ნოემბრის წვიმა. "17"

-ხვალ დილით უნდა წახვიდე, საბა ჩამოდის. -უთხრა დანიელს მიამ და თავი გულზე დაადო. -როდის უნდა უთხრა? -თმებზე დაუწყო თამაში გოგონას. -რა უნდა ვუთხრა? -თავი წამოყო გაკვირვებულმა მიამ.

ნოემბრის წვიმა. "16"

-გიყვარს წითელი ღვინო? -ჰკითხა დანიმ. -ძალიან. - გაუღიმა მიამ და სასმლით სავსე ჭიქა გაუწოდა ბიჭს. -განსაკუთრებით, უხდება წიგნების კითხვას. -ხო, კითხვა რომ გიყვარს, შევამჩნიე. -გაუღიმა და წიგნების კარადას გახედა. -ახლა რას კითხულობ?

ნოემბრის წვიმა. "15"

როგორც ჩაეძინა, ისე გაეღვიძა. ძილშიც გამოუმუშავებია "დანიელთან არ მიკარების ინსტიქტი", საკუთარი თავით კმაყოფილი წამოდგა და აბაზანისკენ გაეშურა. სიამოვნებით გამოლანძღავდა ნენეს გასაღების დანიელისთვის მიცემისთვის, მაგრამ რადგანაც თქვა რომ დანი

ნოემბრის წვიმა. "14"

ნელ-ნელა შეეჩვია მია "ამერიკულ" ცხოვრებას. საბასთან ძალიან კარგად იყო, სულ ერთად იყვნენ. სამსახურის საქმეებშიც ეხმარებოდა და, რა თქმა უნდა, თავისუფალ დროსაც ერთად ატარებდენ. მოწყენის საშუალებას არ აძლევდა საბა გოგონას, ასე რომ საქართველოდან წამოსვლა

ნოემბრის წვიმა. "13"

რას გრძნობდა? თითქოს მისი სულის ნახევარს საქართველოში ტოვებდა, მშობლები, ნენე.. მის ყოველდღიურობაში აღარ იქნებოდნენ.. სანდროს და გეგასაც როგორ მიეჯაჭვა ამ მოკლე ხანში.. დანიელი კი.. ნეტა ენახა წამოსვლის წინ. წამით ისიც იფიქრა, რომ აღარ წავალო და

ნოემბრის წვიმა. "12"

-მე სანდრო, ეს ნენე. შეიძლება აღარ გახსოვართ, ადრე ვიცნობდით ერთმანეთს. -გვერდით მიუსხდა დანიელს წყვილი და ირონია არ დაიშურა სანდრომ. დანიელმა აწითლებული თვალებით გახედა ძმაკაცს და ხმა არ ამოუღია. -რა გჭირს? -აღელვება ვეღარ დამალა სანდრომ. დანიელი

წვიმა...

ღამეა გარეთ, წვიმა მოდის,ქუჩა სველდება...მოგონებებით, შენზე ფიქრებით,კვლავაც თენდება!გახსოვს სიჩუმე, თავდახრილი ჩუმი ვერხვები?! გახსოვს ფიქრები,წვიმები და თეთრი ლექსები?!გახსოვს წვიმაში სეირნობა როგორ გვიყვარდა?! გახსოვს სიზმრები და სიტყვები _"ისევ

ნოემბრის წვიმა. "11"

-არ მჯერა რომ მშორდები.. მიზეზსაც ვერ ვხვდები, რა კარგად ვიყავი რამდენიმე კვირის წინ. აღარ გიყვარვარ? -ცრემლები მოადგა თვალებზე ნათიას. დანი ჩუმად იჯდა და ხმას ვერ იღებდა, მართლა არ უნდოდა გოგონასთვის ასეთი ტკივილის მიყენება, მაგრამ ნამდვილად ასე

ნოემბრის წვიმა. "10"

-გავიყინე. -კანკალებდა მია. -მოდი, მალე გამოიცვალე, ტუჩები სულ გაგილურჯდა. -ზურგჩანთა მიაწოდა დანიმ და თვითონაც გახდა დაიწყო. -გავცივდებით.. -ამოიკრუსუნა გოგონამ და მშრალი ტანსაცმელი ამოალაგა. "კარავში ვართ, არინერვიულოთ." -მიწერა დანიმ

ნოემბრის წვიმა. "9"

-შეგეშინდა? -გაეცინა დანის და მკლავი სხეულზე მოხვია, გულში იმ მგელს ლოცავდა რომელმაც ამოიუყმუილა. -ვაიმე, დანიელ, არ მოვიდეს, შეგვჭამს. -პატარა ბავშვივით ჩაიჩურჩულა მიამ. -ნუ გეშინია, არ მოვა. -ჩაეღიმა მიას ბავშვობაზე და შუბლზე აკოცა გოგონას. ახლა