შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა
ჩვენ (დასასრული)
ისტორია

ჩვენ (დასასრული)

25-02-2015, 16:14
ავტორი
2 564
5
+
რასაც ქვია საგურამოში ამოვისუნთქე . საშინელი სიცხეები შესამჩნევმა სიგრილეებმა შეცვალა . ერთი კვირით მივდივართო ,რომ ვთქვით იქ ჩასულებმა ერთი კვირაც მივუმატეთ.. კარგი იყო . არა შესანიშნავი დასვენება. მიუხედავად იმისა,რომ თამაშის ასაკიდან გამოსულები
მე + შენ = ჩვენ ( თავი 16 )
ისტორია

მე + შენ = ჩვენ ( თავი 16 )

23-02-2015, 23:21
ავტორი
2 165
5
+
გარეთ ნაწვიმარი ამინდია... კიდევ კარგი გადავრჩი და ეხლაც არ წვიმს ,რადგან ვერ ვიტან ქოლგას და შესაბამისად საშინლად დავსველდებოდი.. ეხლა უნივერსიტეტის კიბეებზე ავდივარ ,მაგრამ ასჯერ მომიწია გაჩერება, რა იყო ყველა ნაცნობმა კურსელმა დღეს გადაწყვიტა ამ
წამით შეჩერება. (ჩვენ კი არ ვიქნებით...ჩვენ ვართ!!!) [თავი 3]
ისტორია

წამით შეჩერება. (ჩვენ კი არ ვიქნებით...ჩვენ ვართ!!!) [თავი 3]

22-02-2015, 22:33
ავტორი
1 415
3
+
მაინც ვერ შეიკავა ობოლი ცრემლი და ეცადა შეუმჩნევლად მოეწმინდა,მაგრამ მაინც დაინახა ლიზუმ.დივნიდან წამოდგა და ფრთხილად ჩაიკუზა რუსას წინ.ლიზუსაც,რუსას ლიზუს,რომელიც არასდროს ტიროდა თვალებში ცრემლები ჰქონდა ჩამდგარი.
ჩვენ ეს შევძელით...(8)
ისტორია

ჩვენ ეს შევძელით...(8)

22-02-2015, 17:55
ავტორი
2 082
2
+
-ჩემ გამო ვენები გადდაიჭრა და არ ვეყვარები?(მე) ამის გაგონებაზე ყველამ პირი დააღო მე კი თავაწეული ბიჭებისკენ წავედი , კარგად გავერთეთ ვიცეკვეთ ვიმხიარულეთ და უკვე 2 სათი იყო ვიშლებოდით-აუუ ლიიკა(მე)-ჰოო(ლიკა)-წამო რა ჩემთან(მე)-არა (ლიკა)-რატო(მე)
ჩვენ კი არ ვიქნებით...ჩვენ ვართ!!! [თავი 2]
ისტორია

ჩვენ კი არ ვიქნებით...ჩვენ ვართ!!! [თავი 2]

21-02-2015, 19:26
ავტორი
1 474
4
+
ამ დღის გახსენებაზე თვალები ცრემლებით აევსო.დაწყევლილად მიაჩნდა ეს დღე და მუდამ ასე იქნებოდა!ვერ იჯერებდა,როგორ გაუკეთეს ეს მას ?! არ სჯეროდა... აწ უკვე დამშვიდებული,ნელა გაგორდა მისაღებში სადაც ისევ ლიმონიანი ჩაი ელოდა და სახე მოეღუშა,როდესაც
ჩვენ ეს შევძელით...(7)
ისტორია

ჩვენ ეს შევძელით...(7)

21-02-2015, 10:24
ავტორი
1 879
0
+
დიდ გაურკვევლობაში ვიყავი არ ვიცოდი რა მექნა ჩემს ოთახში არავის ვუშვებდი ნიკასაც კი , მაგრამ უცბათ გამახსენდა ზურა, ლუკას საუკეთსო მეგობარი მივხვდი რომ მას ეცოდინებოდა სად იყო ლუკა, ცრემლები მოვიწმინდა უცბათ ჩავიცვი და ზურას სახლისკენ წავედი ...
ისტორია

"ღამე,წვიმა და ჩვენ.."(სრულად)

21-02-2015, 01:04
ავტორი
4 103
6
+
წვიმდა,საოცრად წვიმდა.ქუხდა.ელავდა.ქარიც ქროდა და ტოტებს ლაწალუწი გაუდიოდათ.ისე ხრიდა ხეებს გეგონებოდა ძირში გადატეხავსო..გაზაფხულის წვიმა იყო,სულ მალე ზაფხულიც დადგებოდა,მაგრამ მაინც საშინლად ციოდა,ეს გოგო სულ გადაირია, როგორ შეიძლება ასეთ ამინდში
ჩვენ ერთად ვართ მთავარია (15) დასასრული
ისტორია

ჩვენ ერთად ვართ მთავარია (15) დასასრული

21-02-2015, 00:26
ავტორი
2 808
4
+
მანქანაში ისე ჩასვა ორივე არ უკითხავს არაფერი , ნერვიულობაზე სამ საათში შეეპარა ჭაღარა , საავადმყოფოში მისულმა ფეხების კანკალით შეაღო კარები , ექიმს უთქვამს რომ კომაში იყო სალომე , გოგოები ტიროდნენ ბიჭებს წაშლილი სახეები ქონდათ . მაიას დანახვაზე
მე + შენ = ჩვენ ( თავი 15 )
ისტორია

მე + შენ = ჩვენ ( თავი 15 )

20-02-2015, 22:45
ავტორი
3 050
9
+
მოულოდნელად ეს სიტყვები გავიგე ერთ-ერთი გოგოსგან . მაინტერესებდა რას იზავდა ,ხოდა მეც გავხედე და დავინახე როგორ ჰქონდა მოკიდებული ხელი ამ გოგოს და როგორ წევდა აქეთ მოდიო . უკაცრავად ? ილო ბარათელს ნუთუ არ აღიზიანებდა ესეთი ტიპის გოგოები ?! და
ჩვენ კი არ ვიქნებით...ჩვენ ვართ!!!
ისტორია

ჩვენ კი არ ვიქნებით...ჩვენ ვართ!!!

20-02-2015, 21:58
ავტორი
1 728
6
+
მზის სხივები თმებზე ნაზად ეცემოდა და უელვარებდა.ალუბლისფერი ტუჩები სასაცილოდ გამოებურცა და აცმაცუნებდა,თითქოს პატარა ბავშვი იყოსო. გვერდი იცვალა და დაიკვნესა,როდესაც ფეხები არ მიყვნენ.ისევ გასწორდა და დამძიმებული ქუთუთოები ნელ-ნელა დააცილა