ღამე ორი ცის ქვეშ (თავი 3)

-ძალიან ლამაზი ხარ,ვიდრე სურათებში...-დაბნეული ჩანს,სიტყვას სიტყვაზე ძლივს აბამს..არაფერს ვეუბნები,მხოლოდ ვუღიმი..შემდეგ მახსენდება,რომ ოფლიანი ვარ,სალხში უნდა წავიდე და გადავივლო,ვემშვიდობები,თუმცა ის უარზეა.. -ზღვა რისთვისაა?-მეკითხება და ზღვისკენ

ჟურნალისტი ერთი თვით (8)

კი,უბრალოდ ცუდი სიზმარი მესიზმრა . მთელი სხეულით ამეკრო, ისე უცებ დავმშვიდდი თითქოს არაფერი მომხდარიყო. თმაზე ნაზად მეფერებოდა ⁃ ჩემს გვერდით არასდროს არ უნდა შეგეშინდეს ,- ყურში ჩამჩურჩულა.

ზებუნებრივი (თავი მეხუთე)

დილით რომ გამეღვიძა,ალექსი ოთახში არ დამხვდა.გუშინდელი ღამის გახსენებაზე გამეღიმა და ამავდროულად შემეშინდა."რა იქნება შენმდეგ" მხოლოდ ეს მიტრიალებდა თავში,როდესაც ტელეფონი აწკრიალდა. "რა ცუდია როდესაც უყვარდებათ და შემდეგ კარგავენ არა?მეცოდები.შენი

ბლა ბლა და კიდევ ერთი მეოცნებე (3)

-მე ევა.და უბრალოდ გავჩუმდი,არ ვიცოდი რა მეთქვა,მსგავსი სიგიჯე არ ჩამიდენია არასრდოს და საერთოდაც არავის მიმართ არ გამჩენია ესეთი ვნება.

მათხოვარი (10 თავი)

მეათე თავი არის მომენტი, როცა გგონია რომ საკუთარი შესაძლებლობების მაქსიმუმი გააკეთე, გეტკინა, მაგრამ მოითმინე, გეწყინა, მაგრამ აპატიე. როცა ფიქრობ, რომ ყველაფერი თავზე დაგემხო, დაგენგრა თუკი რამ ძვირფასი გქონდა. მიკვირს, საერთოდ აზროვნების უნარი

სიჯიუტე ბედნიერებას დაგაკარგვინებს 11

-გამარჯობა,ლამაზო,როგორ ხარ?ახლა მოყევი ვინ დააზარალე და როგორ,-თან იცინოდა -ბექაა,ჯერ არავინ,-ვთქვი და გამეცინა -ჯერ?რა იყო აპირებ?იმედია მიშო არ იქნება,-თან ხარხარებდა

მგონი შემიყვარდი (15)

-რაებს ლაპარაკობ მია?! რას ქვია რას გავხარ?! - ოდნავ დაბნეული ტონით "მისაყვედურა" და ჩემ წინ ჩამოჯდა... - შენ ჯერ კიდევ ის მია ხარ ვინ მე მიყვარს და როგორი მიაც არ უნდა იყო მე მაინც მეყვარები.. ესეთი მიაც მეყვარები გამხდარი და ფერწასული.. მე

სიყვარული თუ "ხალხმა რამე არ თქვას" თავი 2

- არ მინდა იქ შევჭამ რამეს ან საცხობში გამოვივლი და იმ კრუასანებსაც წამოგიღებ შენ რომ გიყვარს. მიყვარხარ დეე წავედი. ისევ ლოყაზე ვაკოცე და ისე რომ არც კი დავლოდებივარ მის დამშვიდობებას სახლიდან გამოვედი. დედამ ფანჯრიდან გამომაყოლა თვალი. როგორც კი

ჩემი მწვანეთვალება (2)

კარამ კარადასთან მმიყვანა, რომელსაც ზედ 204 ეწერა. სახელურს ხელი მოვკიდე და ჩმოვწიე, თუმცა არ გაიღო. მეორედ უფრო ძლიერად ვცადე, თუმცა უშედეგოდ. ეს რა ჯანდაბაა. უცბად შევხტი, როდესაც კარადას ვიღაცის ხელები შეეხო. მივბრუნდი და ვიღაცის მწვანე თვალებს

ყველაფერი ტყუილით დავიწყეთ(9)

მეღირსა და ჩავაღწიეთ სვანეთში. კიდევ კარგი თორემ ამხადა თავისქალა ანამარიამ თავისი უაზრი ტიტინით. გიჟივით გადმოვხტი მანქანიდან და პატარა ხის სახლში შევვარდი. ფეხებში მომყვა ლიზა მერე რეზი იკა ანამარია და ძაღლები მე გამომეკიდნენ. ულამაზესი ადგილი