ყველაფერი ჩხუბით დაიწყო♡ 6

მთელი ღამე კოშმარები არ ასვენებდა ნიას.საწოლში წრიალებდა და წუხდა.ესიზმრებოდა თითქოს უამრავი ადამიანი შემოჰხვეოდა გარს და ათას საზიზღრობას ეძახდნენ. -მკვლელო_ისმოდა ერთი მხრიდან -ბოროტმოქმედო _თითქოს და საპასუხოდ ბანს აძლევდა მეორე მხარე

Chocolate 14 თავი

თვალებდახუჭულს სხეულზე წყლის ჭავლი მეცლება,წვეთები აჩქარებულად მიუყვებიან ყელს,მკერდს,აღმართი ცოტა ხანს აფერხებთ,მხოლოდ ცოტა ხანს,მერე კი მთელი სისწრაფით სწყდებიან ადგილს და მუცელზე სრიალებენ,ჭიპთან გროვდებიან,ივსებიან და ისევ მთელი ძალით

შენ ჩემი სასწაული ხარ! 1

გაბრაზებული ესაუბრებოდა გოგონა მის მეგობარს რომელიც აგერ უკვე მეათასეჯერ ეკითხებოდა მალე მივიდოდა თუ არა სახლში.გოგონა რომელიც ტელეფონით საუბრობდა ქეთი იყო.ქეთი ანდრონიკაშვილი ბავშვთა სახლში გაზრდილი ობოლი გოგონა რომლმაც არც ის იცოდა

დაკარგული სიყავრული (1)

ახსოვს თუ როგორი იყო ის მეოთხე კლასში. როცა შემოიდოდა თავისი გარეგნობით ყველა იხიბლებობდა. მე არა. არ მაინტერესებდა მისი გარეგნობა მე მისი სული მაინტერესებდა. ჩემთან ძაფიც არ ქონდა შეკრული რომ შემყვარებოდა. მაგრამ მე მაინც შემიყვარდა. არ

რა ავირჩიო სიყვარული თუ შურისძიება?(ნაწილი 1 დასასრული)

იმედია მოგეწონებათ ესაა პირველი ნაწილის დასასრული მეორე ნაწილიც იქნება ოღონდ ის ცოტნეზე და ნიკოლოზზე ალბათ მიყვარხართ და ბოდიში დაგვიანებისთვის ♡♡♡შტერებული უყურებდა ლილე კარებს და კიდევ ვერ დაეჯერებინა თუ რა მოხდა წამის წინ,შემდეგ უცებ მოეგო გონს

ლამაზთვალება (თავი 3)

დილით მარი მაღვიძებს?: - აეთრიე გოგო ფეხზე (მარი.გ) - აქ რა ჯანდაბა გინდა გოგო? ;დდ ან რომელი საათია? (მე) - 2 საათია დაწყებული (მარი.გ) - აუ ვერ ხარ შენ და გადავბრუნდი (მე)

“მოთამაშე”: ფიქტიური ბედნიერება(5)

_გეტყვი, ოღონდ ყველაფერს ვერა… ალბათ იმაზე მეტი კითხვები გაგიჩნდება რაც ახლა გაქვს, მაგრამ ამ ამბის ნაწილი მაინც გეცოდინება… არაფერი მითქვამს. სადღაც წავიკითხე, თუ გსურთ ადამიანმა თავისი პირადის შესახებ მოგიყვეთ, არაფერი უთხრათ, დადუმდით, გულის

მშვენიერი ლედის ვნებიანი ღამეები -4-

ჩვენ ვნებიანი წამოძახილების ფონზე ყრუდ ჩამესმის კარზე კაკუნი.ნელნელა საღად აზროვნებას ვიწყებ და ფეთიანივით ვაშორებ მის რბილ ტუჩებს ჩემსას,ხელს ვკრავ და ნიჟარიდან სწრაფად ვხტები.კაცის მოცინარ მზერას არ ვიჩნევ,ჩანთას ხელს ვკიდებ და ისაა კარი უნდა

აღიარე, გაები ბაბნიკო ! ! ! (თავი 5)

როცა წერილი წავიკითხე ცრემლები წამომივიდა. ამიყვანეს, ამიყვანეს, ამიყვანეს!!! ღმერთ რა მაგარია. დაბლა ჩავედი და მშობლებს ეს ამბავი ვაცნობე. -გილოცავ შვილო(დათო) -რა ბედნიერებაა(სალომე) მთელი საღამო მათთან ერთად გავატარე. ასეთი ბედნიერი არასდროს

"პროვინციელო, შენ მე მეკუთვნი!" (ნაწ. II, თავი 4)

არეული შევიდა გოგონას პალატაში ირემაშვილი. თავი მარცხნივ, ფანჯრისკენ გადაეწია და უემოციოდ მისჩერებოდა აყვავილებულ ხეებს. როგორ უნდოდა გაზაფხულის სურნელით გაეჟღინთა ფილტვები და ლამაზი კვირტებისთვის ჩუმად გაენდო საიდუმლო - რომ გიჟდებოდა მათზე.