იყალთოელი ბიჭები ,,ღამეული ექსპედიცია (ნაწილი 7)

მთვარეს ღრუბლები წამოჰფარებოდა და აღარც ვარსკვლავები ჭიატობდნენ ცაზე. პირღია ვეშაპს ჰგავდა შავ ღამეში ბუჩუკურთელების სახლის მაღალი სხვენი. იქ კურდღლის ძილით ეძინა სანდროს. წარამარა წამოხტებოდა ლოგინიდან, თვალებს ფართოდ აჭყეტდა და ყურდაცქვეტილი

ესეც გაივლის...უბრალოდ არ დანებდე

უბრალოდ საშინელებაა უყურებდე შენს მშობლებს რომლებიც აღარ სუნთქავენ, მათი კანის ფერი ქათქათა ღრუბელს მაგონებდა და უბრალოდ ისინი ვეღარ მამშვიდებდნენ ვერ მარეიგებდნენ: - ესეც გაივლის, უბრალოდ არ დანებდე... ეს გრძნობა რომელიც ბოლოს გიღებს, ყველა ფიქრი

ცხოვრების გზები (თავი 3)

მეორე დღეს ჩვეულებრივ კოლეჯში წავედი. ლექციებმა როგორც ყოველთვის მოსაწყენად ჩაიარა. რატომღაც სანდრო არ ჩანდა!! ცოტა მოვიწყინე! თაკოსთან ერთად ბოლო ლექციაზე ვიყავი როცა რაღაცის ჩამტვრევის ხმა გაისმა. თავი ავწიე, გავიხედე და...

Secret/საიდუმლო (თავი 17,18,19,20)

-წამოდი, - ქვემოდან ამომძახა ზეინმა. ხელები აივნის კიდეებს მაგრად ჩავჭიდე, არ ვიცოდი რა მექნა და თავი მისგან როგორ დამეღწია. მთელი დღეა ჩემი და ჰარის საუბარი თავში მიტრიალებს. -არ შემიძლია, - ჩუმად ჩავსძახე და კბილებით ლოყის შეიგნიდან ხორცის კვნეტა

სიგიჟის ზღვარზე (თავი 3)

-ახლა არა. - გაეცინა, ოღონდ ისე სარკასტულად არა როგორც პირველ დღეს. ეს ნამდვილი ღიმილი იყო. იმ მომენტში მისი თვალები ზღვას მივამსგავსე. ზღვასავით ლურჯი იყო, მაგრამ მშვიდი არა, პირიქით. თითქოს მღელვარე ტალღები ნაპირებს ეხეთქებოდნენ და ჩემკენ

მებაღე (ნაწილი 32)

პატრონი დარდობდა და რაც უფრო გადიოდა დრო, მით უფრო მეტად არ აძლევდა მოსვენებას, ქალაქში, იმ დღეს, სალონის ვიტრინიდან დანახული უგო... „ის საშიშ თვალება კაცი... და უგო... საიდან?.. როგორ?.. იქნებ სულაც არ იყო ის კაცი უგო?... ან დადას რატომ ეშინია

ჩემი ნინა! (2)

ყველაფერს აქვს დასაწყიდი და ასევე დასასრულიც,ის ცდილობდა ჩემთან ურთიერთობას,რომელი მხოლოდ გართობა იყო მისთვის,ჩემნაირ გოგონებს ის ვერასოდეს გაუგებდა,იმიტომ რომ მისი მოტივი მხოლოდ გართობა იყო,ყველასთან ვისთანაც მას მოუნდება,თუმცა არ ვაპირებდი მისი

შეგეჩვიე IV

თვალი ვერ მოვხუჭე დილამდე. რა დამემართა მე ხომ არასოდეს ვაძლევ გრძნობებს უფლებას დამთრგუნოონ. მეშინია, მეშინია რომ თებეას კითხვები გაუჩნდება მე კი არ მინდა ის დიდი ტკივილი გავიხსენო. საკუთარ თავს ხომ ვერ მოვატყუებ, მართალია ჩემნაირი ადამიანი

უცნობი (1)

ტელეფონი გავთიშე და სამზარეულოში გავედი დედა ნათიას (დეიდაჩემს) უყვებოდა როგორ ჩავაბარე სად მოვხვდი... კვერცხის გარჩევას ვიწყებ როდესაც კარზე ზარის ხმა ისმის დედამ კარი გააღო, მამა იყო გიორგისთან (მამაჩემის ძმაკაცი) და ვიღაც ბიჭთან ერთად კარგი ტიპი

ჰილეგი (14)

მანქანა სწრაფად მიდიოდა გზაზე. წამის მეასედებში სცდებოდა ხეებსა და გადაფენილ, გადაკეცილ გზებს. ქეთი თვალს არ აშორებდა ხედს. თან ეცნობოდა და თან, ეუცხოებოდა იქაურობა. ყოველ წამს იმაზე ფიქრობდა, რისი ნიშანი იყო ვიოლები და ლეგენდის ამბავი?! ნებისმიერი