ჩვენი არჩევანი (თავი 9)

_ ცხელა თუ მე მეჩვენება? _ ღვინოა ანიტა._ ღიმილით პასუხობს თორნიკე. _ ვითოომ? _ დეტექტივო დღეს ისვენებ_ მშვიდად ეუბნება ნოე. _ არასდროს._ იცინის ანიტა. _ კარგით ახლა,აქ მართლა რაღაც ხდება და გვიმალავთ? _ ანდრია სერიოზულად კითხულობს.

ჩვენი არჩევანი (თავი 8)

_ანკა რა გვარია? ნოეს ცოტა აკვირვებს კითხვა მაგრამ პასუხობს კითხვების გარეშე,ისე რომ ლეპტოპში რაღაცას კრეფს და თავს არ წევს. _ნამორაძე. დავითს სახე ეცვლება,წამით მზერა ეყინება.

ჩვენი არჩევანი ( თავი 7)

რამდენიმე წამი ხმას არ იღებს. _რატომ ეცეკვე? ანკა ამ კითხვას არ ელოდა.ნუთუ ახლა მის დადანაშაულებას აპირებს?! ეჭვიანობს?.. _ვერ გავიგე…_ ამბობს ანიტა. _რა ვერ გაიგე?! რატომ ეცეკვე?_ ნოეს ხმა მშვიდია,მაგრამ მკაცრი.

ჩვენი არჩევანი (თავი 6)

_ნიკა,ვერ ასწრებს გეგმის დასრულებას და ხვალ საღამოს გადაიტანა შეხვედრა.როგორ ფიქრობ ეს პრობლემაა? ნოე წარბს წევს. _ხვალ შეხვედრა მაქვს თბილისში დილით. _იქნებ გადაიტანო,ან ონლაინ ჩაერთო?თუ გვინდა რომ გამოვიდეს სერიოზულად უნდა მივუდგეთ ამ

ჩვენი არჩევანი ( თავი 5)

ლოყაზე ნაზად კოცნის.წამიერად. მაგრამ ანკას გულისთვის ბევრად მეტია. _ რომ არ გამეყინო, — ნახევრად ხუმრობით ამბობს ნოე და მანქანის კარი უღებს. ანკა ღიმილს ვერ მალავს. _მგონი პირიქით მოხდა… _ რა? _ უფრო ამიჩქარდა გული.

ჩვენი არჩევანი (თავი 4)

_ნოეე,ჯერ ისევ ბნელა მაგ დროს.ძალიან ადრეა. _სამაგიეროდ შორი გზაა. _მაშინ ახლა დაგემშვიდობები,თორემ დილით ვერ ავდგები _ჯერ ძალიან ადრეა,მაგრამ თუ ასე გინდა… _ არ მინდა,მაგრამ არც ის მინდა დილით დაგაგვიანო.

ჩვენი არჩევანი (თავი 3)

_ კი,მეც სახლში ვარ,ოღონდ მე მშობლებთან ვცხოვრობ.რამდენი წლის ხარ? _ საკმარისად დიდი რომ ვიცოდე რა არ მინდა._ პასუხობს ღიმილით,მოწონს ეს თამაში._შენ? _ მე საკმარისად პატარაა,რომ ისევ ვინტერესდებოდე. ნოეს თავშეუკავებლი სიცილი ისმის.

ჩვენი არჩევანი (თავი 2)

ორივე იცინის და ჩუმდებიან.მალე ზარი სრულდება.ყოველი ზარის შემდგომ ორივე ხვდება რომ ნელ-ნელა საზღვრები იშლება და ფართოვდება,პასუხისმგებლობას საერთოდ არ გრძნობენ და ეს სძენს ამ ურთიერთობას ინტრიგას,ინტიმს და სურვილს რომ კიდევ გაგრძელდეს…

ჩვენი არჩევანი (თავი 1)

აბურდული გრძელი თმით საწოლზე ბუდას პოზიციაში ზის გოგო,ცალ ხელში ყავით სავსე ფინჯანი უკავია,კალთაში ლეპტოპი უდევს,მის ლამაზ სახეს ეკრანიდან წამოსული მკრთალი სინათლე ანათებს. ლეპტოპი ჩართული იყო აპლიკაციაში „Two Voices“. Incoming Call – Unknown.

ჩვენი ხის სახლი (თავი III)

-რაო პატარავ,ხომ არ გეშინია უჩემოდ? - ჩემთან ძალიან ახლოს მოდის და მტაცებელის ღიმილით მაკვირდება. -ააა არააა. - ისე ახლოსაა,მის ცხელ ამონასუნთქს ვგრძნობ და სუნთქვა მეკვრის.