ქიმია ორისთვის ( თავი 1)

„საერთო გადაკვეთის წერტილი „- ირონიულად ჩავიცინე და ცხელი სითხე ოდნავ მოვსვი. ჩვენ ასეთი არ გაგვაჩნია მამა, არ გაგვაჩნია რა ვერ გაიგე ამდენი წელიწადია. დედას მხოლოდ საკუთარი გადაკვეთის და გადმოკვეთის წერტილი აქვს. ამ წერტილებში ჩვენ არ ვართ, ვეღარ

დაკარგული მზეები

ამაღამ მიმღერე გთხოვ. ამაღამ არ გამიშვა ხელები.... ცხოვრება სიმღერას ჰგავს, სიმღერას დაკარგული მზეების.

ძვირფასი მსხვერპლი ( სრულად)

_ ნიკოლა იცი ახალი ამბავი?_ ლამაზი გრძელთმიანი გოგო ლამის კალთაში ჩაუჯდა წითურ თმაგაჩეჩილ ბიჭს. და საკოცნელად დაიხარა. ბიჭმა სახე მოხერხებულად აარიდა. _ რაო? ნინი რა ხდება?_ გაუღიმა, წელზე ხელები მოხვია ასწია და თავისი მუხლებიდან ისევ სკამზე

დაავადება "შენ"

მერამდენედ უნდა გაგიმეორე ნენა,- არ მიყვარხარ, შენს მიმართ არაფერს ვგრძნობ. მე და შენ უბრალოდ ერთად ვწევართ. საერთო მხოლოდ ეს უზარმაზარი და ცივი ლოგინი გვაქვს ისიც მხოლოდ მაშინ როცა აქ მოდიხარ - გარკვევით და მშვიდად ამბობდა მამაკაცი და

სიზმართმჭერი (სრულიად)

სიზმართმჭერი საკუთარი თავისთვის დაწერილი ამბავია, რადგან მე ასეთი ისტორიები მომწონს ;) უცნაური ამბები თუ გიყვართ, მოგეწონებათ.

თავშესაფარი ( თავი 1)

-ჩემს სახლში? - წარბაწევით გაუღიმა მამაკაცმა გოგონას, მართას თავზარი დაეცა, მიხვდა რომ დააგვიანა, რომ სახლი დაკარგა და მრისხანე მზერა მიიპყრო ბიძას. - ამის უფლება არ გქონდა- კბილებში გამოცრა, ყელში მოწოლილი ბურთი ძლივს გადაყლაპა და მანქანისკენ

უსახელო

მე შეპყრობილი შენით მოგიხდი, როგორც სახადს... გადაგივიწყებ მერე სულ დაგივიწყებ... ნახავ.

დიდი ქალაქი

მე დიდ ქალაქში გზები მერევა და მარტოობის მაქვს მძაფრი განცდა. ახლა წვიმების ამინდებია და დიდ ქალაქში არა ღირს დაცდა....

ბედნიერება უნდა გაბედო ( სრულიად)

სანამ ცოცხალი ადამიანი გქვია და სამყარო შანსს გაძლევს ბედნიერება უნდა გაბედო...

წამოდი მზესთან

და თუნდაც არ იყოს გაბედვა ადვილი...