ყველაფერი უფერულდება #1

-პირველად ვხედავ გოგო ასეთი გამაღიზიანები იყოს. -კომპლიმენტად მივიღებ. -შენ მემგონი ყველაფერი პირიქით გესმის ხო? -არვიცი სიმართლე გითხრა, ექიმთან რომ ვიყავი ყველაფერი რიგზე გაქვსო. თუმცა შენ თუ ეჭვი გეპარება ისევ გავისინჯავ. მაგაზე გაწყენინებ კაცო?

ამქვეყნიურ ჯოჯოხეთს მოგიწყობ +18 (10)

ყურებში ისეთი ხმა ჩამესმოდა თითქოს განგაშის ზარები რეკდნენ, ჭყვიტინა სიგნალიზაციას ჰგავდა, ძილს თავს ვერ ვაღწევდი მეგონა რომ მესიზმრებოდა ანდაც ჩვეულებრივ 6 საათი იყო და ვარჯიშის გამო გვაღვიძებდნენ, მაგრამ არ ჰგავდა ეს იმ სიგნალს რითიც 6 საათს

იძულებითი თანაცხვრბა (1 თავი)

-ნატა დღეიდან იმ კაცს ეკუთვნი...ნიკამ თვალებით მოასიარულე მამაკაცზე მიანიშნა და ამოიხვნეშა, ნატას იმდენად უაზროდ მოეჩვენა ნიკას ნათქვამი უნდა გადაეხარხარა როცა დაინხა ნიკას თვალიდან ცრემლი როგორ გადმოვარდა. მაშინ მიხვდა რომ რაღაც რიგზე ვერ იყო,

ცხოვრების გზები (თავი 2)

გათენდა. ჩიტების ჭიკჭიკმა გამაღვიძა. დღე სასიამოვნოდ დაიწყო. მაღვიძარას დარეკვას არ დაველოდე და ელენეს ოთახში ჩუმად შევედი. -ელენე გაიღვიძე -რაიყოოოოოო?? გაიზმორა და ძილი განაგრძო -გოგო გიომ დამირეკა!! ელენე მაშინვე წამოხტა. ხო მართლა გიო ელენეს

ექსკლუზიურად ჩემთვის ხარ ბიჭო შექმნილი (5)

-რა მოხდა?-გაკვირვებულმა იკითხა ზურამ -ლილეს მანქანაში ჩაჯდომის ეშინია-მოკლედ აუხსნა გაკვირვებულ საზოგადოებას ვატომ -როგორ?-ყბა ჩამოუვარდა რამის დამიანეს -როგორ და მეშინია-გაბრაზებით გავხედე მარიამის ტყუპს -რატომ?-ძალიან ჭკვიანური შეკითხვა დასვა

Secret/საიდუმლო (თავი 13,14,15,16)

-ეს ვინ გაგიკეთა? - ასევე შეშფოთებულმა მკითხა და ხელით კისრისკენ მიმანიშნა. ო არა! წამსვე თმით დავიფარე ის ადგილი. -არავინ! - მაშნვე ვიუარე. -ანაბელ რა მოგივიდა?! - არ მეშვებოდა ლილი. -რაღაცას მივარტყი ქუჩაში რომ მოვდიოდი, არაფერია ლილი. -ანაბელ ნუ

სურვილებს შემისრულებ?!#3

- აბა სად მივივართ?!- ემი მანქანაში უჩამ ჩასვა ღვედი შეუკრა და მანქანა სწრაფად დაძა ადგილიდან. - ხო... ჯერ კახეთში წავიდეთ, - კახეთში?! იქ რაგვინდა?!- ემიმ ლენონები მოირგო კეპა დაიხურა და მოსვენბით მოკალათდა. - სურვილები უნდა შევასრულო ერთი

მნახველი მოკვდება (ll თავი)

მეორე დღე გათენდა. დილით რაღაცის ხმა შემომესმა, ეს ხმა სამზარეულოდან ისმოდა,ახლოს რომ მივედი, თურმე ჩემი და საუზმეს აკეთებდა. ორივეს რაღაცის თქმა გვინდოდა, მაგრამ არცერთი არ ვიღებდით ხმას. უკვე იმ საზღვარზე მივედი, ბოლოს სიჩუმე მე დავარღვიე და

თავს დავიხსნიდი ამ სატანჯველი ცხოვრებიდან (დასასრული)

ჯერ კიდევ ვერ გამიაზრებია რა ხდება, ან იას რა უნდა ვუთხრა ან ამ ცხრამეტი წლი ლაწირაკმა ბავშვი როგორ უნდა გავზარდო, არ ვიცი არაფერი არ ვიცი ათასი კითხვა მიტრიალებს თავში, მაგრამ რატომღაც ბექას იმედი მაქვს, მჯერა მისი. ჩვენი ქორწილის შესახებ ყველამ

მებაღე (ნაწილი 31)

საშიშ თვალება კაცთან პატრონს წლების მანძილზე გარიგება ჰქონდა. ქალაქში ერთი დიდი, უმსხვილესი ბანკისა და მისი რამდენიმე ფილიალის მფლობელს რა საქმე უნდა ჰქონოდა ყაჩაღთა ბელადთან, თუ თავადაც არ იყო გაქნილი ავაზაკი სულის.