ვიდრე ყვავიან შროშანები [9]

_მეც მიყვარხარ ელო, მართლა მიყვარხარ და რაც არ უნდა მოხდეს, ეს სიტყვა არ არის ყალბი ელო, ამას ვგრძნობ, მიყვარხარ და ეს სიმართლეა, ისეთი სუფთა და წმინდაა, როგორც არავინ, ეს სიტყვაა წმინდა, ჩვენ არ გვგავს ელო, ჩემს და შენს მსგავსად ჭაობში არ ჩაძირულა

ვიდრე ყვავიან შროშანები [8]

_ჩუმად_ქვედა საცვალი ბოლომდე ჩასწია და მეც ქვედა ტუჩზე მაგრად დავირჭე კბილები, რათა ქვემოთ არ ჩასულიყო ხმები. როგორც კი მისი თითი ვიგრძენი და როგორც კი შემოსვლები დაიწყო, გულისცემა საგრძნობლად ამიჩქარდა და თეძოებით წინ ავიწიე, მერე კი ისევ ქვემოთ.

ვიდრე ყვავიან შროშანები [7]

_ვეღარ, სანდრო. ხვალ დილას, ყველაფერი სხვანაირად იქნება. ახლა ღამეა, და მაგიტომ ვართ დიდ გულზე. ხვალ დილას ისევ ისე გავგრძელდებით, როგორც ადრე. _მაშინ დავსულდეთ.

ვიდრე ყვავიან შროშანები [6]

_პატარა ძუ,კნავ! ახლავე გააჩერე მანქანა, შენ არ იცი ვისთან გაქვს საქმე_ღვარძლიანად დამემუქრა და გამიღიმა. გამიღიმა ისე, როგორც მაშინ, ტყეში, როცა შიშველს და განადგურებულს მიყურებდა. გული მერეოდა და ფანჯარა ჩამოვწიე, ყოველი შემთხვევისთვის. _ერთ ბებერ

ვიდრე ყვავიან შროშანები [5]

მოხდეს, მე მაინც მსიამოვნებდა მისი ჩახუტება. _უბრალოდ იცეკვოს, ვულგარულად და გამომწვევად_თქვა რედიმ. უხერხულად გავიხედე განზე და რომ არაფერი შეემჩნიათ, გავიღიმე. ცეკვას მიწა რომ გასკდეს, აღარ ვაპირებ. ბოლოს რომ “ვცადე”, დიდი მარცხით დასრულდა.

ვიდრე ყვავიან შროშანები [4]

_ასე თამაშობთ? თუ არ გაქვს ტრა,კი, არც დაიწყო თამაში_ლიზამ ნიშნისმოგებით ჩაუკრა თვალი. უკვე მიყვარდა ეს გოგო. _რა შუაშია..._წამოდგა ფეხზე და თვალებით დამემუქრა. _მიდი, ჩემო სიყვა, მიდი_გავამხნევე მეც.

ვიდრე ღიაა დარაბები...

''ქრიზანთემებიც ჯაბას ეზოდან უცინოდნენ მზეს, ღია დარაბებიდან კი ჯაბა გადასცქეროდა ამაყად მათ. მისი ოთახის ფანჯრები მუდამ ღია იყო! დღისით თუ ღამით... ზამთარში თუ ზაფხულში... თავდაპირველად მამა ეჩხუბებოდა მას ამის გამო, მაგრამ ბოლოს ნება მისცა მთვარის

ვიდრე ყვავიან შროშანები [3]

_არ ფიქრობ რომ უფრო აქტიურად უნდა იცეკვო?_ვუჩურჩულე ყურში, და როგორც კი სანდროს მზერა ვიგრძენი, იქვე კბენაც დავუტოვე. სტვენა არ წყდებოდა, თუმცა თავადაც დაიწყეს ცეკვა. ალექსმა ხელები ისე შემომაწყო, რომ ჩემს უკანალს ოდნავ ეხებოდა და მეც გამეღიმა. აი,

ვიდრე ყვავიან შროშანები [2]

_დროზე_ლიზამ შეგვახსენა. ტუჩები გავხსენი, მის ტუჩებს მივადე და დანარჩენი უკვე თავისით მოხდა. კოცნაში ამყვა და ენა პირში შემომისრიალა. გულისრევის შეგრძნებით მოვშორდი და თავი გავაქნიე. კმაყოფილი ჩანდა. _შე ბო,ზო! სანდრო არ გეყოფოდა? მე შენ

ვიდრე ყვავიან შროშანები [1]

_მეორედ კიდევ ეცდები დაძინებას, და ფეხებ.ზე დაგიკი,დებთ_ყურთან მიჩურჩულა. ცხელმა ჰაერმა, რომელიც მისი პირიდან მოდიოდა, გამაღიზიანა. _მომშორდი რა_ხელი ავუქნიე, მაგრამ აცდა.