მედიცინა ეს ხომ ყველაფერიაა..(6)

მძიმე დღის შემდეგ, გამთენიისას ჩამეძინა, დილით ავდექი და შემოვლაზე წავედი პაციენტები მოვინახულე ჭრილობები შევუმოწმე, გიორგიც კარგად იყო ის ბავშვი ავარიაში რომ მოყვა,

აღიარე შენ ხომ გიჟდები ჩემზე!(13)

გამოვიღვიძე უცბად ხელში ტკივილი ვიგრძენი,ზევით ავიხედე და ვნახე რომ რაღაცაზე ვიყავი შეერთებული,მერე ხელზე დავიხედე და ნიკა დავინახე თავჩაღუნული

აღიარე შენ ხომ გიჟდები ჩემზე!(12)

-დემე ახლა რა იქნება? -არ ვიცი პატარავ,მაგრამ რაც არ უნდა მოხდეს დამპრდი რომ ძლიერი იქნები. -არა არ შემიძლია ვერ დაგპირდები.წარმოიდგინე სადღაც სხვა ოჯახი მყავს შეიძლება და ან ძმა

მედიცინა ეს ხომ ყველაფერიაა..(5)

მეორე დღისით სავადმყოფოში მივედი თეო ლიბტთან იდგა. -თეო ვწუხვარ გუშინდლეის გამო არ მინდოდა ცუდად გამოსვლოდა, მართლა ძალიან ძალიან ვწუხვარ. -შეგეძლო უბრალოდ აგეხსნა ყველაფერი და ისე წასულიყავი მაგრამ არა. -ხო მართალიხარ ხო იცი როგორი ვარ..

მედიცინა ეს ხომ ყველაფერიაა..(4)

როგორც იქნა შემამჩნია გვერდზე გავიხედე. რომ არ ენახა როგორ ვუყურებდი. იმანაც გაიახედა და ისევ ლაპარაკი განაგრძო.-თეკლე ხვალ რას იცმვევ? ერთი სული მაქვს როდის გათენდება ხვალინდელი დღე.. ხო მართლა ბექაც იქნება უნდა დამეპატიჟა

მედიცინა ეს ხომ ყველაფერიაა..(3)

ამპუტაცისთვის უნდა მოვმზადებულიყავი, სარამ საოპერაციოში შევიდიდო გადავწყვიტე ავადმოყოფის ისტორია წამეკითხა. მიმღებში ჩავედი და ექთანს ისტორია ვთხოვე, 25 წლის ახალგაზრდა გოგო იყო განგრენა დამართნია და მთლიანი

ხომ გეუბნებოდი... 1

,,ზაფხულის ერთი ლამაზი დღე იყო“, როცა მე და ჩემმა დამ ტრენინგებზე სიარული დავიწყეთ და ეს ათი დღე ჩემ ცხოვრებაში იღბლის სიმბოლოდ დარჩება რადგან,რადგან–პირველი იმიტომ,რომ ვისწავლე და გავიგე ბევრი,მეორე

მედიცინა ეს ხომ ყველაფერია..

-არ მინდა რომ მომწონდეს ეს ყველაფერი მაბნევვს..თეომ ისევ სიცილი დაიწყო რომ მიხვდა რომ გავბრაზდი მომშორდა.. ოთახაში შევედი გამოსაცვლელად ფეხის ამპუტაციისთვის უნდა მოვმზადებულიყავი.

აღიარე შენ ხომ გიჟდები ჩემზე!(11)

-კი წავიდეთ-ვთქვი და იმ ადგილიდან წამოვედით.მანქანაში დიდი არაფერი მომხდარა.მოვედით სახლთან ჩანტები გადმოვიტანეთ და იმის გახსენებაზე თუ როგორ იყო გაჭედილი დემე სიცილით შევაღე სახლის კარი.რატომღაც

მედიცინა ეს ხომ ყველაფერია...

დედაჩემი ისტორიკოსია მამაჩემი კი არიქტექტორი, ერთ ღამეს როდესაც სოფლიდან სახლში ვბრუნდებოდით, არსაიდან მანქანა გამოჩნდა და დაგვეჯახა, კარგად მახსოვს პატარა ვიყავი მამამ ფეხი მოიტეხა,