ის... ნაწილი 22

მეუცნაურა საკუთარი გამოსახულება სარკეში, თმითაა მოფანტული ოთახი და მე მე ვდგავარ სარკის წინ და ვერ ვიგებ ვინ მიყურებს ანარეკლიდან, შეშლი გოგო თუ.. არ ვიცი რთულია ყველაზე რთული ისაა, რომ მე ისიც კი არ ვიცი ეს ყველაფერი ჩემი წარმოსახვაა თუ მართლა

ექსკლუზიურად ჩემთვის ხარ ბიჭო შექმნილი (8)

დილით ადრიანად გამეღვიძა,სვანეთში ყოფნის დროს ყოველთვის ადრე ვიღვიძებ არ მიყვარს ძილში დროის დაკარგვა როცა სვანეთში ვარ,ზურას ჯერ კიდევ ეძინა,ამოიტომ ჩაი გავამზადე,ჯემიც გამოვიტანე და გარეთ გამოვედი სასეირნოთ,შინ დაბრუნებულს ზურა გაღვიძებული დამხვდა

საბედისწერო თავბრუსხვევა (თავი 4,5)

-ანამარია! - გაკვირვებული და გაბრაზებული დედაჩემი იქცევს ჩვენს ყურადრებას. - აქ რა ხდება?! ხელი ხომ არ შეგიშალეთ?! -მეე.. იცი.. შემთხვევით ყავა გადავასხი - და გამეცინა ამ სიტუაციაზე. -მერე ასე ბოდიშს უხდი თუ რა არის?

ამქვეყნიურ ჯოჯოხეთს მოგიწყობ +18 (14)

თავგზა მქონდა არეული, აღარ ვიცოდი ვისთვის დამეჯერებინა, ფაქტია ყველა ჩემს გამოყენებას ცდილობდა. ცნობისმოყვარეობა მკლავდა და ვგიჟდებოდი ისე მინდოდა უცობთან შეხვედრა, იქნებ და სიმართლე ეთქვა და ამ ყვე;აფრისთვის წერტილი დამესვა, პრინციპში არც არაფერს

ცა ჯერ კიდევ ლურჯია ( თავი 2 )

საღამოხანს მანქანით გარეთ ვიყავი გასული, ვათვალიერებდი ქუჩებს და ვხვდებოდი რომ ყველაფერი ნაცრისფეი გამხდარა, ერთფეროვანი როგორც ჩემი ცხოვრება, მოწყენილი და ამავე დროს მრავლის მთქმელი... ხალხი რომლებიც სახლისკენ მიიჩქარიან, იქ კი სითბო და საყვაელი

ცხოვრება გრძელდება _4_

სცენაზე გასვლისას უბრალოდ ყველაფერი დამავიწყდა, ჯგუფის წევრები გარშემო შემოვიკრიბე და სულ ორი სიტყვა ვუთხარი გავაკეთოთ ის რასაც ვაკეთებთ - მაგრამ ჯგუფის ნაწილი ჯერაც არ მოსულა. შემაწყვეტინა მაიკლმა და შეშინებული და თან დაბნეული თვალებით შემომხედა.

უცნობი(5)

ოთახში ისეთი სახით შევედი, მარიამი ყველაფერს მიხვდა, მაგრამ არაფერი უკითხავს. მთელი დღე მიშოზე ვფიქრობდი, მაგრამ დავრწმუნდი რომ სწორი გადაწყვეტილება მივიღე, ეხლა მიშლის ხელს რომ საქმეზე ვკონცენტრირდე და შეყვარებული რომ გავმხდარიყავი, წარმომიდგენია

დაუჯერებელი 'თავი 3'

ვიქტორია ან უბრალოდ ვიკა ძალიან ლამაზი გოგონაა, რომლის ცხოვრებაშიც ბევრი რამ ხდება, დაწყებული იქედან რომ ბიჭი რომელსაც დაქალი ურიგებს არ აღმოჩნდება ის ვისაც ელოდა და ძალიან გაუცრუვდა იმედები,

მებაღე (სრულიად)

დადას დიდი მწვანე თვალები ჰქონდა... ყველაფერზე დაკვირვება უყვარდა. საათობით აკვირდებოდა ხოლმე რასაც თვალს დაადგამდა, მერე კი იჯდა დიდ ხანს და ხატავდა, თან შესაფერის მუსიკას შეარჩევდა, ყურსასმენს მოირგებდა და ჩაეფლობოდა თავის შემოქმედებაში...

ასეც ხდება ხოლმე (მერვე თავი)

სიბრაზისგან აწითლებულმა გამომხედა და ჩქარი ნაბიჯით წამოვიდა ჩემსკენ .. ხელში ამიყვანა და თოვლში ჩამრგო, ახალი დარგული ნაძვისხესავით, თან თოვლს მაყრიდა .. -ვერგიტან, მეზიზღები ნიკა დვალო , მძულხარ.. ვკიოდი და თან ანას ხელს ვეჭიდებოდი, რომ