წამის მეასედი (სრულად)

-არა დედა,არა...მაგას როგორ მეუბნები...ვიცი...ვიცი,რომ გვიჭირს, მაგრამ არ შემიძლია...გთხოვ.-ჩემი ბიძაშვილი დედამისის წინ იდგა მუხლებზე და სახეზე სიმწრის ცრემლები ნიაღვარად დასდიოდა,სახეზე საზარელი სასოწარკვეთილება გამოსახვოდა და თვალებით თითქოს

ბატონი პოლიციელი (სრულად)

სამი,ორი…ერთიიიი…გილოცააავთ...გაისმა ტელევიზორში ახალი წლის მილოცვა და ტელეფონიც აზმუვლდა,მეხუთე ზარზე საწოლზე დავემხე და გაბრაზებულმა ამოვიბურდღუნე.

"ის"მკვლელია (სრულად)

ქეთა მაგიდასთან მოკალათდა და ინტერესით სავსე მზერა მიაპყრო ბიძაშვილს. -ყველაფერი გადავქექე და ინფორმაცია მოვიძიე ანდრეა ბარათშვილის შესახებ. საკმაოდ მსხვილი ბიზნესი აქვს,არამარტო აქ, საზღვრებს გარეთაც. უამრავი ნაცნობი ჰყავს და დიდი პრივილეგიებით

მივიწყებული გრძნობა (სრულად)

თბილი სიო ნელა არხევდა გამჭირვალე,აბრეშუმის ფარდებს.სადღაც შორიდან კი გარკვევით მოისმოდა არეული ხმები.ალბათ ვიღაც ნასვამია,ჩავიბურდღუნე და უკვე მეასედ გადავტრიალდი,თან ბალიში ერთი ხელის მოსმით

მივედი, ვნახე, შევიყვარე (სრულად)

მაგრამ მთავარია დროულად ვიმოქმედოთ. გვიანი არასდროს არ არის. ყველა ადამიანი იმსახურებს თავის წილ ბედნიერებას! ყველაზე ბოროტ ადამიანსაც კი სახე უბრწყინდება, როდესაც ეუბნებიან რომ უყვართ! ეს არის ცხოვრება!ცხოვრებაში ყველაფრის შანსი ერთხელ გვაქვს,

წყვდიადის აჩრდილი [სრულად]

რამოდენიმე საათში, ისევ ძველ რუტინას დავუბრუნდით. ნოე სამსახურში წავიდა, მე კი სახლში... ბედნიერი ვიყავი, რომ ბებიაჩემის საყვარელი ადამიანის სული გავანთავისუფლე. ეს ყველაფერი ერთი დიდი სიგიჟე იყო ჩემს ცხოვრებაში, სიგიჟე, რომელსაც ნოე დაემატა და

შეცდომა {სრულად}

შეცდომები. მათ ყველა ვუშვებთ,მაგრამ რამდენად ხდება ყველა ადამიანის შეცდომა განსჯადი ან განხილვადი?! ზოგს ფულიანი მამიკო და/ან დედიკო ჰყავს,ზოგი თავად უმკლავდება,ზოგს კი არ აქვს გამკლავების თავი,ნერვები,ფსიქიკა

ნაზია ღამე (სრულად)

იკვდილს არავინ იმსახურებს,განსაკუთრებით კი,ასეთს..ის,რაც 11 ნოემბერს მოხდა,ღვთის სასჯელი იყო...სასჯელი,რომელმაც ყველა მონაწილე უკლებლივ აცვა ჯვარს..11 ნოემბრამდე კი...–ნიკუშას ბომბი მოაქ,შენ ძმობას

და თუკი ვცდები? ( სრულად)

კიდევ ერთი გასაუბრება. ისევ უშედეგოდ. ერთობ აღშფოთებული მიიკვლევდა გზას ტროტუარზე მიმავალ ადამიანებს შორის. კოპებშეკრული არად დაგიდევდათ, გუბე-გუბე რომ მიაბოტებდა და საგულდაგულოდ გასუფთავებული ფეხსაცმელები ერთიანად ტალახში ამოესვარა. ამინდიც არ

ჩემი ,,ტირანი " [ სრულად ]

კაკ-კუკ, კაკ-კუკ..მხოლოდ ჩემი ქუსლების და გულისცემის ხმა მესმის , ასე დაძაბული არასოდეს ვყოფილვარ,ვღელავ მოსალოდნელ შეხვედრაზე ,ყველაფერზე ვღელავ ,რომ არ მოვეწონო ?, რამე რომ დამიწუნოს?, რომ გადაიფიქროს? ვეკითხები ჩემს თავს ,, დამშვიდდი ,ის არ