''ორმაგი ცხოვრება'' (მეთერთმეტე თავი)

ქალმა ნაზად გაუღიმა. ჯერ ისევ წინა ღამის ხორცისფერი ხალათი ეცვა. გოჩამ მანქანის კარი გაუღო ლილის. ისიც მივიდა, რომ ჩამჯდარიყო, მაგრამ სანამ ფეხს ააბიჯებდა მობრუნდა და თამუნას წინ გადგა. -გმადლობთ_რაღაცნაირად სევდიანად წარმოთქვა, მან და ვიკასკენაც

უპატიებელი თავი 1

პროვინციელი ახალგაზრდა ცდილობს იცხოვროს მშვიდი,სტაბილური ცხოვრებით თუმცაღა კარზე მომდგარი ისტორია არ არცდის იყოს ბედნიერი. ცხოვრების ჭიდილში განადგურებული მია ცდილობს იპოვოს გამოსავალი და გახსნას შავი ყუთი

ირმის ნახტომი -5-

''იმას ვუხსნით სხვას, რაც ჩვენთვისაც გაუგებარი ხდება მაშინ, როცა გვიყვარდება. არ ვიცი, უნდა მიხაროდეს, თუ მწყინდეს, რომ ქალი ვარ. სიყვარულის დროს გვავიწყდება ჩვენი მეობა. მამაკაცი კი პირიქით, იხსენებს, რათა ქალი უფრო მიეცეს დავიწყებას. საცოდაობაა,

ალუბლები (3)

გაორება ყველაზე ცუდია! რომ არ იცი რა გინდა, ვინ გინდა, რა ხდება შენ თავს, ერთი მე ებრძვის მეორე-მეს და ამ ბრძოლაში შენი პიროვნება იმდენად იჩაგრება, რომ ბოლოს სიგიჟის ზღვარზე სისულელის ჩადენაზეც კი არ ამბობ უარს.

ჩემი მწვანეთვალება (6)

უკნიდან შეხება და ცხელი სუნთქვა ვიგრძენი. მივხვდი ვინც იყო. შემოვბრუნდი და მწვანე თვალებს შევეჩეხე. ხელები კისერზე მოვხვიე და ცეკვა გავაგრძელეთ, თუმცა ზედ არ ვუყურებდი.-რაღაცას ვგრძნობ შენდამი, ბელ -მისი ცხელი სუნთქვა

შურისძიება ვამპირის ენაზე (10)

-ემააა!- მთელი ხმით დაიღრიალა დენიელმა და მის ხმაზე კაარადაზე დალაგებული წიგნები ძირს გადმოვარდა, ხოლო ფანჯრები დაიმსხვრა. თვითონაც არ იცოდა დენიელმა რა ანაღვლებდა, ის რომ ჯესიკა მოკვდა თუ რიტუალი რომ ვეღარ შესრულდებდა,

სიყვარული და შურისძიება (28თავი)

-აპა ბიჭებო მეც მოვედი, სად არიან ის უნამუსოები?-აქ გვყავს ლევან. მობრძანდი.-გამრჯობათ ბიჭებო, აპა რაშვებით როგორ მოგწონტ აქაურობა?-ძალიან მაგარი ადგილი, ამაზე უკეთესს ვერასოდეს ინატრებ.-ხო აპა რა. შეგიძლიათ ნელ-ნელა შეეჩვიოთ, იტიტომ რომ

გამოსაშვები კლასი(5თავი)

მასთან ნელ-ნელა უფრო თავისუფალი და გახსნილი ვხდები. ეს უკვე თამაშის ნაწილი აღარაა, ეს ყველაფერი უკვე რეალურად ხდება. ნეტავი ბანკეტზე ვინ იქნება ჩემი პარტნიორი? ნუთუ გიო? არა, ეს შეუძლებელია... ალბათ გამოსაშვებზე ზედაც არ შემომხედავს... სასადილოდ რომ

მოღალატე (სრულად)

დაჩი დავტოვე, წამოსვლის წინ მთელი ძალით მოვეხვიე მასაც და ვაჩესაც. ვიცოდი ვერასდროს ვნახავდი. აი ახლა მტკვრის პირას ვდგავარ, სიკვდილს სულ ერთი ნაბიჯი მაშორებს, ჩემს გამო გაგიჟდა ჩემი და. მე დავუნგრიე ცხოვრება. და გავბედე, გავბედე და გადავდგი

შენი სიყვარულის ფობია მემართება (36)

ცვეტში ბევრჯერ მითქვამს, რომ უაზრო ლაპარაკი ჩემი სტილი არ არის, ამიტომ წასვლის თემაზე მოკლედ ვიტყვი ყველაფერს - ნიტამ საბოლოოდ გადაწყვიტა ჩემთან ერთად დაბრუნდებულიყო საქართველოში, ამით რაღათქმაუნდა მაგარი კმაყოფილი