ქუჩის სამოთხე (მეშვიდე თავი)

ა დამემართა? ერთი წუთი გაშტერებული ვუყურებდი უსასრულობას, როცა გამოვფხიზლდი მივხვდი, რომ ცრემლები მდიოდა. გული მიგრძნობდა, ვიცოდი რომ რაღაც მოხდებოდა, ცუდი მოხდებოდა და ამის მეშინოდა. ამიხდა, დამიანე ავარიაში მოყვა, მე კი არ შევაჩერე უბრალოდ

ნინი and დამიანე (XXII ნაწილი)

სასმელისგან გაბრუებულები ტანს ვაყოლებდით მუსიკას და გარშემო არაფერი გვაინტრტესებდა. და აი ვიგრძენი მზერა, რომელიც ასე მწვავდა, გავიცინე და საბას ყურში ვუჩურჩულე: -მოვიდა. -კარგი, მე გავალ ცოტახანს._გაიცინა და მომშორდა. სულ რაღაც რამდენიმე წამი

იტალიური ეზო.(მესამე თავი)

თბილისი შეიძრა, ლიზა კანდელაკი წასულა, თბილისიდან კი არა? საქართველოდან წასულა. მიზეზს ვერავინ ხვდებოდა, ან როგორ უნდა მიმხვდარიყვნენ, მიზეზი არც ყოფილა. უბრალოდ ადგა და წავიდა. თავისი თავი ვერ იპოვა, აქ ჩვენთან. ჩვენს თბილისში. ალბათ მიზეზი მისი

ძველი პიანინო - 10

ისე ღრმად ეძინა, სახლის პატრონმა ლამის კარი ჩამოუღო. ძლივს მილასლასდა გასაღებად. სახელურზე დაყრდნობილი უაზრო თვალებით მიაჩერდა მოხუცს, რომელიც ოჯახის გასაცნობად სავახშმოდ ეპატიჟებოდა. „ქირის ფულის უფრო ადარდებს ვიდრე ჩემი პატიჟიო“ - გაიფიქრა...

მორჩილება 14

დილით მარიამი ადრე წავიდა სახლში.ზურას ჯერ კიდევ ეძინა.განსაკუთრებული აღარაფერი მომხდარა.ზურას ცოლი იმავე საღამოს მივიდა სახლში.მეორე დღეს ზურას გვიანობამდე ეძინა.მისი ცოლი ადრე ადგა,სამზარეულოში გავიდა და სიგარეტის მოწევა დაიწყო.მის ხმაზე ზურასაც

შემთხვევითი არჩევანი(ნაწილი5)

მის მკლავებში ვნებივრობდი და საერთოდ არ მინდოდა გამოფხიება, მაგამ მერე გამახსენდა ვის მკლავებშიც ვნებივრობდი და დენდარტყმულივით წამოვარდი ფეხზე. ყურადღება არ მიმიქცევია იმაზე რომ გავაღვიძე, სააბაზანოში შევედი შხაპის მისაღებად. კარების მიკეტვის ხმა

შოკოლადის გოგონა (1 თავი)

დღე ჩვეულებრივად იწყება, თათა პატარა ელენიკოს თმებზე ეფერება და მეორე მხარეს გადატრიალებამდე თავზე შეუმჩნევლად კოცნის, შემდეგ კი მის მარჯვნივ წამოწოლილ ანის თვალს უსწორებს. თათას გვერდზე წამოწოლილ ანის ლოყები ოდნავ შეფარკლული აქვს, სუნთქვა

ვინ თქვა რომ სიყვარული ბედნიერებააა??!! (თავი 6)

უკვე ერთი კვირაა რაც აქ ვართ... ერთი კვირაა მაგრამ მგონია რომ მთელი ცხოვრება აქ ვბუდობ..უკვე ისე შევეჩვიე აქაურობას რომ მწყინს რომ სვანი არ ვარრ.. ძალიან შემიყვადა ეს მხარე.. თავისი ამოუცნობი საშიში და დაძაბული გარემოთი.. უზარმაზარი მთებით და

სადღაც შორს... მთებში თავი 24

დათა იმდენად დაიბნა თამუნას რეაქციაზე, რომ ისიც ძლივს მოიფიქრა ხელები მოეხვია და მკერდში ძლიერად ჩაეკრა. იგრძნო როგორ უცემდა გოგოს გული. ცხვირი მის თმაში ჩარგო და მისი სურნელი შეისუნთქა. თავბრუ დაახვია იმდენად რამდნადაც ეს შეიძლებოდა. რაც უფრო

საბედისწერო თავბრუსხვევა (თავი 8)

-ოდესმე მორჩები სიცილს? - ვეუბნები ტირილ ნარევი ხმით. -შენ რა ყველაფერზე ბღავიხარ, ვახ ჩემიი - მგონი გავაბრაზე ჩემი საქციელით, მაგრამ მეც ჩემი გამჭირვებია და სულ არ მანაღვლებს... -გუშინ რა მოხდა? - ვკითხე დაძაბულმა.