შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა
ბედნიერების რეცეპტი (მეექვსე თავი)
ისტორია / ანა მურაჩაშვილი

ბედნიერების რეცეპტი (მეექვსე თავი)

11-03-2017, 20:05
ავტორი
2 065
12
+
ალბათ, აზრი არ აქვს იმის აღწერას, როგორ ჩაივლიდა ასე მუხანათურად დახოცილი არაბულების დასაფლავება, ერთი ის შემიძლია აღვნიშნო, რომ ისედაც ჩაშავებული სოფელი ორმაგად ჩაშავდა, ჩაბნელდა, ქალების ზარი ექოდ ეცემოდა ხეობას. პერიოდულად მკერდში მჯიღის ცემით,
ბედნიერების რეცეპტი მეხუთე თავი
ისტორია / ანა მურაჩაშვილი

ბედნიერების რეცეპტი მეხუთე თავი

7-03-2017, 01:19
ავტორი
2 204
22
+
ალბათ, საინტერესოა რა ხდებოდა ამ დროს არაბულებთან? იმ ღამით გვიან მისულ მინდიას, თავი თორნიკეს ხუჭუჭა თმებში ჩაერგო და შვილის არომატით გაჟღენთილს ტკბილად ეძინა. რატომღაც ვერ მოისვენა სალომემ, მთელი ღამე წრიალებდა, საბოლოოდ ადგომა გადაწყვიტა. -
ბედნიერების რეცეპტი (მეოთხე თავი)
ისტორია / ანა მურაჩაშვილი

ბედნიერების რეცეპტი (მეოთხე თავი)

3-03-2017, 21:54
ავტორი
2 409
15
+
დაღვრემილი სახით გაჰყურებდა ხეობაში დაკლაკნილ გზაზე მიმავალ ავტომობილს ნიკოლოზი, დედის კალთაში მჯდომ პატარა თორნიკეს თავი გამოეყო ფანჯრიდან, გაკრეჭილი, ბედნიერი სახით უქნევდა ხელს და ნახვამდისო, ხმამაღლა ეძახდა მამაოს. ბავშვის წკრიალა ხალისიანი
ბედნიერების რეცეპტი (მესამე თავი)
ისტორია / ანა მურაჩაშვილი

ბედნიერების რეცეპტი (მესამე თავი)

26-02-2017, 22:55
ავტორი
2 911
22
+
კელიაში დაბრუნებული ნიკოლოზი ისევ ღუმელთან იჯდა და მშვიდად მძინარე პატარას მისჩერებოდა. უმზერდა ჩვილს და საკუთარი, ასე საგულდაგულოდ მიჩქმალული წარსული ფრაგმენტულად ახსენებდა თავს. ალბათ, ორიოდე სიტყვა მამა ნიკოლოზის შესახებაც უნდა ვთქვათ.
ბედნიერების რეცეპტი (მეორე თავი)
ისტორია / ანა მურაჩაშვილი

ბედნიერების რეცეპტი (მეორე თავი)

23-02-2017, 23:25
ავტორი
2 589
14
+
ჩვილი კელიაში შეიყვანეს. მცირე ზომის ოთახი ავეჯის ხალვათობითაც გამოირჩეოდა. მთელი მისი აღჭურვილობა, კედელთან მდგომი ერთ კაციანი ლოგინის, ტუმბოსა და ფანჯარასთან განთავსებული პატარა მაგიდისგან შედგებოდა. კუთხეში შეშის ღუმლით, აი, სულ ეს იყო მამა
ბედნიერების რეცეპტი (თავი პირველი)
ისტორია / ანა მურაჩაშვილი

ბედნიერების რეცეპტი (თავი პირველი)

19-02-2017, 21:37
ავტორი
4 083
19
+
შემოდგომის სუსხიანი საღამო იდგა, როცა საქართველოს ერთ-ერთ მაღალმთიან რეგიოში, ერთ ყველასგან მივიწყებულ სოფელში, რომლის სახელიც კი სავარაუდოდ არავის ახსოვდა, მაღალი გამავლობის ავტომობილმა, რომლის ფირმასა და სანომრე ნიშანს ისევ შეგნებულად არ ვახსენებ,
მათხოვარი (სრულად)
ისტორია / ანა მურაჩაშვილი

მათხოვარი (სრულად)

15-02-2017, 17:49
ავტორი
10 112
31
+
როგორც ყოველთვის გამთენიისას ვიღვიძებ, წელმოწყვეტილი ვდგები, ხელის ერთი ჩამოსმით ვისწორებ დასრესილსა და დაჭმუჭნილ ტანისამოსს. თმას თითებით ვივარცხნი. დასაბანი, ჭუჭყიანი, საკუთარ ხელებს ვუმზერ, ეს კანში გამჯდარი მური ადრე მაწუხებდა, ამ ბოლო დროს კი
ჭირვეული სტუმარი (სრულად)
ისტორია / ანა მურაჩაშვილი

ჭირვეული სტუმარი (სრულად)

14-02-2017, 19:09
ავტორი
14 951
23
+
ხშირად არც კი ვიცით რას ვეძებთ, სად ვეძებთ ან ვის? უბრალოდ ჯიუტად მიყვები არჩეულ გზას, ცხოვრებას, მიიწევ წინ, ენდობი საკუთარ ინტუიციას და.... ვინ ვარ მე? არც არავინ, ერთი ჩვეულებრივი თბილისელი გოგო, ჩვიდმეტი წლის თავქარიანი თინეიჯერი, ეს ჩემი
ჩანახატი (სრულად)
ისტორია / ანა მურაჩაშვილი

ჩანახატი (სრულად)

12-02-2017, 19:55
ავტორი
7 720
13
+
უჩვეულოდ ცხელი ზაფხული იდგა თბილისში. ქალაქი თითქმის დაცლილიყო მაცხოვრებლებისგან. ქუჩაში კანტი-კუნტად თუ შენიშნავდით მოძრაობას. სიცხისგან შეწუხებული ჩვიდმეტი - თვრამეტი წლის მაღალი, ოდნავ ბეჭებში მოხრილი, ქერა ყმაწვილი ჯიბეებში ჩაწყობილი ხელებით
ნაკვალევი (სრულად)
ისტორია / ანა მურაჩაშვილი

ნაკვალევი (სრულად)

11-02-2017, 18:29
ავტორი
7 833
14
+
-დრაგ!... დრუგ!.... დრაგ!.... დრუგ!....-ისმის მძიმე სამხედრო ჩექმების ხმა. თითოეულ ნაბიჯს წინ უწრებს თვლა: - ერთი!.... ორი!... ერთი!... ორი!... - სამხედრო ფორმაში ჩაცმული ბიჭები მწყობრი ნაბიჯით მიიწვენ წინ -სდექ! - ისმის მეთაურის ბრძანება. სივრცეში