მრუდე ბილიკები (ნაწილი 2 -სრულად)

-სიყვარული არსებობს მინდია, შეხედე ამ მთებს, ამ ღრუბლებს. შეხედე იმ მდელოებს ბავშობაში რომ დავრბოდით , შეხედე გაიხედე, ნახე როგორ მიწეწავს ქარი თმას, როგორ მომყვებით უკან შენ და გიგა,- აი ესაა სიყვარული, რომელიც მე გავთელე და გავანადგურე. მე

....

ჭუჭყიან ფრთებს მოვიხსნი და მერე იყოს რაც არის ... დამთავრდება როგორღაც ჩემი ავი ზღაპარი.

ფრთები ზურგჩანთაში

სიგიჟეს მაბრალებ, ამბობ, რომ ფრთები მაქვს. ზურგჩანთას ხშირად და ფარულად ამოწმებ და ეჭვი მიჩნდება, რომ ჩემი სიგიჟე არის ჯოჯოხეთიც და შენი სამოთხეც..

...

საოცრად ჰგავხარ სიზმრიდან მოსულს. შემოეხიზნე ჩემთან საღამოს და შენს სხეულზე ხალების წყებას სურს მოთმინება ჩემი ალაგმოს.

სიზმრიდან

გუშინღამ აივანზე დამეძინა, ფიქრები ისე მქონდა არეული. და მერე სიზმრიდან ამოვიდა ის ბინდი, ის ჩრდილი, ის მთვარეული

ქარი ვიყავ

ქარი ვიყავ, ვეხლებოდი სარკმელს. ვოცნებობდი მის თითებში ქროლვას... უიმედო იყო ჩემი სევდა, მას ხომ სხვისი სიყვარული ჰქონდა....

სამი ღამე (სრულად)

ვაკვირდებოდი მის თავისუფალ ქროლვას პოსტიდან პოსტზე, ადამიანიდან ადამიანზე, კომენტარიდან კომენტარზე და მივხვდი, ის მაღალ და მჭიდროდ ნაგებ გალავანს მიღმა სრულებით უწყინარი, ფაქიზი და ადვილად მსხვრევადი იყო. ამიტომ მაშინვე გავიფიქრე, რომ საკუთარი

ცხრა ცას იქით (სრულად)

კარი შევაღე და სიგარეტის ბოლოთ გამჭვარტლულ ოთახში ამოვყავი თავი. ბარს მივუახლოვდი და სანამ ბარმენს სიტყვას ვეტყოდი ოთხიოდ წყვილი თვალი უკვე საცერში მცრიდა. შეუმჩნევლად ჩამეღიმა. ნეტავ მათთვის უფრო ვიყავი მე ახალი სისხლი თუ ისინი ჩემთვის?!

თილისმა (4 თავი)

ერთი... ორი... სამი..._ ყველა ერთ ხმაში ითვლიდა წლის უკანასკნელ წამებს. მათ ანთებულ თვალებში რაღაც ჯადოსნური სხივი ელავდა. მიუხედავად იმისა, გულით სჯეროდათ თუ არა ამ ღამის ჯადოსნურობისა, მიუხედავად იმისა, ნამდვილად სჯეროდათ თუ არა სასწაულების, მათში

თილისმა (3 თავი)

_ეზოში ვიღაც არის!_ მაშინვე მიცვივდნენ. ფარდები გადასწიეს და ეზოს მიაჩერდნენ, მაგრამ, რა თქმა უნდა, ვერავინ დაინახეს. წამიც ეყო, რომ გამქრალიყო. ისევე უეცრად გაუჩინარდა, როგორც გამოჩნდა. _ აბაა სადაა?_ მკითხა ნათიამ და ფანჯრის საკეტი შეამოწმა. მის