From My Hands (1 თავი)

ტირილისგან და იმედგაცრუებისგან განადგურებული კარებთან იდგა და ნუგეშს ეძებდა თავისი დის - ლელას თვალებში. მამამისი გაბრაზებული უქაჩავდა თვალებს. მის გვერდით მჯდარი მამაკაცი რაღაცას ეუბნებოდა, თუმცა მას არ ესმოდა. შვილისკენ ჰქონდა მტელი ყურადღება

მთელი გრძნობით (6)

საღამო იყო. რეზი სახლში იჯდა და ტელევიზორს უყურებდა. ანი შეფრატუნდა ძმასთან და გვერდზე დაუჯდა. თავი დაადო მხარზე და ჩაეხუტა. -რა იყო ანუშკი?-ძაან მიყვარხარ რეზი.-რა გინდა რომ მთხოვო?-გაეცინა რეზის.-აუ, რა საზიზღარი ხარ! არ შეიძლება ისე

ჩემი მწვანეთვალება (3)

გარედან მანქანის ხმა გავიგე. გავიხედე და ვიღაც ბიჭები დავინახე. ერთ-ერთი მათგანი ჰარი იყო. ღმერთო ამას აქ რაუნდა/ თან ის ქერაც იქარის. ჰარიმ ქერას, როგორც გავიგე ამანდას ხელები წელზე მოხვია და აკოცა. ძალიან გავბრაზდი. ერთ მომენტში ისიც ვიფიქრე, რომ

ქარის საიდუმლო თავი 4

იმ დღიდან ჩემი ცხოვრება თითქოს გაუფერულდა. ბექა გამირბოდა, თავს მარიდებდა. მესიჯებს აღარ მიგზავნიდა, არც ჩემს კაბინეტში შემოდიოდა ძველებურად. დავღონდი. ოთახში მყოფს, გულისყური გამუდმებით კარისკენ მქონდა, იმ იმედით, რომ საცაა, გაიღებოდა და

გთხოვ ჩემთან ერთად წამოდი...(თავი 3)

როდესაც ანი სახლში მივიდა თავისი სიხარული მშობლებსაც გაუზიარა. -ვაიმე ანი შვილო ძალიან გამახარე-უთხრა ოთარმა შვილს -მეც ძალიან გამიხარდა მამა, მაგრამ ჯერ ტესტები უნდა ჩავაბარო ახლა კი Gტხოვთ მაღლა გამიშვათ რადგან ტესტებისთვის უნდა მოვემზადო-უთხრა

''ორმაგი ცხოვრება'' (მერვე ნაწილი)

დრო და დრო თორნიკეს სილუეტი გაიდღაბნა.... აიმღვრა და გაიწელა. რაღაც ბარბაცის მაგვარი იგრძნოო. ხელები გაეყინა და დაუბუჟდა. -ვიკუ წავედით_ჩაესმა შორიდან ლუკას ხმა , მაგრამ უკვე იმდენად შორიდან რომ თითქმის აღარ ესმოდა. ხელი ცარიელ სივრცეს შეაშველა რომ

ერთად.. (1 თავი )

დღეს ჩემ ცხობვრებაში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი დღეა.ბოლო ზარი მაქვს და ძალიან ვნერვიულობ.ჩემი ბიჭებიც სტარტზე არიან,ელოდებიან ჩემ გამოსვლას და მამხნევებენ.მე ბარბარე დადიანი ვარ 18წლის.სკოლას ვამთავრებ და ძალიან ბედნიერი ვარ,რადგან ცხოვრების

გთხოვ ჩემთან ერთად წამოდი...(თავი 2)

წინა თავში: ცოტა ხანში კი დირექტორი შემოვიდა: გამარჯობათ ბავშვებო გილოცავთ სწავლის დაწყებას, ახლა კი რისთვისაც შემოვედი წელს ჩვეი სკოლა მოხვდა გაცვლითი პროგრამების რიცხვში. აირჩევიან მოსწავლეები, თავიანთი შეფასების და მასწავლებლების დახასიათების

მათხოვარი (11 თავი)

მეთერთმეტე თავი - გამოიქეცი?!... - ასე გამოდის. იქნებ მხდალ ადამიანადაც ჩამთვალო, უბრალოდ დავიღალე, მივხვდი, რომ მშვიდი ცხოვრება არ მეღირსებოდა, ჩემს ოჯახს უკვე პრობლემებს ვუქმნიდი, ადრე თუ გვიან, მათაც მოსწყინდებოდათ მუდმივად ჩემი დაცვა. გმირობა არ

ტყვე (თავი 2)

– არ დავიხურავ! – მტკიცედ ვუთხარი იმ იმედით, რომ დედამისს უთარგმნიდა. – ევა, ჩვენი ტრადიციაა... – გაუბედავად წამოიწყო. – ამაში ცუდი რა არის? ქალს თავშალი უხდება კიდეც. – სახლში რა აუცილებელია თავშალით ვიარო? გარეთ თუ გავალ დავიხურავ. – ცოტა უკან