გაზაფხულის წვიმა! 1

ეს დღე მისი ცხოვრების დასასრული ეგონა...ტკივილის გარდა ვერაფერს ვერ გრძნობდა,არ ელოდა მისგან ასეთ საქციელს,დარწმუნებული იყო რომ ბექასთან მთელ ცხოვრებას გაატარებდა,რამდენიმე თვეში დაქორწინებასაც კი აპირებდნენ,ამ სანახაობამ გული მოუკლა,ყველა ის წამი

მე,შენ და წვიმა..(დასასრული)

საოცარი სანახაობა დამხვდა.. ის რასაც ნამდვილად არ ველოდი.. ჩემი ძველი პაკლონიკი აქ საიდან გაჩნდა არ ვიცი მაგრამ ახლა აქ ეგდო და სისხლის გუბეში იწვა.. გიჟივით მივვარდი და მუხლებზე დავეცი.. წამომაყენეს.. ყვირილი დავიწყე ხელი გამიშვით-ქო მაგრამ ვინ

მე,შენ და წვიმა..(7)

7 საათამდე სულ ცოტა იყო დარჩენილი..არაფერი განსაკუთრებული..ისე ჩავიცვი,როგორც ყოველ დღე მაცვია..გასასვლელად ვემზადებოდი დედაჩემმა რომ დარეკა.მოვბრუნდი და მონატრებული დედის ხმა რომ გავიგე,კინაღამ ამეტირა.მეგონა რამე სერიოზული უნდა ეთქვა,დაიწყო როგორც

მე,შენ და წვიმა..(6)

მაისის ბოლო იყო.. კლასში ვიჯექით.. მარი ფანჯრისკენ იჯდა,მე მის გვერდით.. თავი მაგიდაზე მედო და ფურცელზე გაურკვეველ ასოებს ვწერდი.. თან ისტორიის მასწავლებელს ვუსმენდი,რომელიც ერთი და იმავეს იმეორებდა,ბავშვები კი ყირაზე გადადიოდნენ.. სხვა დროს მეც მათ

მე,შენ და წვიმა..(5)

ფარდა გადავწიე და ხეების შრიალს ვუყურებდი,გოგო დავინახე,ჩქარა მოდიოდა და ყოველ წამს უმატებდა სისწრაფეს,ეტყობა ნამტირალევი იყო,სკვერში შემოვიდა და სკამზე ჩამოჯდა,2 წუთში ბიჭიც გამოჩნდა,გოგოსთან მივიდა,რაღაცას ეხვეწებოდა,გოგო კი კიოდა. ამ გოგოს კივილი

მე,შენ და წვიმა..(4)

მარის ხმამ გამაღვიძა.. -ნანი ბებო ეს გოგო გადამრევს,რა დრომდე ძინავს. -მარი შვილო გუშინ ნასვამი მოვიდა,აზრზე არ ვარ სად იყო. -ადგეს და მოგვიყვება...აეთრიე ნინა აეთრიეე!!!! საბანი გადავიძრე და სამზარეულოში გავედი. -ყავა რააა. -ნანი ბებო მეც გამიკეთე

მე,შენ და წვიმა..(3)

-იმ დღეს რაღაც მოხდა,რომ არ მომხდარიყო შენ არ ჩაჯდებოდი ჩემ მანქანაში,რაღაც რომ არ გეგრძნო ახლა აქ არ იქნებოდი..მაგრამ მოხდა,იმიტომ რომ აქ ხარ,ჩემ წინ ზიხარ და ტირიხარ,ვინ იცის რატომ?ის რასაც მე და შენ ვხვდებით რა საჭიროა იცოდეს სხვებმა. გული

მე,შენ და წვიმა..(2)

გულის ფეთქვა,პულსის ვარდნა, სახეზე ცხრა ფერის გადასვლა.. არასდროს არ ვყოფილვარ თამამი,მაგრამ ეს ბიჭი ყველაფერს მაკეთებინებდა. ძმაკაცებთან ერთად იდგა,მივედი და გადავკოცნე. მისმა ძმაკაცმა დაუსტვინა,ვერ ვიტანდი მსგავს სიქაჯეებს,მაგრამ არ მინდოდა იმ

მე,შენ და წვიმა..(1)

მარტის მზე ხომ გაგიგიათ? ისიც ხომ იცით რა ამინდებია ამ თვეს.. 2 მარტი იყო,დილას მზე იყო,შუა დღეს გაწვიმდა.. წვიმა ძალიან მიყვარს,მაგრამ ასე უადგილოდ არაა. მშვიდად მივყვებოდი ჭავჭავაძეს. მირბოდნენ,თავს აფარებდნენ შენობებს და გაჩერებებს.. მე

წვიმა ისევ ასველებს ...

წვიმა ისევ ასველებს შენი ტუჩის ბალიშებს და გითრთიან ტუჩები_თითქოს კოცნა სწყურიათ, ახლა აქ რომ მოხვიდე აღარასდროს გაგიშვებ და ვინ როდის რას იტყვის არ მადარდებს სრულიად.