ქაოსი. #16

-შენი... შენი ტელეფონზე საუბარი მოვისმინე. -ლაშას სახე შეეცვალა, ხელები სწრაფად ჩამოუშვა და ოდნავ მომშორდა. ხმას არ იღებდა. -ახლა შენ გადაყლაპე ენა? -უცებ სიბრაზე მომაწვა. -რა გაინტერესებს? -რა ხდება ჩემს მშობლებთან დაკავშირებით.

ქაოსი. #15

ისეთი ვნებიანი კოცნა იყო, ლაშას არ ვიცი, მაგრამ მე ამიწიოკდნენ ჰორმონები. ლაშა ჩემთან ერთად წამოდგა და მის სამუშაო მაგიდაზე შემსვა. კიდევ უფრო ვნებიანად მკოცნიდა და ნელ-ნელა პერანგის ღილებს მიხსნიდა, პერანგი მხრებზე გადამიწია და კოცნით კისერს

ქაოსი. #14

დიდხანს მიყურა, მეც არ ვაშორებდი თვალს. შემდეგ გაეღიმა, თვალები აუციმციმდა და მივხვდი რასაც აპირებდა, მაგრამ არ გავნძრეულვარ. მეც მინდოდა ის, რასაც აპირებდა. მინდოდა ეკოცნა, ხოდა ველოდი როდის მაკოცებდა.. ნელ-ნელა მომიახლოვა სახე, ჩემმა გულმა

ქაოსი. #13

-ჩარკვიანის სიტყვები გამახსენდა. ”არავითარი განსხვავება არაა, შენ იპარავ თუ გასცემ. ყველაფერი ზედმეტისთვის ისჯები.” -მითხრა ემამ და თავი მხარზე ჩამომადო. -ფანატიკურად რომ შემიყვარდი, ამისთვისაც დავისჯები?

ქაოსი. #12

-დღეს ლაშიკო ჩამოდის. -ოთახში შევუხტი ემას და მის საწოლზე წამოვგორდი. შევამჩნიე არ იყო ხასიათზე. -რა გჭირს? ემამ სახეწაშლილმა გამომხედა, ცოტახანი ხმას არ იღებდა. -ამ წამს დამირეკა ლაშას ძმაკაცმა და...

ქაოსი. #11

ისეთი შუქი მინდა აგინთო, შენ რომ გაგათბობს... ისეთი წყალი მინდა გწყუროდეს, მე რომ მოგიტან...” -მაგრად მისწორდება ჩარკვიანი. -მითხრა და თვალები დახუჭა ემამ.

ქაოსი. #10

-არ გინდა მეცეკვო? -მაგიდას დავეყრდენი და თვალები ავუხამხამე. -მე არ ვცეკვავ. -რატომ ქურდულებში არ მოსულა? -წამომცდა დედას გეფიცებით.

ქაოსი. #9

-რა აზრი აქვს სიჯიუტეს? არ გაგიშვებს არასდროს, შენც ხომ ხვდები? -ვხვდები.. ვერ გავიგე კოშმარი იწყება თუ ზღაპარი. -ეგ შენზეა დამოკიდებული. -გიო რას შვება?

ქაოსი. #8

-რაებს ამტვრევ? -ოთახში ემა შემოვიდა, გაოცებული სახით. -შენ კარებზე დაკაკუნება არ გასწავლეს? -ვუთხარი უხეშად და კედლისკენ გასაქანებელი სურათის ცარიელი ჩარჩო უკან დავაბრუნე. -მომისმინე, პრინცესა, ჩემს სახლში სადაც მინდა და როგორც მინდა ისე

ქაოსი. #7

-გიოს არ ნახულობ? ან ბიჭებს არ ემშვიდობები? -მკითხა ლისამ. -არა, ასე ჯობია. და გთხოვთ არავისთან არ წამოგცდეთ რომელ ქვეყანაში ვარ. ნინა, არც სანდროსთან. -არ წამომცდება. -ხელები აწია ნინამ. -ცოდოა გიო. -მესმის, მაგრამ მისთვის ასე იქნება