ბებოს და პაპას წერილი

ბებო და პაპა როგორ ხართ მომენატრეთ მომენატრა თქვენი ხუმრობები თქვენი ამოვლებული ჩურჩხელები უკვე უთქვენობას ვეღარ ვუძლებ, მინდა მალე ჩამოვიდე და თქვენთან ვიყო. პაპა ისევ ისეთი ხუმარაა როგორიც ადრე ? მალე ჩამოვალ თქვენთან და ერთად ამოვლოთ ჩურჩხელა

წერილი ედას

განა არსებობს სიტყვები, ან აზრთა წყობა, რომელიც ჩემს სიყვარულს ბოლომდე გაჩვენებს? აი, ახლაც მესმის, თუ როგორ ზუზუნებენ ტყვიები ჰაერში და ხელები მიკანკალებს.

წერილი საკუთარ თავს

Იცი როგორი გულუბრყვილო ხარ ადამიანო? ალბათ ვერც კი წარმოიდგენდი იმდენად გულუბრყვილო ხარ,რომ გარშემო ყველა შენნაირი გგონია. Მიგაჩნია,რომ ადამიანები სიკეთით არიან სავსენი... Წერილი საკუთარ თავს... -29:01:2021წ.

წამიკითხე!{ სრულად }

სუნთქვა უჭირდა, ჰაერს ვერ სუნთქავდა, ეგონა ცოტაც და დავიხრჩობიო. წინააღმდეგიც არ იყო ,თითქოს დანებდა მზად იყო დასასრულისთვის. ხალიჩაზე ჩაკეცილი დაბინდულ მზერას არ აშორებდა ცარიელ საწოლს , ქალის ფიგურა რამდენჯერმე მოჩვენებად გაკრთა,მაგრამ არა დიდი

აგრაფინა ჯაფარიძის წერილი შვილს

ეს მოთხრობა მე-19 საუკუნის თბილისში მომხდარი ყველაზე სკანდალური ამბის ოდნავ განსხვავებული ინტერპრეტაციაა. „მილიონ მანეთად გაყიდული“ აგრაფინა ჯაფარიძის ისტორია დღემდე ბურუსითაა მოცული, რადგან გადმოცემით მოღწეული ამბები ერთმანეთს მაინცდამაინც არ

წერილი დედას ...

მომენატრე და უსაშველოდ ამტკივდი დედი, მე შეგაზიზღე გათენება დილა ყოველის. ყოველღამ შენში ვცოცხლდები და დილით კვლავ ვკვდები, შენ კი ზიხარ და უსასრულოდ მაინც მომელი.

წერილი ღმერთს

თუმცა თვალები, ვუყურებ გოგონას სარკდან და ვხედავ-მისი თვალებიდან შენ მიყურებ! უყურებ უძღებ შვილს და ბოლოს თვალთაგან ცრემლად გადმოხვალ.... შენ ხარ ნამდვილი და ერთადერთი, შენ ჩემში ხარ და მე შენ გიპოვი!

წერილი პირველ სიყვარულს

.ამმ... ბოდიში, არ ვიცი როგორ მოგმართო. სიყვარულო? არა, არა. ღმერთო, რა საშინლად ბანალურია. მეგობარო? - ეს კიდევ უფრო დიდი სისულელე.იქნებ რომელიმე თბილი სიტყვა მომეფიქრებინა. რას ვბოდავ... ჯანდაბას, მოდი უცნობს დაგიძახებ. მე ხომ ჯერ არ ვიცი, ვინ

უკანასკნელი წერილი

იცი? დღეს მეგობარს შენზე ვუყვებოდი. ჩვეულებრივი, ბანალური საუბარი იყო ბიჭებზე, როგორც ხდება ხოლმე. შენზე საუბრისას მეცინებოდა, თუმცა ეს სიცილი ტირილს უფრო ჰგავდა. სული მეწვოდა, თითქოს ცრემლებით ვივსებოდი და მაინც მეღიმობადა. მოულოდნელად

წერილი წარსულს

ბოლოს დამპირდი დავბრუნდებიო .. ჰოდა ჩვენ გელოდებით .. არ მინდა დაიმტვეროს ის დღიურები, ის ნივთები, არ მინდა გაცვდეს, არ მინდა სიკვდილს ებრძოდეს და ხელებს დავიჭამ ოღონდ არ დაიხოცოს, ის ყოველივე, რაც დამიტოვე ..ვუყურებ კარს, კარს, რომელიც დაახლოებით 1