წითელი სახლის ლანდები (თავი IX-X)

-ისეთს ვერაფერს გამიკეთებ, მამაჩემი რომ შეაწუხო რამენაირად, - თქვა მშრალად, - ვერც ისეთს, თვითონ რომ არ ჰქონდეს ჩემთვის გაკეთებული. მიუახლოვდა უცნობი. ცხვირით ეხებოდა მის სახეს თითქმის. ხელით წაეტანა კასის მკლავზე. ცივმა, უცხო თითებმა კანზე ისე

წითელი სახლის ლანდები (თავი VIII)

თარაში ხელზე შეახებდა ხელს და კასი აედევნებოდა ამ შეხებას როგორც ბავშვი, თითქოს უნდოდა გამოერკვია, იყო თუ არა ამაში რამე ნამდვილი. თარაში ყოველთვის ნამდვილი იყო მასთან. მისი შეხებები ღამიდან ღამამდე უფრო ნაზდებდა, ვეღარ იყო მასთან უხეში,

წითელი სახლის ლანდები (თავი VII)

-რა ჯანდაბად ჩაუხტი შუაში, რატომ ხარ ეგეთი დესტრუქციული, ამოიღე ხმა, - ღრიალებდა ის, - სიკვდილი მოგდომებია და ჩემს მხრებზე გინდა, შენი სიცოცხლე რომ ეკიდოს?! -გეყოფა, თარაშ! - ბასას არ ესმოდა, ასე რა აცოფებდა. სიცოცხლის ბოლომდე მადლიერი იქნებოდა,

წითელი სახლის ლანდები (თავი VI)

-გამხადე, - დაიჩურჩულა კასიმ. ისეთი ვნებიანი იყო მისი ხმა, რომ თითის წვერები აეწვა თარაშს, ისე მოუნდა შეხებოდა. ფრთხილად მიუახლოვდა სიფრიფანა სხეული და გახურებულ გულ-მკერდზე აუსრიალა ჰაყინული თითები. ლაპარაკი არ უნდოდა, - გამხადე, თარაშ.

წითელი სახლის ლანდები (თავი V)

სიქა გამოსცლოდა და გამოფიტულიყო. სხეულს ძლივს მოათრევდა. ხორბლისფერი, გლუვი კანი ერთიანად გაფერმკრთალებოდა და მკვდარი, ნაცრისფერი ელფერი დაჰკრავდა. ლოყები საგრძნობლად ჩავარდნოდა და ყვრიმალები არაბუნებრივად ეკვეთებოდა. იფიქრებდით, რამდენიმე დღე

წითელი სახლის ლანდები (თავი IV)

-უკან დაიხიე, თარაშ, - ნაბიჯი წინ გადადგა კასიანამ, - შენ არაფერს იზამ, სანამ თვითონ არ მენდომება. მისი სახელი იცოდა. რეტი დაესხა თარაშს. იმაზე თამამი იყო, ვიდრე წარმოდგენა შეიძლებოდა. ნელა, აუჩქარებლად გადადგა ნაბიჯი უკან. გოგონას სხეულს მოშორდა და

წითელი სახლის ლანდები (თავი III)

კასი გრაციოზულად დაბზრიალდა და დაბალი კიბეები სწრაფად ჩაირბინა. -სულ გადაირია, ხომ? - შვილს თვალი გააყოლა ლენამ. -შეეშვი, - სახე დაუსერიოზულდა კაცს, - ფრთებს რატომ აჭრი? სახე აერია ლენას, თავი ჩახარა და თითები ყავის ჭიქას ისე შემოაჭდო, ცოტაც და

წითელი სახლის ლანდები (თავი II)

-დავეწევი. - მღელვარებისგან გულ-მკერდი შესამჩნევად აუდ-ჩაუდიოდა. ჯერ ვერ გაეგო, რა დაინახა. -თარაშ! - მალევე წამოეწია მეორეც, - შეაშინებ. -შევხედავ, სხვას არაფერს ვუპირებ. - გადმოსძახა სიცილით და ცხენს მათრახი მაგრად შემოჰკრა. ტყის სიღრმეში,

წითელი სახლის ლანდები (თავი I)

საათი 12-ს უჩვენებდა, წითელი აგურის სახლთან შავი ვრანგლერი მუხრუჭების ღრჭიალით რომ ჩამოდგა და იქაურობა სიგნალით აიკლო. ხმა ხეობის კლდეებს ექოდ ასკდებოდა. ისე ჩამოჰგავდა ძველი გემის განგაშის ზარს ღია ოკეანეში, გეგონებოდათ, მთებს თავს რაღაც გარდაუვალი

სახლის ჩემი ნახევარი (სრულიად)

მარტივი ოცნება მქონდა, სახლი მინდოდა მიკარგულ მთებში, სადმე ხალხისგან დაცლილ სოფელში, კომუნიკაციებისგან მოწყვეტილ მყუდრო ადგილზე. და ერთ დღესაც შანსი მომეცა ეს ოცნება ამეხდინა.