ხუთი წამი (თავი 9)

- უღრმესი მადლობა, დარწმუნებული ვარ ისედაც არ გაკლიათ შრომა, ეს ელემენტარული მეც შემიძლია და რატომაც არა? — მოიქცია ქალის ხელები ხელებში და ღიმილით გაუზიარა აზრი - აქ ჩვენ ყველას ჩვენი საქმე გვაბარია, ვერ გეტყვი, ზიზღით ვაკეთებ-მეთქი ამ

ხუთი წამი (თავი 8)

- 1. 1. 2. გისმენთ... - ააამმმ... — ირმას დაბნეული ხმა გაჟღერდა მაშინვე... აკვირდებოდა ხან ერთსა და ხან მეორეს, რომ გაცხარებით უქნევდნენ ხელებს, - მე... აღარ მესაჭიროება დახმარება... - ქალბატონო კარგად ხართ? - დიახ დიახ, უკვე კარგად ვარ,

ხუთი წამი (თავი 7)

ეს ქალაქის ჯოჯოხეთი იყო, ავტომობილით გადავსებული მანქანები, უამრავი შუქნიშანი, რაც კიდევ მეტად არ აძლევდა საცობს დაშლის საშუალებას, მოყოლილიყო უტა ამ ჯოჯოხეთში და თითქმის 40 წუთი უნდებოდა 2 კილომეტრის გავლას, ათამაშებდა მონოტონურად თითებს

ხუთი წამი (თავი 6)

– მეხუმრები? უცნობს ცოლად როგორ გავყვე? ან ეს ხომ სულელური იქნება?! – ყველა გაგიჟდება! – ამას ყველას გამო აკეთებ? ან საერთოდ სერიოზულად საუბრობ? - არასერიოზული ნამდვილად არ ვარ... - ორი კვირა გავატარეთ ერთად მხოლოდ!

ხუთი წამი (თავი ექვსი)

შენს ოთახში? უტაა... არ დაიღალე ჩემი დახმარებით? შენი მშობლები რას იფიქრებენ? — უხერხულად შეიშმუშნა ალავიძის შეთავაზებაზე, გვიან გამოეშვათ თეთრი კედლებიდან და მაინც უტა არ მოეშვა. ამ გოგოს გონებაში ჩამჯდარიყო, ისე გაეცნო ნიტა რომ იცოდა

ხუთი წამი ( თავი 5)

- უტა კარგად ხარ? — ჰკითხა, როცა აღელვება შეატყო, გაეღიმა უტას, თბილი სითხე ჩაეღვარა თითქოს სხეულში, მიეფერა სახეზე მოურიდებლად - ვინ არის? — ანიშნა თვალებით, - არ ვიცი,

ხუთი წამი (თავი 4)

ზოგჯერ საკუთარი თვალით დანახულსაც კი არ უნდა ვენდოთ, ზოგჯერ კი არც საკუთარი ყურით მოსმენილს, რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს, ცხოვრება სიურპრიზებით სავსეა....

ხუთი წამი (თავი 3)

ერთად ვითამაშოთ რა, - თიკო მას მეგობრებიც ჰყავს, წამოდი ჩვენ ჩვენთვის გავერთოთ ისევ, - მაგრამ... - იყოს, ერთად გავერთობით, მეტ მეგობარს შეიძენს,

ხუთი წამი (თავი 2)

საზღრვრული პიროვნული აშლილობა დამიდგინდა, ვუსმენდი ყველას ტკივილებს ყველას გაჭირვებას და ვცდილობდი ყველა დამემშვიდებინა, ეს გზაზე ხდებოდა, სრულიად უცნობი მოხუცი მოდიოდა და ყვებოდა თავის გაჭირვებულ ცხოვრებას, ალბათ მოქმედებდა ჩემს გადაღლილ

ხუთი წამი ( თავი 1)

შიშველ სასიამო სხეულზე დააცოცებდა უხეშ ბოტოტა თითებს ქალის გლუვ, ბროლივით თეთრ კანზე, მოწყურებულ ტუჩებს აკრობდა ქალს მკერდის გარშემო, ეფერებოდა ნაზად ვნებისგან დაბრმავებული, ოხრავდა ქალის ყურთან და ვნება აშლილი გმინავდა ათრთოლებული...