კარგი არ გინდა ჩემთან?!

ჩემზე მეტად ეყვარები, გაგათბობს და ყოველთვის შენ გვერდით იქნება შენ კაპრიზებს მოისმენს შეიძლება ვამბობ ვიძახი არა არ მიყვარხარ შენ ეს სიტყვები არ დაიჯერო მე უფრო მეტად მიყვარხარ და მეყვარები შენ მხოლოდ ერთადერთი ამბობ ვსო დამთავრდა შენთან აღარ

წუხელ თოვდა, ნეტავ ჩემთან რად არ გაჩნდი,

წუხელ თოვდა, ნეტავ ჩემთან რად არ გაჩნდი, გენახე და ძილში თბილად დაგეხურე. მე ავდექი პირველ თოვლზე, განთიადში და ვეძებდი შენს პატარა ნაფეხურებს.

წამიერი პაემნები("იცეკვებ ჩემთან ერთად?")

როცა ცუდად ვარ,ვიხსენებ. თვალები ამენთო, ვიფიქრე ვსო- აი შევიცანი ყველაფერი და მთელი ცხოვრება ვიმყოფინებ. საჭმლის ნარჩენები მიყრია საწოლის გვერდით, ყველაფერს ვაკეთებ რომ არაფერი გავაკეთო. ჩემ თავს წინ ვაყენებ და ვეუბნები- აი შენ რომ უფრო კარგი

დარჩი ჩემთან.. (სრულად)

შაბათ დილას გრილმა ნიავმა გამაღვიძა. თვალები გავახილე თუარა მაშინვე წამოვხტი და ხალათი მოვიცვი. სანამ ოთახიდან გავიდოდი მამაჩემის და დედაჩემი გაცხარებული კამათის ხმა გავიგონე. საშინლად კარგი ურთერთიბა აქვთ და იშვიათად კამაათობენ ამიტომ სანამ

დარჩი ჩემთან.. (სრულად)

გამარჯობაათ.. ამ საიტზე ახალი ვარ და პირველი ესეც ჩემი პირველი და ყველაზე ძველი ისტორიაა.. იმედი მაქვს ისიამოვნებთ.. გთხოვთ თქვენი აზრი კომენტარებში გამოხატეთ და შემდეგისთვის აუცილებლად გავითვალისწინებ.. შაბათ დილას გრილმა ნიავმა გამაღვიძა. თვალები

გთხოვ ჩემთან ერთად წამოდი...(თავი 3)

როდესაც ანი სახლში მივიდა თავისი სიხარული მშობლებსაც გაუზიარა. -ვაიმე ანი შვილო ძალიან გამახარე-უთხრა ოთარმა შვილს -მეც ძალიან გამიხარდა მამა, მაგრამ ჯერ ტესტები უნდა ჩავაბარო ახლა კი Gტხოვთ მაღლა გამიშვათ რადგან ტესტებისთვის უნდა მოვემზადო-უთხრა

გთხოვ ჩემთან ერთად წამოდი...(თავი 2)

წინა თავში: ცოტა ხანში კი დირექტორი შემოვიდა: გამარჯობათ ბავშვებო გილოცავთ სწავლის დაწყებას, ახლა კი რისთვისაც შემოვედი წელს ჩვეი სკოლა მოხვდა გაცვლითი პროგრამების რიცხვში. აირჩევიან მოსწავლეები, თავიანთი შეფასების და მასწავლებლების დახასიათების

გთხოვ ჩემთან ერთად წამოდი...(თავი 1)

-ანასტასია, გაიღვიძე!-დილა კვლავ ნაცნობი ფრაზით დაიწყო და "ანიმაც" ჩვეულებისამებრ ამოიგმინა ბალიშის ქვეშ. -დედა! რამდენჯერ უნდა გითხრა: ანასტასია კი არა, ანი. ასე ძნელია? -ნუ ბუზღუნებ! დროზე ადექი, თორემ სკოლაში დაგაგვიანდება!-გასძახა ნინომ შვილს და

მოდი ჩემთან...

ლოყებს ბერავს, გამებუტა ფერია,სახეს წყენის დასტყობია ნიშანი,ზურმუხტ თვალებს სევდა შემორევია,გამიბრაზდა, აღარ უნდა მისანი.ეკალს ვარდის ავაცალე კოკორი,შენს დალალში ჩამებნია მინდოდა,ჩასაყლაპი მყავხარ, თანაც როგორი,მხოლოდ შენი გაღიმება

გთხოვ მოდი ჩემთან და დაივიწყე თუკი მიყვარდი.

გაბნეული ვარ როგორც გამწყდარი ყელსაბმის ქვები. ჩემი აკინძვა ვერ მოხდება ახლა, ქარის დროს. გთხოვ მოდი ჩემთან და დაივიწყე თუკი მიყვარდი.