სიყვარულის უარმყოფელი(ნაწილი 10,დასასრული)

ჩემო ძვირფასო მეგობრებო, სამწუხაროდ ჩვენი ისტორია დასასრულს მიუახლოვდა, ამ ბოლო თავში შევეცდები მოკლედ გადმოგცეთ თუ რა მოხდა სოფოსა და დედამისის სახლიდან წამოსვლის შემდეგ, ბატონი ვახუშტი თავიდან

მათხოვარი (17 თავი)

სადღაც, ბინძურ ოთახში ვდგავარ, რომელსაც ერთი ცალი, ნახევრად მბჟუტავი ნათურა ძლივს ანათებს, ნათურასთან რკინის მაგიდა დგას, აქეთ - იქით ორი სკამი, ესა და ეს. ნესტისა და გაურკვეველი ნივთიერების მწარე სუნი ცხვირს მწვავს. - ნეტა სად ვარ?! - საკუთარ

როგორც დაიწყო ისე დასრულდა (3 თავი)

-სასწრაფოდ მოიტანეთ საკაცეები. აქ 4 მძიმედ დაშვებული ახალგაზრდაა, რომელთა გადარჩენა ძნელია. განსაკუთრებით რთულია გოგონების სიტუცია. მძიმე მოტეხილობები და თავის არეში მძიმე დაზიანებები აქვთ. ბიჭების მდგომარეობა შედარებით უკეთესია. მათ მსუბუქი

ზღვითურთ [დასასრული]

ახალგაღვიძებულს წუთი დამჭირდა ჩემი ადგილსამყოფელის გასააზრებლად. საწოლზე წამოვჯექი და თვალები მოვისრისე. გამახსენდა წინა ღამის საუბარი და გაბრუებულივით ერთ ადგილს მივშტერებოდი. "ანუ, მორჩა? ასე მარტივად შევრიგდით? იქნებ ყველაფერი მე გამოვიგონე და

ჩემს გარდა არავინ შეიყვარო.(4)

-დათა! უნებურად წმოვიყვირე.არაფრისმთქმელი მზერით დაიძრა ჩემკენ.დავინახე გოგო როგორ ალმაცერად მიყურებდა.გულში რაღაცამ ძალიან მაგრად გამკრა.ასე ადვილად შეუძლია ჩემი დავიწყება?გუშინ მე რო მეფერებოდა?მე რო მკოცნიდა?მეგონა გავაფრენდი ეჭვიანობისგან..

მადერა (1)

შესაძლოა მართლაც ბომბი იყო შიგნით ან ადამიანის ყური, ვერც აფეთქებისთვის გავიმეტებდი ჩემს მეზობლებს და ვერც ჩემ თავს – გალიისთვის. და იმ საღამოს, როცა მარტო დავრჩი და აკანკალებული ხელებით ყუთი გავხსენი, ვინატრე დროის უკან გადახვევა შემძლებოდა.

უშენოდ მოვკვდები (1 თავი)

ცხოვრება ისეთი არაა როგორიც ვგგონია, ყველაფერი შეიძლება ერთმა შემთხვევამ შეცვალოს უკეთესობისკენ ან უარესობისკენ, ზოგჯერ კი იმაზე დიდი ტკივილის გადატანა მოგიწიოს, რაზეც არასდროს გიფიქრია, წუთისოფელი მუხთალია ისეთ დროს გვიმტყუნებს როდესაც არ ელი, და

შენს მეზობლად (ნაწილი 24)

ლიზის სახლი ძალიან მოეწონა, ბედნიერი ქალი ვარო, განაცხადა და სახლის საკუთარი გემოვნებით მოწყობას შეუდგა: ავეჯი დაამატეს, ინტერიერში სხვადასხვა დეტალები შეცვალეს, მერე ბარგი შემოზიდეს და საღამოხანს, როცა ყველაფერს მორჩნენ და როგორც იქნა, მილაგდნენ,

სიყვარულის შიშის სინდრომი (5)

-გამარჯობა ბატონო მამუკა - ძლივს გადავაბი ეს სამი სიტყვა ერთმანეთს და შიშისგან ჩემს ტუჩებს კბენა დავუწყე -რისი შეგეშინდა კატო? - მისი ხმა ძალიან მშვიდი იყო რაც ცოტათი მეუცნაურა -არაფრის , უბრალოდ... - არ ვიცოდი სიტყვა როგორ დამემთავრებინა ამიტომ

მე შენ სიცოცხლე გაჩუქე (თავი 22)

-მოიცა... ტყუპები? როგორ თუ ტყუპები. ჩვენ... ხომ... ერთი-ანკა დაბნეული იყურებოდა ხან ექიმს შეხედავდა ხან ერეკლეს რომელსაც სიხარულისგან სახეზე ღიმილი ყურებამდე ჰქონდა.