ორი აბი (სრულად)

გსმენიათ თეთრი კედლების შესახებ? მაშინ მე მოგიყვებით. სამოთხე არ გეგონოთ, ფსიქიატრიული საავადმყოფოა. პირველად რომ მოვედი, სხვანაირი იყო, ახლა ცოტა შეცვალეს და... ჰო, შეცვალეს და თუ მოსვლას დააპირებთ, წინასწარ მომწერეთ წერილი. ღმერთო ჩემო, ნუთუ არ

ირმის ნახტომი -4-

''მინდა ყველაფერი ბედისწერას დავაბრალო, მაგრამ რა ქნას იმ ბედის საცოდავმა მწერალმა, როცა ყველა თავისი შეცდომების შედეგს მას აბრალებს? ჩვენი აზროვნება ასეა მოწყობილი. რაც გამოგვდის და რაც კარგია, ჩვენს სახელს უნდა მიეწეროს და რაც არ მოგვეწონება,

სიყვარული "ჰეროინის" " წესებით. ( ნაწილი 2)

11ივლისი დათო მთელი დღე არ გამოჩნდა. არ მინდოდა მარის შეემჩნია , არფერს ვამბობდი მაგრამ ძალიან ვბრაზობდი. საღამოს მოვიდა დაპირებული ლუდით. თუმცა ძალიან უჩვეულოდ იქცეოდა. არ მიყურებდა, საერთოდ არ მაქცევდა ყურადღებას. ნეტავ რა სჭირს? მხოლოდ ეს ფიქრი

ამომავალი მზე (სრულად)

მეღიმება და მახსენდება ის საყვარელი ბათუმელი წყვილი. რომელიც ოთხი წლის წინ ნაპირას ვნახე და მივაშტერდი. მაშინ მინდოდა, ღრმად რომანტიკული შტრიხი დამენახა თუ რომანისთვის პერსონაჟს ვეძებდი, არ ვიცი, თუმცა რამდენიმე წუთის განმავლობაში მეგონა, გოგონას

სიყვარული და შურისძიება(27თავი)

-სოფო გთხოვ ხმა გამეცი რა. ბიჭებო ესენი დაიჭირეთ და არსად გაგექცნენ იცოდეთ, პირდაპირ განყოფილებაში წაიყვანეთ და ყველამ უდარაჯეთ. რომ გაგექცეთ სუყველას დაგხოცავთ. დიანა შენ ჩემს გვერდით იყავი და არ მომშორდე იცოდე. აი სასწრაფოც მოვიდა. წამოდი დიანა

დასაწყისიდან დასასრულამდე

თორნიკეს სწრაფად მიჰყავდა მანქანა. ნახევარი გზა უკვე გავლილი ჰქონდა. ეკასკენ მიიჩქაროდა. ერთი სული ჰქონდა მალე ენახა და ჩახუტებოდა. მისი სურნელი ისევ შეეგრძნო.მისი ერთი ჩახუტებისთვის რას არ დათმობდა ახლა. მას რომ ისევ ეყვირა

ჩვენი ფერი (5)

ვერ ვგრძნობდი დაღლას შიშს ვერაფერს ვგრძნობდი, თითქოს ირგვლივ სიჩუმე იყო ჩემშ კი ყველაფერი გაჰკიოდა. ყოვოლთვის მეშინოდა მარტო დარჩენის ახლა კი მარტო ვიყავი.. არავინ მახსოვდა მახსოვდა მხოლოდ ის, რომ ჩემი ცხოვრება ერთი

სიყვარული "ჰეროინის" " წესებით. ( ნაწილი 1)

ისტორიას რომელსაც მოისმენთ ნამდვილია. არ მინდა იფიქროთ , რომ ჩემგან რომანის გმირს ან მისაბაძ პიროვნებას ვქმნი. უბრალოდ მინდა რაღაც დარჩეს, ამ ამბიდან და ჩემგან, მისგანაც. როდესაც ადამიანი კვდება რაღაც მაინც რჩება ამ ქვეყნად. შესაძლოა ეს იყოს შვილი,

ალუბლები (2)

-ნენ, რაღაც მინდა გთხოვო, რა..-მითხრა თაკომ და თვალებით მანიშნა ოთახიდან გავსულიყავით. აჭარის ამბავი ხომ იცით? წვიმას რომ იწყებს აღარსდროს ჩერდება. ხოდა, ჩვენც გავედით გარეთ გადახურულში და მესამე მეგობარ წვიმასთან ერთად

ვნება (მეხუთე ნაწილი)

ფინჯანი ხელში ფრთხილად ავიღე,პირთან ახლოს მივიტანე და სული შევუბერე,ჰაერში ჩაის ცხელი ორთქლი აიზიდა,მას სურნელიც აჰყვა,საკმაოდ თავბრუდამხვევი,ყველაფერს გავიღებდი ახლა რომ მარტო ვიჯდე და ჩემთვის ვსვამდე.ჩაის სურნელი ხომ მასაც გავუნაწილე.