მზესუმზირების სოფელი (სრულად)

მაღალ,ყვითლად შემოსილ გორაკებზე წლების წინ პატარა სოფელი გაეშენებინათ მომთაბარეებს. ლეგენდის თანახმად,სოფლის თავკაცად წოდებულ ვინმე თადეოზს აუკრავს გუდა–ნაბადი და, ცოლშვილით დასახლებულა უსიცოცხლო მიწაზე.

ის, რაც ყველამ არ იცის (სრულად)

-სად მიდიხარ?-გაკვირვებული გადმოვიდა მანქანიდან ნიკოლოზიც -ვერ ხვდები არა? საერთოდ არაფერი იცი არა ამ საქმის შესახებ?-სიმწრით ჩაეცინა გოგოს -რა უნდა ვიცოდე? მხოლოდ იმიტომ რომ შენი დის ყოფილი შეყვარებული ვარ, ხელს ვერ მკრავ-გაეცინა ფალიანს. -უნდა

პაზლების ქურდი /ტოპაზისფერი/

ასე უთქვამთ, ცხოვრებაში არსებობს ორი ძირითადი არჩევანი, შეეგუო არსებულ პირობებს, ან აიღო მათი შეცვლის პასუხისმგებლობაო - მე, მგონი, სადღაც შუაში გავიჭედე. სამი წელი გავიდა მას შემდეგ, რაც საქართველო დავტოვე და საზღვრებს გარეთ

ცხოვრებისეული ბონუსი

როგორც ვერ წარმოგიდგენიათ ცხოვრების აგება მხოლოდ ბონუსზე და ხელფასზე ხართ ორიენტირებული, როდესაც გონებაში ერთი თვის ხარჯები გიტრიალებთ, ასევე, არ უნდა აგებდეთ მთელ ბედნიერებას სხვა ადამიანებსა და მათთან ურთიერთობებზე...

თავისუფალი სუნთქვა (სრულად)

მე,რომ ქმარს გავშორდი 20 წლის ვიყავი. მე,რომ 20 წლის ვიყავი,მეგონა სამყარო თავზე ჩამომექცა. მე,რომ მეგონა სამყარო თავზე ჩამომექცა ყველაფერზე დავხუჭე თვალი და დავხარე თავი. მე,რომ 20 წლის ვიყავი,მეგონა დედამიწა აღარ ბრუნავდა,აღარც რაიმე ვერტიკალური

არ იტირო, ღიმილაკო...

- ასე რატომ მომექეცი? სიცივისგან გათოშილი ხელები ციებიანივით გიცახცახებს, მუდამ სისხლივით წითელ ბაგეებს კი ნაცრისფერი აქვთ მიღებული, გული მიკვდება ასეთს, რომ გიყურებ. მზერა... მაშინებს შენი მზერა, მკვდარი, უსიცოცხლო, უფერული.

სინერგია დედამიწაზედ (სრულად)

ნაწარმოები მივუძღვენი თანამედროვე მსოფლიოში გაჩენილ გლობალურ საფრთხეებს და მათი შეჩერების გზებს, რომლებიც ადამიანთა გაერთიანებული ძალების წყალობით აბსოლუტურად შესაძლებელია.

შეთქმულება 2 (სრულად)

ადრიანი გაზაფხულის ის დილა მშვენიერი იყო. ისეთი, დეტექტივს რომ უყვარდა, ყველაფერს ისიც ემატებოდა, რომ დამსახურებულ შვებულებაში იმყოფებოდა. თუმცა ამირეჯიბი ამ ყველაფერს ვერ გრძნობდა

რა იქნებოდა ცხოვრება შეგრძნებათა გარეშე ?

მივდივართ და ზურგზე აკიდებული ხურჯინში ვაგროვებთ თითოეულ განცდას, ემოციას, ფიქრს... ვაგროვებთ, ვაგროვებთ და ასე გრძელდება უკანასკნელ ნაბიჯამდე...

შეთქმულება - ენ ბლექი (სრულად)

ენ ბლექზე რას მეტყვი? - ჯიბუტის მხრიდან გაჟღერებული მეგობრის სახელის გაგების გამო თვალები დაქაჩა ამირეჯიბმა. - ბლექი? - სიგარეტი ჩააქრო და ინტერესით მიაშტერდა მის წინ მჯდომ მამაკაცს.