუჩებთან- უბრალოდ ჩემგან გაქცევა გინდა

ჩემი სასჯელი ხარ (16 თავი)

ალექსნდრეს ოთახიდან გასვლის შემდეგ შეშინენული და დამფრთხალი ანა კედელს მიეყრდნო ზურგით და უღონოდ დაეშვა იატაკისკენ, მისი ეს სასოწარკვეთა სულ რამდენიმე წუთს გაგრძელდა რადგან

ჩემი სასჯელი ხარ (15 თავი)

ანა შეკრთა, როცა ეზოში ალექსანდრე თავისი მანქანით სიჩქარის შეუცვლელად შევარდს და მკვეთრი დამუხრუჭებით გააჩერა, მაშინვე ფეხზე წამოვარდა

სასჯელი. (სრულად)

ულამაზესი წლები გაიარეს ერთად, მაგრამ ახლა ნაგვად ქცეული სამყარო ქვა და ლოდად დააწვა ფაქიზ გულ მკერდზე. შეეცადა, შეეცადა ყველაფერი დაევიწყებინა და დიდი იყო სურვილი სიკვდილის სპეტაკ ბილიკს ვახოსთან ერთად გაჰყოლოდა აქაც ხელი-ხელ ჩაკიდებული, მაგრამ ეს

სასჯელი. თავი 10 (დასასრული)

-ვფიქრობ უარყოფითი პასუხი რომ იყოს  ძალიან მეწყინება, მაგრამ ჩემი დამანგრეველი იქნება ის რომ პასუხი დადებითი იყოს და როგორ გავაგრძელო ამ ცოდვით ცხოვრება.

სასჯელი. თავი 9.

-ძალიან მინდოდა არ შემემჩნია, მაგრამ როცა გიყვარს გინდა მის სახეზე ყოველთვის სასიამოვნო ღიმილი და უსაზღვროდ ღრმა გძნობა დაინახო, დიახ სიყვარული უპირობოა და მინდა უპირობო სიყვარულით გვიყვარდეს ერთმანეთი.

სასჯელი. თავი 8.

-შენს ლამაზ და ლურჯ თვალებში ვხედავ გრძნობა ისევ ისეთი თბილია და სიყვარულით სავსე ისე როგორც პირველი ნახვის დროს იყო, მაგრამ ნუთუ ჩვენ ორმა დროს ვერ გაუძელით თუ მე არ ვივარგე შენს გვერდით ამ დიადი გრძნობისთვის.

სასჯელი. თავი 7.

-ამ ლაბირინთსაც გავივლით და სწორედ ამ ლაბირინთის ბოლოში ვიპოვით სიმართლეს. როდესაც სიტყვები არ გაქვს თვალებს ხუჭავ და ფიქრობ, ხელი მანქანიდან გადასწია და დუმილის წუთები თითებ შორის  გაპარულ ქარს გაატანა და დაიკარგა. რანი ვართ ადამიანები ჩვენი

სასჯელი. თავი 6.

ძილში ჩაესმოდა წვიმის ხმა და ბედნიერი იყო არ უნდოდა გაღვიძებოდა, უნდოდა წვიმის ხმა დაუსრულებლად მოესმინა და ამ წვიმის ხმაში ძველი ლამაზი მოგონებებით ყოფილიყო მთელი დღე თვალებდახუჭული, მაგრამ საათის ისრები ძალიან ჩქარა მოძრაობენ და წუთები ძალიან

სასჯელი. თავი 5.

-იმ ადგილებში დავდივარ სადაც არასოდეს არ ვყოფილვარ და მინდა სადმე შეგხვდე შემთხვევით როგორც მაშინ, მაგრამ  უკან იმედგაცრუებული ვბრუნდები. ერთმანეთთან მხოლოდ ერთი ღამე გვაკავშირებს და იმ ღამის მოგონებები დარწმუნებული ვარ შენც ისე გაწუხებს როგორც მე.