დასაწყისი (ნაწილი2)

-ღმერთოჩემო როგორ შემეშინდა ხვდებით მაინც რას აკეთებთ -კი თანაც ძალიან კარგად სამაგიეროს გიხდი -უტაქტო და უხეში ხარ შენთან თამაშს არვაპირებ აქედანვე გაფთხილებ. -და გგონია რო მე ვთამაშობ ჯობია სირბილი გააგრძელო ამდენ ლაპარაკს. .

ქალბატონი ქალდანი (10)

ყველაფერი მეორდება, ტკივილი, ტკივილი, ტკივილი და სიცარიელე, ყოველთვის ასე ხდება, როცა მგონია რომ ყველაფერი დამთავრდა და ბნელს ნათელი შეცვლის სწორედ მაშინ მთავრდება ყველაფერი. ისევ და ისევ მთელი ძალით ვეხეთქები რეალობას და ყველა ჭრილობა სათითაოდ

''ორმაგი ცხოვრება'' (პირველი ნაწილი სრულად)

-ფრჩხილები კისერზე მთელი ძალით ჩავჭიდე და ისე ძლიერად მოვკაწრე ,რომ სისხლი სულ თქრიალით წასკდა. ისეთ ხმაზე დაიღრიალა გავიფიქრე ალბათ ახლა მომკლავს-მეთქი. ხელებიდან გავუსხლტი ,რომ გავქცეულიყავი და სწორედ მაგ დროს შევამჩნიე ყელზე სვირინგი.

დასაწყისიდან დასასრულამდე...

ხანდახან ადამიანს რაღაც უსიამოვნება შეგრძნება შეგიპყრობს და როგორც არ უნდ შეეცადო თავიდან ვერ მოიშორებ. თითქოს გულის სირღმეში იცი რომ ინტუიცია არ ცდება და რაღაც აუცილებლად მოხდება. გვინდა თავიდან ავიცილოთ მაგრამ არ გამოდის. მეტი უსიამოვნება რაღა

სიცოცხლეს დაბრუნებული [ 1 ]

-რატომ არ დამპირდი? დამპირდი რაა (ტირილი დავიწყე) -რა ტას, რა დაგპირდე (გაკვირვებულმა გამომხედა, მუცელზე მისი ხელი დავიდე და მას გავხედე) -დაგვპირდი, რომ არ დაგვტოვებ, ძალიან გთხოვ დაგვპირდი რაა (ანდრე მაგრად ჩამეხუტა)

ყველაფერი კარგად იქნება

ამ,ნაწარმოებში აღწერილია თინეიჯერი გოგოს ცხოვრება,რომელიც არის ღარიბი ფენიდან.ამის გამო მას უწევს სხვადასხვა დამცირებების ატანა.დედას სიმსივნე აქვს,ხოლო მამა მიატოვა როდესაც 7 წლის იყო.მაგრამ გოგოს ცხოვრება თავიდან დაიწყება და მალევე ყველაფერი

ჩხუბით დაწყებული სიყვარული 2

იმ გაკვეთილზე ჯგუფში არ შევსულვარ, მაგრამ მეორეზე კი შევედი, მაგრამ მასწავლებელს წინასწარ ვთხოვე _აუ, მას გთხოვთ სხვაგან დავჯდები ან ანდრო გადააჯინეთ –ანდრო ვინაა? ახალია ვინმე? –ხო ახალია –კი მაგრამ რატომ? –საშინლად გამაღიზიანა, და სხვაგან დავჯდები

სკოლა

გამარჯობა! ჩემი სახელია ნიტა. მე ვარ ერთი ჩვეულებრივი გოგონა, სკოლის მოსწავლე თბილისიდან. მე მოგიყვებით ჩემი ერფეროვანი ცხოვრების - მრავალფეროვან ისტორიას.

ვაჩე ვიბლიანი თავი 14

უკვე საკმაოდ შეზარხოშებულმა ვაჩემ სალომე თავის ოთახში შეიყვანა და რაკი მარტო დაიგულა მთელი გრძნობით დააკვდა ბაგეებზე. -ყოველდღე სულ უფრო და უფრო ვრწმუნდები იმაში, რომ შენ ჩემთვის ხარ დაბადებული - ჩასჩურჩულა ვნება მორეულ გოგონას, ვაჩე ვიბლიანი თავი

უთქმელი სიტყვები (თავი 4)

საყვარელი მამაკაცის სახლის წინ იდგა და ვერ ბედავდა ზარი დაერეკა. თავში ათასი ფიქრი უტრიალებდა, რომ გამოაგდოს და საერთოდ არ მოუსმინოს? ან მის თვალებში ზიზღი რომ ამოიკითხოს როგორც ექვსი წლის უკან?