შეგეჩვიე VI

უკვე აშკარაა საიდან გაჩნდა ჩემს სხეულში უცნობი ნივთიერება. ალბათ ლოლიტა მწამლავდა ნელ–ნელა ამ დროის განმავლობაში. მაგრამ ჩემგან რა უნდა. ამას რატომ აკეთებს. ნამდვილად იოანეა ამის მიზეზი. რატომ უნდა ჩემი მოკვლა სულ რამოდენიმე კვირაში მე ხომ ისედაც

ნინი and დამიანე (XVI ნაწილი)

მთელი ამ დროის განმავლობაში დემე არ მომშორებია, სულ იქ იყო სანამ ვხატავდი. მესაუბრებოდა და მართობდა, ყავა მომიტანა და ერთად დავლიეთ. ნახევრად, რომ მოვრჩი ხატვას უკვე აღარ შემეძლო, ხელები დამეღალა. -დღეისთვის საკმარისია._დემეს ვუთხარი და ფუნჯები

თბილისელები #9

ხო,ვერ ალბათ ვერ ყველაზე საშინლად ვერ ეგეც ნიკუშას მიერ:) საერთოდ მე ნიკუშას მიერ ვიყავი წითელიც, ფერადიც, მოწყენილიც, გაღიზიანებულიც და ცხრა ცას გადაცდენილიც.

ბედნიერების რეცეპტი (მეოთხე თავი)

დაღვრემილი სახით გაჰყურებდა ხეობაში დაკლაკნილ გზაზე მიმავალ ავტომობილს ნიკოლოზი, დედის კალთაში მჯდომ პატარა თორნიკეს თავი გამოეყო ფანჯრიდან, გაკრეჭილი, ბედნიერი სახით უქნევდა ხელს და ნახვამდისო, ხმამაღლა ეძახდა მამაოს. ბავშვის წკრიალა ხალისიანი

სიყვარული მოდის,სიყვარული ქრება (თავი 1)

დაცვამ კარები გაგვიღო და სახლის წინ გავჩერდით,მანქანიდან გადავიდა და სახლში შევიდა,რა გაუძლებს ორ საათიან ლექციას,ან მაკას თვალთმაქცობას,რომ ვითომ ჩემზე ღელავს. როდის შევიცვლები?ან რატო არ ვგავარ ანდრიას,ბიძაშვილს რომელიც მამამ გაზარდა.თვალებს

ერთხელ მისტიქ ფოლსში

ვირჯინიის შტატში მდებარეობს პატარა ქალაქი მისტიქ ფოლსი, ამ ქალაქს თან ახლავს უამრავი უპასუხო შეკითხვა. მისტიქ ფოლსს დაარსებიდან დღებდე არ ერთი უცნაური და აუხსნელი ისტორია უკავსირდება, ისტორია რომელსაც მშობლები ბავშვებს შესაშინებლად უყვებიან,

საბედისწერო რომანი თავი 7

ოცნება იყო რომ მალდივებზე საყვარელ ადამიანთან ერთად წავსულიყავი მარამ ამ უტვინომ საიდან მოტვინა ამდენი...... 6 საათიანი მგზავრობის შემდეგ ჩავედით ჩემს საოცნებო ადგილას ყველაზე სუმპატიურ ადამიანთან ერთად.დავბინავდით სასტუმროში,არათქმაუნდა ერთ

შენ შემცვალე (Chapter 19)

- ელე ! - ვიღაც ხელებში ჩამაფრინდა და მთელი ძალით ჩამიხუტა. - ბექა... ნინი ! ის... უნდა ვიპოვო ! - ამოვისლუკუნე და მის მკერდში თავი ჩავრგე. - ჰეი, ჰეი დამშვიდდი კარგი ? მას აუცილებლად ვიპოვით ! - ჩემი სახე მის ხელებში მოიქცია და სევდიანად გამიღიმა.

მორჩილება 8

ზურა მისკენ გადაიხარა და აკოცა. ისევ განაგრძეს ლაპარაკი. -ხან ისე ვერ გკოცნი,რომ თავი დამნაშავედ არ ვიგრძნო - შეჩერდა ზურა და უთხრა -თუ არ გინდა ნუ მკოცნი -როგორ არ მინდა -ხოდა ცოტა ხანს მაინც ნუ ფიქრობ მაგაზე - უთხრა მარიამმა.ცოტა ხანში ზურამ მეორე

უცნობი (2)

სადარბაზოში შევედი ვცდილობ გავიგო მიშო წავიდა თუარა, მაგრამ ღმერთო ის ისევ აქ არის. სახლის კარები ჩუმად გავაღე დედას ეღვიძა, მამა სახლში არ იყო მე მაშინვე ჩემს ოთახში შევედი და მომხდარზე ვფიქრობდი არვიცი ეს რა იყო, რატომ მაკოცა?