ცოდვების გამო?..(30) დასასრული

სანამ ბიჭები საუბრობდნენ და სიტუაციას აგვარებდნენ მე დაბნეული მოვთავსდი მანქანაში, გიგიმ მომიკითხა და ისევ საქმეს მიუბრუნდა,სესილი და ნინია გარეთ იყვნენ, დანის გამო სესილის თავის მართლება მოუწია.. სალო მალე შემომიერთდა და ლოდინში იმის მოყოლა

ცოდვების გამო?..(29)

გიგის ოთახიდან გამოსულს დავითი დამხვდა, რომელიც რესტორნიდან პირდაპირ პოლიციის განყოფილებაში წავიდა, რადაგან ჩვენი დაკითხვა გადაედოთ ცოტა ხნით, დავითს ყველანი პოლიციის განყოფილებაში გაუგზავნია და მეც მელოდნენ..

ცოდვების გამო?..(28)

ვერ მოვითმინე და გიგის გაბრაზებული გავხედე: -ახლა უნდა ამბობდე ამას?! ჩაეღიმა და ცდილობდა სერიოზული სახე მიეღო, ისე გამცა პასუხი: -არ ვიცოდი და როდის უნდა მეთქვა?!

ცოდვების გამო?..(27)

საბა და სალო გავაცილეთ ამერიკაში, რამდენიმე თვეში საქართველოში ჩამოვლენ, წასვლამდე მარის და ნატას მონახულება გადავწყვიტე, მაგრამ ჯერ გიგის აზრი უნდა მომესმინა, აბაზანიდან გამოვედი გადაწყვეტილებით, რომ დავლაპარაკებოდი, თმას ვივარცხნიდი, ზურგიდან

ცოდვების გამო?..(26)

-მიბრაზდები? გიგის სევდიან თვალებს შევხედე, ყველა გადატანილი ემოცია მის თვალებში და ხმაში ისე იგრძნობოდა, როგორც ზღვის ნაპირზე თავმოყრილი დიდი და პატარა ტალღები,

ცოდვების გამო?..(25)

ზოგჯერ არის მომენტი როცა გრძნობ რომ შესაძლებლობების მაქსიმუმი გააკეთე და ყველა რესურსი ამოწურე, აი ეს დროც დამიდგა.. სწრაფად დავტოვეთ წეროვანი და უხმოდ მივდიოდით დასავლეთის მიმართულებით, რომ ქუთაისიდან შევძლებდითსტამბულში წასვლას, გარკვეული მანძილის

ცოდვების გამო?..(24)

-ვინ არა, რა გინდა? ხმაში სიბრაზე მეტყობა და ეღიმება.. -თუ ფიქრობთ, რომ თქვენზე ინფორმაცია მივეცით პოლიციას, შეგიძლიათ მშვიდად იყოთ, მხოლოდ ის ნაწილი მივეცით რაც მხოლოდ ჩვენ დაგვეხმარება. საუბარში ერევა დავითი, რაც რუხზე კარგად მოქმედებს:

ცოდვების გამო?..(23)

გიორგისკენ შევბრუნდი, ვცდილობდი, ყურადღება ჩემზე გადმოეტანა და დაველოდეთ როდის წავიდოდნენ, წიკლაურის სახეზე გაბრაზება უფრო მეტი კითხებოდა ვიდრე გაოცება, მაგრამ ნინის შენობიდან გამოსვლამ სულ დააბნია, ბოლოს ასე როდის გავიცინე არ მახსოვს ახლად მოსულ

ცოდვების გამო?..(22)

ყოველთვის მაინტერესებდა ადამიანის ნებისყოფასა და მოთმინებას, ზღვარი სადამდე აქვს?.. იქამდე-სანამ ყველაფერს დაკარგავ! იქამდე-სანამ შენ სულს შეეხებიან?! როცა შენთვის დასასრულის დასაწყისი დადგა და მას ვერ ეწინააღმდეგები, ამიტომ ხდები რადიკალური და

ცოდვების გამო?..(21)

ცრემლებმა მიღალატა.. სიტყვას ვეღარ ვამბობდი მისი სუნით ვივსებდი ფილტვებს და დამახსოვრებას ვცდილობდი. -როგორ ხართ?.. პასუხი ვერ გავეცი, მხოლოდ თავი დავუქნიე, მის კისერზე მოხვეულ ხელებს ვუჭერდი, თითქოს ამით დავაკავებდი. -მაპატიე.. უფრო მიმიხუტა,