ცისარტყელა ( ნაწილი 5)

ძალა მოვიკრიბე და მისკენ გავიხედე,ანერვიულებული იყო და ჩემს დანახვაზე თვალები აუწყლიანდა... -ვაკო რა ხდება? -წამომყვები? -სად? -მინდა დედაჩემი გაგაცნო . თანხმობის ნიშნად თავი დავუქნიე.. აფორიაქებული იყო, ვგრძნობდი რაღაც შიგნიდან ძალიან სტკენდა

თბილისის ცის ქვეშ... თავი10

-გამიჭირდება მაგრამ გავძლებ.-გაეცინა.უეცრად ჰაერში აღმოვჩნდი,მერე კი მის მუხლებზე.-კარგი რა მათეე.ისედაც მცხელა და ვერ ვისვენებ.-გაჩუმდი და ფილმს უყურე.-ურექციოდ მიპასუხა და ეკრანს მიაჩერდა.თან თმაზე

თბილისის ცის ქვეშ... თავი 9

უკანასკნელი ვინც ამ ეპატზე ამ საწოლს და ამ ოთახს დაეპატრონება ეს მე ვიქნები და არც კი იფიქრო რომ ამაში ვინმე შემეცილოს.-შენ ვინ ხარ,მგონი უკვე ვნანობ... გაეცინა და ტუჩებზე წამეტანა,მაგრამ გადავაბრუნე,ზემოდან

თბილისის ცის ქვეშ... თავი 8

-ვიქნებით,აი ნახავ ვიქნებით,შენ თუ მომცემ ნებას,ამჯერად ვერსად გამექცევი,ამჯერად ყველაფერი ჩემს ნებაზე იქნება.ახლა კი წადი დაისვენე,კარგად გამოიძინე,არაფერზე იფიქრო,უბრალოდ კარგად გამოიძინე.ტუჩებში მაკოცა და სახლის კარი გამიღო,შიგნით შემომყვა,თავისი

ცის არტ ყელა ( ნაწილი 4)

სული დაბზარული გაქვს და საცაა დაიმსხვრევა იმ ჭიქისავით, რომლითაც ყოველთვის სვამდი ჩაის ან ყავას, მაგრამ გუშინ ხელიდან გაგივარდა და უპსს გატყდა.. ახლა ახალი ჭიკა უნდა ამოირჩიო და თავიდან შეეჩვიო,

ვიტოვებ იმედებს,ღმერთმანო ცის აქეთ

ხდება რა,ასე და არ უნდა კამათი, ვიცი რომ ოცნებას კაცი არ მოუკლავს, ამ გრძნობებს წლებია,რაც მხრებით დავათრევ, ამინდიც დილიდან საგრძნობლად მემუქა. ჰო მიჭირს,უცრემლოდ ტირილი...ხანდახან...

თბილისის ცის ქვეშ... თავი 7

-სამი წელია სექ..ი არ მქონია და აბა რა გეგონა რომ ამაღელვე?ახლა მოგიწევს ჩემი დაწყნარება და დაკმაყოფილება გამეცინა და მოქმედებაზე გადავედი.არც ის ყოფილა ომოქმედოდ,ხელები ძლიერად მომხვია წელზე და მკერდი დამიკოცნა.მერე მუცელზე ჩავიდა,მთელ სხეულზე

ცის არტ ყელა ( ნაწილი 3)

- ალბათ არც გოგოები გაგირბიან.. გულუბრტყვილოდ წამომცდა..- შენს გარდა ჯერ არავინ გაქცევიაა..სიჩუმე ჩამოვარდა, ჩვენს შორის ჩადგა და დისტანცია გაიზარდა...- იცი შავ ვარდს გეძახი- მოგეწონა ტატუ ანუ? - კი,ლამაზია

თბილისის ცის ქვეშ... თავი 6

-წავედი უკვე გვიანია,წამოვდექი,ისიც გვერდით ამომიდგა. -ნუ მიყურებ ასე ერთი გზა გვაქვს.არ გაცილებ.გამიღიმა ეშმაკურად,როგორ ახერხებდა ყოველთვის გაღიმებას მიკვირდა.. -ნია,,,-შემაჩერა სახლის კართან,როცა მივედით.-მინდა ასეთი საღამოები კიდევ

თბილისის ცის ქვეშ... თავი 5

-რა უნდა გავარკვიოთ ადამიანო რააა?ის რო საქმიან შეხვედრაზე ვიყავი სამსახურიდან, მომავალმა პარტნიორმა ზრდილობა გამოიჩინა და სახლში მანქანით მომიყვანა ტაქსით არ გამომიშვა,უბრალოდ ზრდილობა გამოიჩინა,გესმის?ან რატომ გიხსნი საერთოდ?რა უფლება გაქვს?შენ