მდიდარი'ც ადამიანია

მიუხედევად იმისა, რომ დილაა და ამ დროს ჯერ კიდევ ნახევრად მძინავს ხოლმე, ახლა გაოცებისგან თვალები გაფართოებული მაქვს და მხოლოდ მათ ვუყურებ. როგორც ჩანს ორნი არიან, შეყვარებულები ან იქნებ ახალშექმნილი ოჯახია, ისე ელაქუცებიან ერთმანეთს, წამით შემშურდა

ჯერ არაფერი დასრულებულა! (სრულიად)

კლუბში ვიყავით დაქალები.არც კი დამილევია.კუთხეში ვიჯექი და ყველას ვაკვირდებოდი,მერე ბართან მივედი და ფორთოხლის წვენი ავიღე.ჯერ გემო არ მქონდა გასინჯული ტელეფონმა დარეკა.დედაჩემი იყო.

გონება,შიში ჯერ არ არსებულისა

ჩვეულებრივ,ჩემი ყოველდღიურობა არ გამოირჩევა სხვა ადამიანებისგან.მაგრამ იმით ვარ განსხვავებული ჩემს გარეშემომყოფებს შორის,რომ მე შემიძლია კითხვები დავსვა.ისეთი კითხვები,რომლის დასმისას არ შემიტოკდება წარბი.არ ამიჩქარდება გული და არ ვინანიებ

ჯერ ისევ ბავშვი ვარ.

ჯერ ისევ ბავშვი.სულით არა,გონებით უკმაყოფილო სიბერის და წლების გამოგონებით ამას ვიტყვი სიბერეში სევდიან მოგონებით მოვინდომებ ბავშვობას და მოვკვდები ამ მონდომებით

ცა ჯერ კიდევ ლურჯია ( თავი 9 )

-შენ - ამოიოხრა და თავი ცივ კედელს მიაყრდნო - მხოლოდ შენ შეგიძლია ჩემი მწყობრიდან გამოყვანა - ამოიოხრა, შემდეგ კი გაეცინა - შენთან კამათი აღარ მინდა -არც მე - თავი წამოვწიე და უცბად წამოვიძახე -მაგრამ შენ ზუსტად ამას აკეთებ - თავი გვერძე გადააქნია

ცა ჯერ კიდევ ლურჯია ( თავი 8 )

-ნიკოლ წიგნს თავი დაანებე, თვალები გეტკინება - ჩემსკენ შემობრუნდა და გამიღიმა - გთხოვ, მგზავრობის დროს ნუ კითხულობ -კარგი, ოღონდ ჯერ მაკოცე - წინ წავიწიე და ლოყა მივუშვირე - მმ კარგია - გავეკრიჭე და გზას გავხედე - მალე მივალთ? - მოუსვენრობამ

ცა ჯერ კიდევ ლურჯია ( თავი 7 )

ცხოვრებაში ყოველთვის ყველაფერი ისე არ ხდება, როგორც ჩვენ გვსურს... მე ეს უკვე კარგად გამაგებინა რეალურმა სამყარომ და უნდა მცოდნოდა, რომ ისევ გამოჩნდებოდა, რაღაც რაც წინ გადამეღბებოდა და საშუალებას აღარ მომცემდა, რომ ჩემი გზა გამეგრძელებინა... ახლა

ცა ჯერ კიდევ ლურჯია ( თავი 6 )

დილამდე თვალი ვერ მოვხუჭე, სამზარეულოში ვიჯექი და უაზროდ მივჩერებოდი სივრცეს... რას ვაკეთებ ან რისი მიღწევა მინდა? ავირიე ამდენი უაზრო ფიქრებით და საკუთარ თავთან ბრძოლით... ვხვდები, რომ ადამიანობას ვკაგარგავ და ვის გამო? ნუთუ რამეს მომიტანს ან უკან

ცა ჯერ კიდევ ლურჯია ( თავი 5 )

მოულოდნელად თავში გამიელვა იმ აზრმა, რომ ის ახლა ჩემს წინ იყო და შემეძლო მისი დაწყებული საქმე დამესრულებინა. მან ხომ წამართვა სიცოცხლის სიხალისე, დროა მიიღოს ის რაც დაიმსახურა... " არ შვარჩენ მე მაგის... " თავი ძვლივს შევიკავე ეს ხმამაღლა, რომ არ

ცა ჯერ კიდევ ლურჯია ( თავი 4 )

-დაწყნარდი - ალექსანდრეს გაღიზიანებული ხმა გაისმა ოთახში, ინსტიქტურად ყველამ მას შევხედეთ, ის კი არაფრისმთქმელი სახით უყურებდა თავის დას, სალი წამში წამოდგა ფეხზე და ოთახი დატოვა, გოგონებიც მას მიჰყვნენ, ყველამ მე შემომხედა აინტერესებდათ რას