ბედის ირონია 5 თავი

გეგას უყვარხარ... შენც და ვაჩეც ძალიან უყვარხართ -ეგ მხოლოდ ცარიელი სიტყვებია და მეტი არაფერი -მისგან რას ითხოვ?

ბედის ირონია 4 თავი

-გეგა შეიძლება 3 ან 5 წლით ჩასვან ციხეში-წამოენთო ანა -მერე რა? -ვერ ხვდები?! -გეგა რომ გამოვა ციხიდან შეიძლება მარიამს განქორწინება აღარაც მოუნდეს ისე დაულაგდეთ ურთიერთობა -მაგის მართლა გჯერა?

ბედის ირონია 3 თავი

ქუთაისში ჩასვლისთანავე მარიამმა კახას დაურეკა და მომხდარის შესახებ უამბო. ნაწილობრივ. -ეგ ნაბ*ჭვარი! იქამდე არ მოსვენა სანამ არ დაკავეს- გამოსცრა კბილებში გაგიჟებულმა კაცმა და საუბრის დასრულებისთანავე ტელეფონი კედელს შეახეთქა. -რა მოხდა?! ამ

ბედის ირონია 2 თავი

-ყოველთვის მე რატომ მადანაშაულებ მომხდარში?! -არ გადანაშაულებ! -მადანაშაულებ! -მარიამ! -რა!? -ტონს დაუწიე! -დანაშაულის გრძნობით გამზარდე... და ამით იცი რას მიაღწიე? იმას რომ საკუთარი თავის სიძულვილი მასწავლე

ბედის ირონია 1 თავი

-რა ხდება მარიამ გამაგებინე-მისი აღელვება გადაედო ანას და მანქანა სწრაფად დაქოქა. -გადავწყვიტე რომ გეგას გავშორდე -რაა?! შენ რა გაგიჟდი?- შეყვირა ანამ და მანქანა მკვეთრი დამუხრუჭებით გააჩერა- ხვდები მაინც რა შეიძლება მოყვეს ამ ამბავს? -ვხვდები!

ბედის ბორბალი(სრულად)

შავ თმაზე ქარი ეთამაშებოდა,მაღალი შუბლი ჰქონდა,წარბები მუქი და მკვეთრი, მარჯვენა წარბთან შრამიც ჰქონდა, ღრმა შავი თვალები,მძიმე სერიოზული მზერა,სწორი ცხვირი, შავი მოვლილი წვერი...

ბედის'მწერლები (სრულად)

-თავად დაიწყე ჩვენი ბედის’წერა -შესანიშნავი გამოდის , მეთანხმები? -დაგთანხმდი უკვე უთვალავჯერ - თვალებში სხივი ჰქონდა, ის ნათება პირველ დღეს რომ დაინახა მქრქალ წერტილად და ახლა სულს უნათებდა. გადაწერე ბედისწერა იმდენჯერ რამდენჯერაც საჭირო იქნება,

ბედის მწერალი ( სრულად )

რატომ ვარ ასეთი უთავბოლო, -გამწარებულმა ვიყვირე და დაშვებულ საბურავს მთელი ძალით მივარტყი ფეხი თითქოს მისი ბრალი ყოფილიყოს რომ წამოსვლამდე არ შევამოწმე იდო თუ არა საბარგულში სათადარიგო საბურავი, გზის პირას მიყრილ თოვლში ჩავჯექი და ირგვლივ

ბედის ირონია

კარზე ვიღაც გაგიჟებით აბრახუნებდა , მე კი წამოდგომა და კართან მისვლა ვერ გავბედე, რადგან მეშინოდა კარის უკან ის არ დამენახა , ვისი დანახვაც ახლა ყველაზე ნაკლებად მინდოდა. მეშინოდა, რადგან ვიცოდი მისთვის კარის ცხვირწინ მიხურვას ვერ გავბედავდი,

ბედის თამაში (პირველი თავი)

–არ მჯერა ნეა,რომ ეს საქმე დასრულდა ჩვენს სასიკეთოდ.გახარებული ქერა ბიჭი ქუჩაში ბოლო ხმაზე ყვიროდა და აქეთ იქით დადიოდა. –არც მე,ბოლო წუთამდე კი გვაწვალა ამ კაცმა და რავიცი...სიცილით მიუგო შავგვრემანმა გოგომ –ხო მაგრამ სანამ სასამართლოს ფურცელი არ