დასავლური გრძნობები შუა აღმოსავლეთში I

თვითმფრინავიდან ახალი ჩამოსული იყო,როცა თვალები დახუჭა,ღრმად ჩაისუნთქა და უცნაური სუნი იგრძნო.ვერ გაარჩია რისი სუნი იყო,თუმცა შემდეგ მიხვდა,ეს სანელებლების მიწის და ზღვის სუნი იყო ერთმანეთში შერეული.ზურჩანთა ზურგზე გადაიკიდა და ტონი ბიძასთან და

ანუკი(16)

-ეხლავე დედა. გავიქცევი და გავყვები. თუ გინდა რომ მეორეჯერ ვენები არ გადავიხსნა ეს აღვირახსნილი ცხოველი ზოოპარკში დააბრუნეთ.ჩემი მეგობრები აქ იმდენი ხანი იქნებიან რამდენიც მე მინდა-ანუკი ისევ გავიდა მისაღებში-დედაჩემი ყველას ვახშამზე გპატიჟებთ.

ჩემი ტკივილი (სრულად)

უსიცოცხლო სახეზე ვაკვირდებოდი და, გული მეკუმშებოდა ტკივილისგან.. გულს მისერავდა მისი სიჩუმე.. მის თვალებს ვერ ვხედავდი,სული მილპებოდა.

გოგონა საქართველოდან! 1

საქართველო,სვანეთი,1606 წელი გამარჯობა!მე მია ვარ! 15 წლის! სვანეთიდან! მაღალი,შავი გრძეელი თმებით,მწვანე თვალებით და თეთრი კანით,როგორც მეუბნებოდნენ ულამაზესი ვიყავი და მართლაც ასე იყო ვცხოვრობ სვანეთის ერთ-ერთ სოფელში,მყავს 5 ძმა და 16 ბიჭი

მოლიპულ გზაზე

მეგობრებო ეს მეორე თავია. ვიმედოვნებ რომ მოგეწონებათ . ველი შეფასებებს. პ.ს სურათზე პასუხისმგებელი არ ვარ. აზრზე არ ვარ საიდან იტვირთება საშინელი სისწრაფით ავრბივარ კიბეებზე ვუხვევ და.. პირდაპირ ვასკდები დამლაგებელს, რომელსაც ცალ ხელში იატაკის ჩვარი

სახლი ბარისახოზე (სრულად)

გეფიცებთ, ჰო, ყველაფერს გეფიცებით. იმ დღეს ვგრძნობდი...გესმით?! ვგრძნობდი, არა , ახლა იტყვით იტყუებაო... არც გამიკვირდება, იმ დღესაც ხომ ეს მოვისმინე? ჯერ დედაჩემისგან , მერე, სხვა ოჯახის წევრებისგან, დაქალისგანაც, და სულ ბოლოს უფროსისგანაც.

ცუდი ბიჭის პატარა გოგო (17 თავი)

ესეც მეჩვიდმეტე თავი. დიდი მადლობა ყველას ვინც კითხულობთ და მოგწონთ, თუ რამე შენიშვნა გაქვთ დაწერეთ და ვეცდები გამოვასწორო. ან პერსონაჟში თუ არ მოგწონთ რამე.. შემდეგი თავს ხვალ დავდებ.მთელი ღამე არ მძინებია და დემეტრეს ვადევნებდი თვალყურს. საშინლად

კესანე (სრულად)

კესანემ შვებით ამოისუნთქა და ოდნავ გაიღიმა. წყვილი ნელი ნაბიჯებით მიიწევდა ეზოს სიღრმისკენ. გოგონამ მხოლოდ ახლა შეათვალიერა კარგად ალექსანდრე. მისი შავი თვალები, ალბათ ნებისმიერს თავგზას აუბნევდა. ყოველ შემთხვევაში, კესო ყოველთვის იყო მისი მზერის

მძიმე გზა (მესამე ნაწილი) მეოთხე თავი(16)

სოფია საწოლზე იჯდა და ჩუმად იყო.ხმას ვერ იღებდა.მის გონებაში და გულში ახლა ერთად უამრავი გრძნობა ირეოდა.ამ ახალმა ამბავმა თავბრუ დაახვია და ფიქრის უნარიც წაართვა.გულიც უფრო ჩქარა უცემდა,ჯერ კიდევ ვერ გაეანალიზებინა თუ რა ხდებოდა მის თავს.

პირველი და უკანასკმნელი (3 თავი)

ცოტახანი ისაუბრეს შემდეგ კი კოცონის დანთება გადაწყვიტეს.ცოტახანში დიდი კოცონი ააგიზგიზეს,დემეტრემ ანის დანაპირები შეახსენა. -ანი,ხო გვიმღერებ? -დემეტრე,მე ვთქვი თუ ხასათზე ვიქნები მაგ შემთხვევაში ვიმრერებდი. -მერე,უხაასიათოდ არხარ,ამიტომაც აიღე