პაპა!

შენ წაგიყვანეს და მარტო დავრჩი, მე ვეღარ ვხედავ შენს ცისფერ თვალებს, ვერ მათბობს შენი მზერა მე წრფელი, და ვეღარ ვხედავ შენს მოხუც ხელებს. ახლაც კი მახსოვს მათი კანკალი და შენი სახის ურიტმო მზერა. სად ხარ ?მითხარი,მაინტერესებს. განა მეც მალე მანდ არ

რუტინა...

რუტინა მალე ბოლოს მომიღებს, დილით ადგობა,წასვლა სკოლაში. ეს გამოცდების ციებ-ცხელება, თან არც დათმობა მინდა არაფრის. რაღაც დებილი მედლის მონა ვარ, და,ალბათ, მალე თან წამიყოლებს.

წერილი საიქიოდან

ისევ ხელში მიჭირავს გული,არ ვუშვებ...ვებღაუჭები..იქნებ სწორედ იმ გულჩასაჭდს ვეძებ,რომელიც დავკარგე...ვეძებ და ასე გრძელდება მარადიულად...ვინ იცის თუ ვიპოვი მას...იქნებ ეს შეუძლებელია,მაგრამ მაინც მიჭირავს ეს მფეთქავი არსება..

პატარა მკვლელი (სრულად)

-ნინა, მოდი, წამალს გაგიკეთებ! - უთხრა ქერა, ხალათში გამოწყობილმა, სრულმა ქალმა საშუალო სიმაღლის, შავ კულულებიან გოგონას რომელსაც არეული თვალები ჰქონდა. შეშინებული შეჰყურებდა ნემსმომარჯვებულ ექთანს. პირველად არ უკეთებდნენ წამალს მაგრამ ყოველ

სიყვარული და ვნება წესების გარეშე(თავი 5)

შემოდით და დატკბით მათთან ერთად..განიცადეთ ადრენალინი და სიგიჟე..გრძნობები და შეგრძნებები და იცხოვრეთ წესების გარეშე..ცხოვრება მოკლეა წესების დაცვისთვის...

სიყვარული და ვნება წესების გარეშე(თავი 4)

-როგორ შენ ჩათვლი საჭიროდ-ანამ მანქანა დაძრა. -მართლა სად იყავი და ვისთან? -ერთი მამაკაცი გავიცანი.უფრო სწორე თვითონ გამიცნო. -მოგწონს?-ანა მაშინვე თავისებურად ჩაეძია. -სასიამოვნო კაცია. -რას შვრებოდით?

გაყინული-თავისუფლებისათვის შობილნი (სრულად)

ზამთარი.. მიყვარს ცივი ზამთარი...ცხელ გულსა და გრძნობებს რომ გიყინავს..ფიქრებს ლოლოებად რომ ჩამოგიკიდებს.. მიდი მერე და ალღვე.თუმცა ყვლაფერი ასე ადვილი არარის როგორც სხვას ეჩვენება. ძალიან,ძალიან რთულია ადაპტაცია გაყინულ გრძნობებთან.როცა მიჩვეული

სიცილი უებარი წამალია.

სიდედრს უნდა სიძეები გამოსცადოს. ჩახტება ჭაში და პირველი სიძე გადაარჩენს. მეორე დღეს იღვიძებს სიძე და ხედავს ეზოში მანქანა დგას, 07 და აწერია "სიდედრისგან". ისევ ჩახტება ჭაში, ახლა მეორე სიძე გადაარჩენს.

თვრამეტი წელი და რეალური არაფერი

თუ სურვილი გექნებათ გამოვაქვეყნებ ისტორიას "თვრამეტი წელი გზაში".რალურ ცხოვრებაზე,ჩემს ცხოვრებაზე.ოღონდმხოლოდ 27 გვერდია.აღვნიშნე,რომ ვერ დავასრულე.არ მეყო ამისთვის ძალა და.

არარსებული შავი წერტილი (სრულად)

კასასთან მივედი,ნაცნობ რიგთან,ნაცნობი სახე,ნაცობ ხელებში მოქცეული 2 პაჩკა ვინსტონი.გაკვირებული უყურებს საჭმელს,შესამჩნევად ეღიმება.. დახლიდან დამატებით საღეჭ რეზინსა და სნიკერსს ვიღებ,რომელსაც ეგრევე ვხსნი და ვჭამ..ნელნელა ალაგებს პროდუქტს.