ჩიხი / მოპარული ფიგურები V (დასასრული)

ხელებს ასავსავებდა გაფითრებული და უკან უკან იხევდა, ბოლოს წასასვლელი რომ აღარსად ჰქონდა ბეჭებით კარს მიეხეთქა, ნერვიულად ესცა სახელურს და გარეთ გავარდა. გაოცებულმა აღმოაჩინა, რომ გარშემო მხოლოდ ტყე ეკრა გარს. როგორი ირონიული იყო, მთელი ოცდაათი წელი

ჩიხი / მოპარული ფიგურები IV

- მესვრი? - წაიღრინა და თავადაც ასწია მარჯვენა - იმისთვის გიხსენი სიკვდილისგან, რომ შენგან ტყვია მივიღო? - შენ არაფერში მჭირდები, - წაისისინა თვალებანთებულმა - მე „ის“ მჭირდება და მივიღებ, რადაც არ უნდა დამიჯდეს!

ჩიხი / მოპარული ფიგურები III

დღიური დახურა. ყბაზე კუნთი დასჭიმვოდა და სახიფათოდ უთამაშებდა. კაცმა არ იცოდა რამდენჯერ ჰქონდა გადაკითხული. საკუთარ თავს გამოვლილის დავიწყების საშუალებას არ აძლევდა, რადგან სიძულვილი ერთადერთი მოტივაცია, იყო რომელიც ბრძოლის გაგრძელების საშუალებას

ჩიხი V (პირველი წიგნის დასასრული)

- ალე?! წარბშეკრული ფეხზე წამოდგა და დიდრონ, შავ თვალებზე ჩამოყრილი ფაფარი გვერდით გადაუწია ცხოველს. - მხედარს რა მოუვიდა, ალე?! ცხენმა ისევ დაიფრუტუნა. კუდი შეათამაშა და გოგონას დრუნჩი სახეზე გაუხახუნა. ჭიხვინის ხმამ ექოდ შემოურბინა

ჩიხი IV

ვრცელდება ინფორმაცია, რომ გარდაცვლილი ჟურნალისტის სისე გეწაძის, მკვლელობის მოტივი შესაძლოა პირად ხასიათს ატარებდეს. ვარაუდი, თითქოს დანაშაული ჩადენილია, სერიული მკვლელის მიერ, რომელიც საკუთარ თავს „მონარქს“ უწოდებს, ექსპერტიზის დასკვნის საფუძველზე,

ჩიხი III

- მაშინ, ისმის კითხვა... - წელში გაიმართა და ქალს მზერა გაუსწორა - თუ „მონარქი“, არა, ვის შეიძლებოდა ეს გაეკეთებინა? - მკვლელის ხელწერის დეტალები არავინ იცის, „მონარქისა“ და პოლიციის გარდა! შეშფოთებულმა, ოთახს თვალი მოავლო. რაღაც ძალიან

ჩიხი II

მჭიდი გადაამოწმა. ყელსახვევში ფრთხილად გადაახვია და უკან გამობრუნდა. ბოლოჯერ მოავლო თვალი სახლს - რამე, ხომ არ მრჩებაო? მანქანის გასაღებს ხელი წამოავლო და კარი გაიხურა.

ჩიხი I

ნათელი იყო, მაინც და მაინც, თავზეხელაღებულ ჟურნალისტს რატომ გამოუგზავნეს ფაილები და არა პოლიციას. დიდი ალბათობით, მტკიცებულებებს იქამდე გაანადგურებდნენ, ვიდრე შემთხვევის ადგილზე გადაღებული ფოტოსურათები მზის სინათლეს იხილავდნენ. დიდ შარში ჰყოფდა თავს!

ჩიხი (სრულად)

გაიმეორე მეთქი! ისევ ჩააფრინდა ხელზე და მთელი ძალით მოქაჩა -კლუბშია კლასელებთან ერთად -და შენ აქ არაა? სულ არ გკიდია სად წავა და სად მოვა ხო? დედას შევეცი შენთან როგორ ვტოვებ ან აქამდე? როგორ? ამოიღრიალა და გასაღებს დასწვდა.

ჩიხი #3

-ნუ გგონია შენი სკოლის ლაწირაკი ბიჭი ვარ რომელსაც შენზე უდგება და მაგრად ჰკიდია ტელეფონს უპასუხებ თუ არა გესმის? მითუმეტეს როცა ცხოვრობ აქ სადაც იმდენი *ლეა რამდენი ვარაკვლავიცაა ცაზე.