რელიქვიების მცვლი ( თავი 11)

- წამალი გჭირდება. ცუდად გამოიყურები.- უთხრა რელიქვიების მცველმა ივანს. ივანმა ბიჭი შეათვალიერა, ტანსაცმელ შემოხეული, დაკაწრული, დაგლეჯილი სხეულით ფეხზე ხათრით ძლივს იდგა. მის სიტყვებზე ირონიულად ჩაეღიმა. - ერთი შენი თავი განახა... არმ შენი სახელია?

მე,შენ და ცუდი ბიჭები (11)

-გააღე თორე შემოვამტვრევთ!-მესმის ისევ.ოჰ შემოამტრვრევ თორე არ ამტვრევდე ჩემს კარებს. რა დონის იდიოტი უნდა იყო ადამიანი, გოგო ისეთ ოთახში ჩაკეტო შიგნიდანაც რომ იკეტება. ღმერთო ჩემო! ფაჯრიდან კიდევ ერთხელ ვიყურები,დაგერხა კატო,აქედან რომ გადაძვრე

უშენობა ვისწავლე (11)

ემილი საპირფარეშოდან გამოვედი ისე მოვიქცევი თითქოს არაფერი მომხდარა არ მივცემ უფლებას დამამციროს გამოწვევას ვიღებ კოცნას სულ მახსენებს ხოდა ახლა ჩემი ჯერია ისე უნდა გავაკეთო საერთოდ სეწყვიტოს ჩემთან კონტაქტიც კი

ველური ორქიდეა (11 თავი)

_არც ნიკოს შარშანდელი დაბადების დღიდან არ გახსოვარ? - მკითხა აბაშიძემ. ამის მოსმენისას, აი რასაც ჰქვია, ყბა ჩამომივარდა. მეთქი რაა? - თუმცა რას გემახსოვრები, მე რომ სუფრას შემოვუერთდი შენ ისეთი მთვრალი იყავი ლამის მცემე საპირფარეშოსთან. წაბანცალდი

ის (11)

-ჰეი შენ ჩვენ გამოგიძახეთ,-გავიგონე უკნიდან და რადგან ქუჩაში ჩემგარდა არავინ იყო გავიხედე იქეთ საიდანაც ხმა მოდიოდა -მემგონი რაღაც შეცდომაა,-ახალგაზრდა კაცი ჭიშკართან უფრო ახლოს მოვიდა რომ შეეხედა ჩემთვის

შევსებული არსებობა 9,10,11,12

სალომე შეკრთა და უსიამოვნების მოლოდინში დაიძაბა.. ალექსანდრე მშვიდად მიუახლოვდა კახას და თვალი თვალში გაუყარა.. ხმა არ ამოუღია, იდგა ასე და არწივივით უმზერდა _ მერე ვილაპარაკოთ.. – გამოსცრა კახამ და ჩქარი ნაბიჯით დატოვა იქაურობა. სალომემ ამოისუნთქა.

ცხოვრება იმდენად ირონიულია...(თავი 11) +18

დილით თვალები გავახილე და მივხვდი რომ აქ უკვე ვარ ნამყოფი, გადავწიე ხელი მეორე მხარეს მაგრამ ცარიელია, ავდექი ლოგინიდან და იქვე მიგდებული საცვლები ჩავიცვი, თმა ავიწიე და იოანეს საძებნელად გამოვედი -იოანეე -აქ ვარ, რა გაყვირებს სულ ასე წივილკივილით

ალისია 11,12 მზის შვილი (დასასრული)

სასაცილოც კია უკვე ეს ყოველივე ! ქალი რომელიც ვერ მიტანს, ქალი რომელმაც ჩემი მოკვლა სხვას დაავალა,დღეს ურცხვად შემოდის ჩემს პალატაში და ჰოპ ! კითხულობს როგორ ვარ ... ადგომა რომ შემეძლოს დავივიყებდი მის სტატუსს,იმას რომ გრეგორის დედაა და თმის ძირებს

არქანგელოზი (თავი 11)

გაეთრიე ! გაეთრიე ! გაეთრიე აქედან ... აღარასდროს დაგინახო მე შენ არასდროს მყვარებიხარ წყეულო ურჯულოვ - იყვირა ლუციფერმა

ყველგან გამოგყვები (11)

მასწავლებელი შევიდა ოთახში და გაკვეთილი დაიწყო. ნინა მთელი გაკვეთილის განმალობაში მხოლოდ ჯორჯზე ფიქრობდა, ისიც კი არ ანაღვლებდა რომ დაჩის შეყვარებული ყავდა. ერთი გაკვეთილი საუკუნედ მოეჩვენა,ცოტახანში კი პანიკის შეტევა დაეწყო.