ყველას წინააღმდეგ (თავი 12)

ლუკას არყოფნის პერიოდში ბუნაგში ბევრი რამ შევცვალე. მითუმეტეს გაყვანილობა წესრიგში იყო და სამზარეულოც და სააბაზანოც სრულიად მოვაწესრიგე.. ახლა მივხვდი რომ სწორადაც მოვქცეულვარ. ვიცოდი ტორტს თვითონ მოიტანდა ამიტომ გადავწყვი

სოხუმსკი (3 თავი)

მათეს, ლევანის სახლის მისამართი მივწერე და მობილური მაგიდაზე მივაგდე.  ჩაფიქრებული ვიჯექი ბუხართან ახლოს მდგომ ტყავის დივანში და ცეცხლის მოცეკვავე ალს ვაკვირდებოდი. ლევანი ტელეფონზე ელაპარაკებოდა ერთ-ერთ რიგით გასართობს

რიტა (თავი მეორე)

- სასიამოვნოა, მაგრამ ვერ გიხსენებთ უკაცრავად, რას შეუკვეთავთ? - ნელ-ნელა უკვეთავდა ყველა, ამ ხნის განმავლობაში როგორ არ სცადა რეზიმ ქეთოსთვის გაეხსენებინა ყველაფერი, მაგრამ უშედეგოდ, თავი ისე შეაწყინა, შემდეგზე სხვა გოგო

ანუკი(15)

-დამშვიდდი-ხელი მოკიდა, მის უკან დააყენა, მაკრატელი გამოართვა და სამზარეულოში გავიდა-ნუკი-გაკვირვებულმა შეხედა, რადგან იქ არავინ იყო-რაღაც მოგესმა-უკვე ანერვიულებული უყურებდა-მოგეჩვენა, არავინ არ არის.

Demon

ესეთი სხეული ხომ მხოლოდ მათ აქვთ, ვინც ჟურნალის გარეკანზე პოზიორობს - ხედით ტკბები, ადამიანო? თავი გავაქნიე და გამოვფხიზლდი... და შევამჩნიე, რომ კედელზე ხელები მიედო და მათ შორის მოვემწყვიდე.

სხვა გზა (თავი პირველი)

ვინ ვარ მე? ადრე, რომელიღაც წიგნში ამოვიკითხე, რომ ყველას რაღაც დანიშნულება აქვს ამ სამყაროში, ყველას თავისი გზა აქვს გასავლელი და ამისთვის რაღაც ამოცანა აქვს ამოსახსნელი... მე რომელ გზაზე უნდა წავიდე? რა უნდა გავაკეთო?

ყველას წინააღმდეგ (თავი 11)

-კაი რა ლიკ ეხა არ თქვა რომ ჩემი კოცნა უკეთესი არ იყო თორემ მხოლოდ მე კიარა სკოლის ნახევარი გოგონები არ დაიჯერებენ_ვითომ ირონიულად ტუჩის კუთხეში გაიცინა და ორივეს გადმოგვხედა, სწორედ

ანუკი(14)

-რატო დაშორდი ლიზის? -შენთვის ამას განსაკუთრებული მნიშვნელობა არ აქვს..

რიტა

სასურველი გოგო,მე ამირჩია,მახსოვს სკოლიდან გამოსულს ბიჭების ბრბო როგორ გაარღვია და ჩემკენ ხელებ გაშლილი გამოემართა,ყველაზე ამაყი ვიყავი,მე ხომ გვერძე ლეა შტორიძე მედგა,ყველას თვალის ჩინი და ოცნება. 17 წლის, რომ გავხდ

ერთხელ (თავი მეცხრე)

ყველაზე ცუდი კი ის შიშია, რომელიც რაღაც გარკვეულ ფობიის კი არა, არამედ შეცდომის დაშვების, არასწორი ნაბიჯის გადადგმის გამო აშინებს ჩვენს ცნობიერს. როცა იცი, რომ შენს წინ, ულამაზესი, ფერადი კენჭებით მოკირწყლული ბილიკია, მაგრამ