კაფანდრა [3]

-აა, ეს თქვენ ხართ... ცოტა დამაბნია თქვენმა ლექსმა და სიმართლე გითხრათ აზრიც ვერ გავიგე. _მორიდებულმა ჩაილაპარაკა, მიხვდა რომ თაყვანისმცემელი მხოლოდ და მხოლოდ ლოლას გამო იმყოფება ამ რესტორანში. იმასაც მიხვდა რომ მამაკაცს გონებრივი პრობლემები აქვს.

სიყვარულის ინსტრუქციები IV

უყურებდა.ქალი რომ მალე არ დაბრუნდა ანდრეიმ გამოაკითხა,წელზე პირსახოცი ჰქონდა შემოხვეული აშკარა იყო აბაზანიდან ახლა გამოვიდა,მთელი სხეული დანამული ჰქონდა. თვალი იმ ჭრილობასაც მოვკარი,რომელიც ჩვენი განშორების წინა დღეს მიაყენეს.

გზა შენისაკენ (შესავალი)

რომ მყავდეს ვინმე ისეთი ჩემს ცხოვრებაში რომელთანაც ისეთი ვიქნებოდი როგორიც ვარ კარგი იქნებოდა, უტანსაცმლო მე ხომ ესეთი დავიბადე, და ისეთი ვიქნებოდი ხასიათითაც როგორიც ვარ! ტანისამოსი

დასავლური გრძნობები შუა აღმოსავლეთში X

,,ჩავფრინდი და უკვე სახლში ვარ.ახლა შედარებით შორს ვარ შენგან,ვიდრე იქ,ირანში ყოფნის დროს" სახლში შესვლისთანავე გაუგზავნა შეტყობინება რეზამ ,,მიხარია,რომ კარგად იმგზავრე.ყოველთვის მომენატრები,როგორ

გოგო რომელსაც ხალხის ღიმილი აბედნიერებს !

თუ გნებავთ გაიგოთ განცდები ადამიანის, რომელიც იმალება საზოგადოების მხრიდან, რომელიც ვერ ახერხებს საჯაროდ გამოაშკარავებას უბრალოდ გადახედეთ ამ ისტორიას ყოველ დღე ატვირთვისთანავე და მიხვდებით

ჩემი ცხოვრების 3 წელი (თავი 1)

ჭავჭავაძეზე მივდიოდი, უცბად რომ დავინახე დიდი შენობა უამრავი ხალხით გარშმო, იმდენად პატარა ვიყავი რომ არც კი ვიცოდი რა იყო, წავიკითხე და მივხვდი რომ ეს ის ადგილი იყო, საიდანაც მოდიოდა ჩვენი მშობლების ხშირი ფრაზა ''სტუნდენტობა რა მაგარია'' რატომღაც

განგსტერების სამოთხე (19)

დილით კარგ ხასიეთზე გავიღვიძე და გადავწყვიტე ბაღი დამეთვალიერებინა..ქვემოთ ჩავედი და ეზოში გავედი,იქაურობა მართლაც ლამაზი იყო,ვერასდროს წარმოვიდგენდი,რომ გასვიანებს ასეთი ლამაზი ბაღი

ცუდს ყოველთვის მოსდევს კარგი ( 10 თავი )

ვინ იყო? - მისი თვალები ყველაფერს ირეკლავდა სითბოს და სიყვარულის გარდა. მისმა მზერამ გამყინა და საუბრის უნარი წამართვა. - ჯანდაბა ნინა! მიპასუხე! - დამიყვირა და ხელი საჭეს მიარტყა. ყელზე და შუბლზე ძარღვები ჰქონდა დაბერილი. მე?! გაშტერებული

წერილები.(მესამე თავი)

პასუხი, რომ ვერ მიიღო ბავშვივით ტუჩები დაბრიცა და ტელეფონი საწოლზე მიაგდო. “ფიქრები წამართვა! იმაზეც ვერ ვფიქრობ რაც მე მინდა.. ხალიანო, ფიქრები მომპარე.” ტელეფონს დაწვდა და ესემესებს თავიდან დაუყვა. დააჟრჟოლა, სიგიჟემდე მოუნდა იმ მომენტში

ცაა ისეთი

ცაა ისეთი, თითქოს შვილი მოუკვდა დედას და ცრემლებით ასველებს იგი მიწას. იისფერ შარფს უქსოვენ ქვრივს და გლოვობს ყველა თვით ზეცაც. მაღლა ომია განა დაბლა იციან? ნებისმიერ ადამიანში ეძებენ მკვლელსაც...